Wipeout is niet voor iedereen. Onder de arcade uitstraling bevindt zich gameplay die alleen door te oefenen onder de knie gekregen kan worden. Toch heeft de reeks door zijn unieke mix van stijl en muziek altijd een bepaalde  aantrekkingskracht gehad. Met Wipeout HD werd dit gevoel vorig jaar perfect geïntroduceerd in het HD-tijdperk. Met Fury gaan de ontwikkelaars een stap verder en introduceert men de donkere kant van Wipeout HD.

In totaal bevat Fury acht nieuwe circuits. Vier hiervan zijn specifiek ontworpen voor twee nieuwe gamemodi, genaamd Zone Battle en Detonator. De andere vier circuits zijn bedoeld voor standaard races, tijdritten en de lang verwachte Eliminator-modus. Een nieuw raceseizoen laat je geleidelijk kennis maken met de nieuwe gamemodi en circuits. Het enige nadeel is dat ook Wipeout-veteranen wederom bij de laagste moeilijkheidsgraad moeten beginnen en in het begin weinig uitdaging vinden in het voltooien van races.

Eliminator

Het was een kleine teleurstelling dat de populaire Eliminator-modus niet in Wipeout HD zat. Met Fury is Eliminator echter weer terug van weggeweest. Op zowel de vier nieuwe  als de oude racecircuits kan nu worden geknald in Eliminator. Het enige doel in Eliminator is het behalen van zoveel mogelijk punten. Deze punten verzamel je met name door het beschadigen en vernietigen van tegenstanders. Word je zelf vernietigd, dan worden er punten afgetrokken. De schamele puntjes die je krijgt voor het voltooien van een ronde doen er praktisch niet toe. Wapens zijn net als in races te verkrijgen door over pads te vliegen. In tegenstelling tot races schakelen de pads zichzelf in Eliminator niet tijdelijk uit, dus wapens zijn altijd voorhanden.

Toch is er wel enige strategie nodig om te winnen. Zo is het mogelijk om met de nieuw toegevoegde flip binnen een fractie van een seconde je schip om te draaien en je wapens in de tegenovergestelde richting af te vuren. Al gauw lig je onzichtbaar als een sniper vanachter heuveltjes raketten af te vuren op onwetende achterliggers of laad je de plasma gun op om op het laatste moment van een bumperklever af te zijn. Geheel weerloos is je tegenstander echter niet. Behalve dat deze de beschikking heeft over dezelfde wapens, is het ook mogelijk om een wapen te absorberen en tijdelijk een schild op te trekken. Het kan net dat ene verschil zijn tussen winst en verlies. Het moge duidelijk zijn dat Eliminator een enerverende ervaring is. 

Het beste zijn echter de talloze onverwachte situaties die je meemaakt als acht spelers beschikken over een constante stroom aan wapens. Een minpunt is wel dat de Eliminator-modus nog helemaal stabiel is en nog wel eens blijft hangen. Het is wachten op de patch die dit kleine euvel oplost, maar tot die tijd steekt het probleem wel geregeld de kop op. 

Zone BattleZone Battle is een geheel nieuwe modus die we nog niet in eerdere versies van Wipeout hebben gezien. Zone Battle is gebaseerd op Zone, een modus waarin je zoveel rondjes op een circuit probeert af te leggen terwijl de snelheid steeds meer omhoog wordt geschroefd. Zone Battle doet in feite hetzelfde, maar ditmaal met acht spelers tegelijk. Ook zijn er andere verschillen te ontdekken. Als eerste is er een snelheidlimiet vastgesteld. Zodra iemand die limiet haalt, heeft deze speler gewonnen. Wat echter de diepte toevoegt aan de gameplay is de boostmeter. Door over speedpads te vliegen is de meter op te vullen en kan de snelheid enorm worden verhoogd. Ook is de boostenergie om te zetten in een ondoordringbaar schild. Enorm handig, want elke keer als iemand boost, wordt ook een barrière achtergelaten die zowel de staat van je vliegtuig alsook je snelheid verminderen. Met Zone Battle is een circuit uit je hoofd kennen niet genoeg. Ditmaal heb je ook een bliksemsnel reactievermogen nodig om het einde te halen.

Detonator

Detonator is een tweede modus die geheel nieuw is in de Wipeout-reeks. De modus is zowel te spelen op de oude als de nieuwe banen en draait om het binnen viertien ronden kapot schieten van zoveel mogelijk mijnen en bommen met je mitrailleur. Elke ronde worden zowel de snelheid als het aantal mijnen verhoogd. Alles draait om het neerzetten van een score. In het raceseizoen kun je er andere races me vrijspelen, maar misschien nog belangrijker is dat je online je score met andere spelers kunt vergelijken. 

Het knappe aan de Detonator-modus is dat hoewel deze geheel nieuw is en dus niet kan bouwen op jaren spelerservaring, de modus wel gelijk enorm verslavend is. De steeds hogere snelheden plus het schieten op steeds meer bommen zorgen voor een progressief moeilijker wordende uitdaging. Daarbij komt ook nog eens dat je om de zoveel kogels moet herladen om verder te kunnen schieten. Herladen op de hoogste snelheid met een bijna onoverkomelijke hoeveelheid bommen zorgt gegarandeerd voor een verhoging van de hartslag. Door over strategisch geplaatste pads te vliegen kan energie worden opgebouwd om in Matrix-stijl een EMP-bom af te laten gaan en zo een groot aantal mijnen af te laten gaan. Het verschil tussen winst en verlies hangt uiteindelijk af van de goede balans tussen ontwijken, trefzekerheid en het verzamelen van genoeg EMP. Detonator is wel de enige nieuwe modus die niet online is te spelen.

Oogverblindend & oorverdovend

Als je het hebt over Wipeout, dan kan het audiovisuele aspect simpelweg niet achterwege worden gelaten. Wipeout HD zag er al snaarstrak uit, maar met Fury wordt er nog eens een schepje bovenop gedaan. Alles staat in het thema van de meer actiegerichte gamemodi. De menu's zijn volledig tegenover gesteld aan die van HD; zwart met rode text. De optisch (en ook prestatiegewijs) opgewaardeerde schepen zien er met de vele onafhankelijk gemodelleerde panelen en stuk agressiever uit dan hun voorgangers. Sterker nog, de oude schepen zien in vergelijking ouderwets en achterhaald uit. Ook de nieuwe nummers in de soundtrack zijn zwaarder van toon en voegen toe aan de donkere stijl. 

Het design van de circuits is uitmuntend te noemen. De stilistisch vormgegeven Zone-circuits weten door hun abstracte belichting en organisch vormgegeven omgeving volledig te hypnotiseren. De nieuwe racecircuits zijn een geval apart. Van de zwermen vliegende schepen in de lucht tot de prachtige architectuur; je raakt er nooit uitgekeken. Ik zou zelfs zo ver durven gaan dat Studio Liverpool er in is geslaagd één van de meest coherente gamewerelden neer te zetten. Al het detail komt wel met een prijs. De dynamische resolutie waar Wipeout HD gebruik van maakt wil er nogal eens voor zorgen dat het beeld er kartelig uitziet. En zelfs met een lagere resolutie heeft de game er tijdens de meest intense actie moeite mee de game op zestig beelden per seconde te laten draaien. Het zijn echter kleine minpunten die tijdens het racen niet nauwelijks opvallen.