Mocht mijn insider het nog niet verklappen: ik ben een Wing Commander-fan van het eerste uur. Het was dus ook goed om te horen toen men liet weten dat er een Wing Commander-spel op de Xbox 360 zou komen. Ik had al mooie visioenen van een soort van next-gen variant op Wing Commander: Academy of zoiets. Oef, had ik het even fout zeg! Laat dit alvast een waarschuwing zijn voor de fans van de serie! Wing Commander: Arena is geen, ik herhaal, géén nieuw deel uit de befaamde spacesimreeks. Het heeft wat scheepjes uit het universum, de namen Terran Confederation en Kilrathi komen terug en de achievements refereren naar Wing Commander lore, maar daar houdt het dan ook echt bij op. Niets geen actie zoals vroeger, Arena is een typisch vliegspelletje (arcade-style) waarbij je tegen maximaal vijftien anderen kan spelen. Klinkt leuk? Ja. Is het ook leuk? Nou eh, nee. Niet echt.

Oooh, het spel heeft een achtergrondverhaal. Arena speelt zich ná Prophecy af. Wie had dát gedacht...

In feite komt het er op neer dat je een ruimteschipje uitkiest, om vervolgens in één Arena (letterlijk, er is maar één zone per speltype) elkaar te bestoken met laservuur, raketten, mijnen en dat soort dingen. Per zijde heb je er maximaal vier, wat het aantal brengt op acht fighters. Er zitten ook power-ups in het spel (die hangen maar wat rond), wat het allemaal wat spannender maakt. Yeah, as if. Het vliegen gaat behoorlijk lomp, de camera is zoniet nog lomper. Soms zie je niet eens waar je bent en hangt het level er maar wat voor. Ronduit irritant! En de bots zijn ook dom!

Een Rapier en een Dralthi, het enige wat nog écht Wing Commander is...

Andere modi, zoals Meteors Storm houden in dat je een satelliet moet verdedigen van inkomende asteroïdes. Een beetje á la Asteroids dus. Dát spel is leuk. In Arena is deze modus alleen afgrijselijk. Next mode please. Komen we bij Gauntlet terecht. Hier moet je een groot fregat verdedigen tegen een steeds grotere groep van ruimteschepen. Eerst moet je tegen één schipje, daarna komen er twee, drie, enzovoorts. Iets leuker dan de voorgaande modus, maar het houdt niet over.

Kutcamera. Punt. Wat je ziet (nouja) is een ronde koepel met daarboven op een raam. Maar dat geeft nogal kekke grafische effectjes, wat het gelijk onspeelbaar maakt. Handig...

Komen we gelijk bij de vierde en tevens laatste mode aan: Proving Grounds. Dit is niets meer dan een soort van oefenveld waarin je tegen wat bots kunt vechten zonder dat er restricties aan verbonden zijn. Het boeit dus niet of je doodgaat bijvoorbeeld. Ook dit is niet bepaald een modus waar je blij van wordt.

Gauntlet is nog wel aardig. Op zich. Een beetje dan.

Tja, dat was het dan, wat betreft singleplayer. Je kunt hetzelfde trucje nog eens online proberen, waarbij je wél iets meer modi tot je beschikking krijgt. Je kunt in teams tegen elkaar vechten, maar er zijn ook opties als Capture the Flag en Capital Ship. Waarbij de laatste overigens nog het meeste doet denken aan vroeger. Hier moet je namelijk gezamenlijk je eigen vlaggenschip beschermen, terwijl je die van de ander juist kapot moet maken.

Mocht je dus ooit dit spel aan willen schaffen, doe het dan alsjeblieft voor de multiplayer modus! Speel je het spel in je eentje, dan mag je gerust tien punten van het cijfer af trekken. Maar zelfs in multiplayer blijft er een negatief gevoel achter. Wing Commander: Arena is uiteindelijk saai, vervelend, duf, allesbehalve vermakelijk te noemen en is ook nog eens zonde van je Microsoft puntjes (800 stukjs in totaal). Het speelt matig en grafisch hoef je er ook niet al teveel van verwachten.  En die soundtrack, vre-se-lijk! Eén dom deuntje wat zich continu herhaalt of begint te spelen op de meest random momenten, alsjeblieft zeg...

Deze titel biedt gewoon te weinig voor je geld. Dat konden we op zich door de vingers zien, ware het niet dat het de naam van de franchise met zich meedraagt. Dood en doodzonde als je het mij vraagt! Absoluut geen aanradertje dus.

Capital Ship verzacht de pijn. Op zich. Een beetje dan.

Ikzelf ga alleen voor Return to Arcade. Beste optie in het spel!