Zelda: Breath of the Wild blijft het ultieme avontuur
Gamer.nl
Achtergrond

Zelda: Breath of the Wild blijft het ultieme avontuur

Kan het verlangen naar meer Zelda krap vijf jaar na de release van Breath of the Wild gestild worden door die game weer op te starten? Het antwoord is een volmondig ja. Je hoeft er niet eens een nieuwe savefile voor aan te maken.

Er komen tegenwoordig zoveel – misschien zelfs wel teveel – openwereldgames uit dat het ergens een beetje raar voelt om er een uit 2017 opnieuw te gaan spelen. Er zijn immers meer dan genoeg nieuwe werelden om te ontdekken. Maar nostalgie heeft nu eenmaal een flinke aantrekkingskracht en Breath of the Wild is net oud genoeg om dat soort warme gevoelens op te roepen. Met het nog in nevelen gehulde tweede deel aan de horizon heeft mijn drang naar meer Zelda bovendien zijn kookpunt bereikt. Tijd om het origineel weer eens aan te slingeren.

©GMRimport

Een koude douche

In eerste instantie lijkt dat een fout van epische proporties. Heb ik mijn hemelse herinneringen aan een van de beste games ooit vergald? Het gedoe begint al bij het opstarten: blijkbaar kun je geen aparte savefile aanmaken voor een nieuw avontuur, want daarmee verwijder je de oude save. Dat vind ik nogal zonde van de meer dan honderd gespeelde uren en het bijbehorende sterretje dat als bewijs dient voor het verslaan van Calamity Ganon. Je kunt dit probleem overigens omzeilen door een nieuw account je op Switch aan te maken, maar uit pure luiheid besluit ik om dan maar mijn oude savegame op te starten.

Mijn terugkeer in Hyrule voelt als een koude douche. Na al het grafische geweld op de PlayStation 5 en Xbox Series X oogt Breath of the Wild simpelweg achterhaald. De spelwereld is de helft van de tijd gevuld met een mist die zich het beste laat omschrijven als een vaag Instagram-filter. De verder zo kleurrijke grafische stijl spat hierdoor nauwelijks van het scherm. Daarnaast kakt de framerate regelmatig in wanneer je dorpjes bezoekt of een goedgevulde vijandelijke basis binnenloopt. Hoe is het toch mogelijk dat een lanceringsgame voor de Switch, die oorspronkelijk enkel voor Wii U werd ontwikkeld, zo wisselvallig draait?

©GMRimport

Tot overmaat van ramp erger ik me ook mateloos aan de gameplay. Wapens breken constant en vijanden zijn door de vele uren die ik voorheen in het spel heb gestoken bijzonder sterk. Na twee of drie rake klappen van een zilverkleurige Bokoblin pronkt Game Over al op het scherm. Kort daarna laat ik mij in het midden van een groot meer vallen en word ik eraan herinnerd dat zwemmen ook stamina kost. Daar is de tweede Game Over. De eerste paar uur worstel ik continu met Breath of the Wild en bedenk ik mij dat sommige games beter mooie herinneringen kunnen blijven.

Opnieuw voor het eerst

Toch zet ik mijn Switch niet uit. Elke keer wanneer ik denk dat ik het spuugzat ben, trekt iets mijn aandacht. Een heuvel met een verdacht geplaatste boom aan de top, een toren die indrukwekkend aan de horizon afsteekt, een gigantische brug die naar een gebied leidt dat ik helemaal ben vergeten. Blijkbaar heb ik een stuk of twintig van de honderdtwintig in de game aanwezige Shrines nooit bezocht. Ook de extra Shrines uit de (zonder mijn weten geïnstalleerde) uitbreiding zijn nog onaangetast, dus ik besluit daar mijn zinnen op te zetten.

©GMRimport

©GMRimport

©GMRimport

Voordat ik het weet is het diep in de nacht en voelt het alsof ik Breath of the Wild voor het allereerst speel. Ik heb bijna vijf jaar geleden meer dan honderd uur in de game gestoken, maar toch stuit ik voortdurend op locaties die ik nooit eerder heb bezocht. Deels omdat ik tegen het einde van mijn vorige speelsessie zo snel mogelijk het einde wilde bereiken, maar vooral ook omdat de spelwereld van Breath of the Wild zo ontzagwekkend groot is.

Ik help een groep schattige vogeltjes met het zingen van een mysterieus lied, rol een sneeuwbal totdat hij groot genoeg is om met diens schaduw een Shrine te laten verschijnen en vecht in de woestijn met een gigantisch monster dat uit het zand springt. Ik loop over een gloeiendhete plaat om indruk te maken op een stel Gorons, ontmoet in een hutje in de bergen een vrouw die mij lesgeeft in snowboarden op mijn schild en verkleed mij als vrouw om een knaap te verleiden hem mij zijn speciale zandlaarzen te overhandigen. Ik kom personages tegen die ik nooit eerder heb gesproken, kook gerechten die ik voor het eerst eet en maak avonturen mee die ik in 2017 volledig heb gemist.

©GMRimport

De ultieme rpg

Ik vergeet de irritaties die ik bij het opstarten van de game ervoer. Blijkbaar moest ik opnieuw wennen aan het unieke speeltempo van Breath of the Wild. Waar je in de meeste openwereldgames als een bezetene van icoontje naar icoontje rent, dwingt dit spel je om af te remmen en de tijd te nemen voor je volgende reis. Elke wandeltocht naar een volgende locatie voelt namelijk als een reis, eentje naar een zelf uitgekozen eindbestemming die niet door de wereldkaart is voorgekauwd. Tijdens zo’n trektocht word je vaker wel dan niet afgeleid door iets anders. Voordat je het weet is het vijf uur later voor je je oorspronkelijke doel herinnert. Toch nog maar even verder spelen dan?

Technische mankementen daargelaten loopt Breath of the Wild nog altijd over van de charme. De spelwereld en diens inwoners zijn met zoveel zorg en detail ontworpen, dat het voelt alsof je écht in deze spelwereld leeft. Het verveelt nooit om naast een paardenstal – vaak de enige vorm van beschaving in de wildernis – bij het kampvuur te hurken en daar simpelweg een paar minuten van het virtuele gezelschap te genieten tot de dageraad weer aanbreekt. In die zin is Breath of the Wild meer een rollenspel dan veel van zijn genregenoten.

De koude douche heb ik ingeruild voor een warm bad. Na meer dan twintig verse uren is het einde nog lang niet in zicht. Misschien ga ik dit keer wel door tot ik elke Shrine heb gevonden en geklaard, of ik trek mijn eigen plan en blijf me verbazen over locaties die ik nooit eerder heb gezien. Hoe dan ook zet ik mijn virtuele vakantie voorlopig nog wel even voort. Hopelijk heeft deze ansichtkaart jullie in goede staat bereikt. Groeten uit Hyrule, het is hier fantastisch!

©GMRimport

In Reload houdt Gamer.nl regelmatig games van toen tegen het licht van nu. Lees ook:

Reacties

Login of maak een account en praat mee!
▼ Volgende artikel
Prijs van Nintendo Switch 2 Welcome Tour-techdemo bekend
Gamer.nl
Nieuws

Prijs van Nintendo Switch 2 Welcome Tour-techdemo bekend

De game komt net als de Switch 2 uit op 5 juni

Het is bekend wat (ongeveer) de prijs van de Nintendo Switch 2 Welcome Tour-techdemo wordt.

Hoewel er nog geen prijs in euro's of dollars is bekendgemaakt, valt op de Japanse website voor de Switch 2 te zien dat er 990 yen voor de game gevraagd gaat worden. Dat vertaalt zich letterlijk naar 6,10 euro, al is het mogelijk dat de prijs hier iets hoger komt te liggen. Het feit dat Nintendo überhaupt geld voor het product vraagt, schiet bij sommige fans in het verkeerde keelgat.

Nintendo Switch 2 Welcome Tour werd gisteren gelijktijdig met de releasedatum van de Nintendo Switch 2 aangekondigd. Daarin is een gigantische replica van de Switch 2-console te vinden die via een isometrisch aanzicht wordt weergegeven, en kunnen spelers er op rondlopen om meer te weten te komen over de console en de controllers. Er zitten ook diverse spelletjes in, zoals golf en de mogelijkheid om met macarena's te schudden, om zo de diverse functies uit te leggen.

Gisteren werd aangekondigd dat de Nintendo Switch 2 op 5 juni verschijnt. De console gaat 469,99 euro kosten, al komt er ook een bundel met een digitale code voor Mario Kart World die 509,99 euro kost. Reserveringen kunnen vanaf 8 april gemaakt worden bij winkels en Nintendo's eigen webshop. Voor laatstgenoemde heeft men wel al twee jaar een Nintendo Switch Online-account nodig en moet men actief Switch-games hebben gespeeld. Nedgame zette gisteren al pre-orders voor de Switch 2 uit, die inmiddels allemaal op zijn.

Met de dock kunnen games op Switch 2 in maximaal 4K en HDR afgespeeld worden op televisies die dat ondersteunen. Het scherm van de Switch 2 zelf geeft games in 1080p en HDR weer, in maximaal 120 fps, en heeft twee keer zoveel pixels als de eerste Switch. De Joy-Con-controllers worden ditmaal via magneten verbonden met de console. Er komt tevens een nieuwe Pro Controller die los gekocht kan worden, met nieuwe knoppen aan de achterkant en een ingang voor koptelefoons.

Aanbevolen voor jou

Reacties

Login of maak een account en praat mee!
▼ Volgende artikel
Hori komt met Piranha Plant-versie van Switch 2-camera
Gamer.nl
Nieuws

Hori komt met Piranha Plant-versie van Switch 2-camera

Verschijnt net als de Switch 2 op 5 juni

Accessoirefabrikant Hori brengt een versie van de Nintendo Switch 2-camera uit die oogt als een Piranha Plant uit de Mario-games.

De accessoire staat te koop op de Duitse Media Markt-website. Daarbij wordt gemeld dat de camera op 5 juni uitkomt - dezelfde dag als de Switch 2 - en 39,99 euro kost. Dat is 20 euro goedkoper dan de officiële Switch 2-camera die Nintendo zelf uitbrengt. De kwaliteit van de Piranha Pant-camera in vergelijking met de officiële Switch 2-camera is echter nog niet bekend.

Gisteren werd aangekondigd dat de Nintendo Switch 2 op 5 juni verschijnt. De console gaat 469,99 euro kosten, al komt er ook een bundel met een digitale code voor Mario Kart World die 509,99 euro kost. Reserveringen kunnen vanaf 8 april gemaakt worden bij winkels en Nintendo's eigen webshop.

Hierbij werd ook gecommuniceerd dat sociale mogelijkheden een belangrijk aspect van de Switch 2 vormen. Nintendo komt met een groepschatfunctie genaamd GameChat, waarbij mensen met elkaar kunnen gamen en praten. Ook kan men gameplay delen en elkaar zien. Voor dat laatste is logischerwijs een camera nodig.

Aanbevolen voor jou

Reacties

Login of maak een account en praat mee!