Een van de meest gebruikte (of misbruikte) game-settings die de gamende mensheid ooit gekend heeft is de Tweede Wereldoorlog. Vooral de afgelopen jaren kwamen er om de haverklap games uit die zich in dit wereldwijde conflict afspeelden. Net als de oorlog waren deze games dan ook stuk voor stuk bloederig, gruwelijk, gewelddadig en bovenal nooit om te lachen. Het was dus de hoogste tijd voor een game die dit nare tijdstip eens wat luchtiger aan ging pakken, zal Relic Entertainment wel gedacht hebben. En zo geschiedde het. Nu, maanden later, ligt The Outfit voor mijn neus. Eens kijken wat ze er van hebben gebakken. Ontmoet de mannen van The Outfit

Even een tip vooraf: dit is geen game om serieus te nemen! Ik meen het, vooral níet doen, het zal je namelijk een hoop ergernissen schelen. Want wat zie je gelijk bij het introfilmpje? Een stelletje G.I. Joe's die vrij gemakkelijk een heel peloton Duitsers onschadelijk weten te maken. Dat Relic het niet zo nauw neemt met het realisme, is vanaf moment één al duidelijk. In The Outfit hebben we te maken met drie soldaten van het type 'mean motherfuckers'. Ontmoet hier het beste medicijn tegen tanks, de anti-tank commando Deuce Williams. Zie ook de man die zonder enige moeite een vlieg van een kilometer kan raken, de stoere sluipschutter J.D. Tyler. Ten slotte, last but certainly not least, hebben we nog machine-gunner Tommy Mac, die met gemak een dozijn aan Nazi scum met lood kan volpompen, of ze gewoon in de fik kan zetten met zijn handige vlammenwerper.

Allen lijken ze zo uit een typische Amerikaanse actieserie zoals The A-Team gestapt te zijn. De heren in kwestie zijn bovenmenselijk gespierd, roken sigaren bij het leven (A-Team leider Hannibal zou trots op ze zijn!) en zijn niet vies van het betere scheld- en vloekwerk. Zoals gezegd heeft ieder zijn eigen specialiteit en de nodige plus en minnen, variërend van het aantal aan health, snelheid van genezen en het uithoudingsvermogen. Geen enkele soldaat is dus beter dan de ander en het ligt aan de situatie welke toughguy, want dat zijn deze mannen zeker, je moet kiezen in de immer durende strijd tegen de Duitsers.

Gedurende twaalf missies lang is het uiteindelijke doel steeds hetzelfde: vermoord alle Duitsers die op je pad komen en vernietig, als je dan toch bezig bent, alles wat je ziet. Klinkt leuk genoeg en daar zeggen we natuurlijk dan ook geen nee tegen. We klikken op Campaign-knop, starten de eerste missie, genieten van een nieuw filmpje (de game zit vol met toffe filmpjes by the way) en storten ons vervolgens in de beloofde actie. Lang hoef je daar trouwens niet op te wachten, je zit er onmiddellijk in en bij aanvang zijn er al genoeg Duitsers te vinden die je trakteren op een heerlijke kogelregen. Prima voer voor de ongeduldigen onder ons dus. Hoe dan ook, The Outfit profileert zich als een squad-based third person shooter. Dat third person klopt zoals je ook kunt zien op de screenshots wel, bij het 'squad-based' heb ik echter mijn bedenkingen.

Vernietiging waar en wanneer je maar wil? Wat is nu het geval: ook al heb je de beschikking over een viertal soldaten, echt uitgebreide opdrachten kun je ze niet geven. Ja, ze zullen uit eigen wil je cover fire geven. Ja, ze gaan uit zichzelf op jacht naar 'Krauts'. En ja, als je hun dwingt aan te vallen dan zullen ze dit ook doen. Feit blijft wel dat er voor de rest vrij weinig met je squad gedaan kan worden, het is allemaal zeer basic te noemen. Ook zal de dood van je manschappen helemaal niks uitmaken. Zoals je in eerdere artikelen hebt gelezen is The Outfit voorzien van het Destruction on Demand-systeem, waar je binnen een paar kleine handelingen en binnen mum van tijd zo een nieuw en vers leger op de been hebt. Zijn er soldaten gesneuveld? Who cares, druk op Y, kies voor nieuwe manschappen en binnen vijf seconden komen ze via de parachute naast je geland. Snel, vermakelijk en makkelijk, maar nu ik er over nadenk, misschien wel té makkelijk. De redding die Multiplayer heet

Nu zul je misschien denken we alleen maar negatief over de game kunnen praten. Welnu, er is ook een hoop positiefs te melden. The Outfit is in principe gewoon een luchtige game met een humoristisch sfeertje en dat mag ook wel eens. Met name de multiplayer onderstreept dat nog eens. Je kunt de singleplayer van The Outfit met een ander doorlopen, maar ook kun je met maximaal acht mensen flinke battles online uitvechten. Denk aan de standaard deathmatch games, maar ook aan Strategic Victory waar het innemen van bepaalde punten op de map centraal staat. Vier tegen vier lijkt wellicht niet veel, maar het is genoeg om er een flinke dosis plezier uit te halen. Ja, het concept wat Relic heeft bedacht komt veel beter tot zijn recht in de multiplayer, dat is een ding wat zeker is.

Sterker nog, voornamelijk de multiplayer opties hebben het spel gered. Voor de singleplayer hoef je het namelijk niet te doen, daar deze te repetitief is, op de lange termijn dus niet interessant. Tijdens de multiplayer zie je de eerder genoemde minpunten door de vingers en gaat het primair om de fun en daar slaagt The Outfit dan ook in. Ook moet er gezegd worden dat juist door de niet al te overweldigende graphics, er vrijwel geen sprake is van framedrops en dat is tijdens de splitscreenmode of tijdens verhitte online battles een verademing te noemen.

Wat weegt zwaarder, de plus- of de minpunten?

Dus Frans, is het spel dan eigenlijk nog wel leuk als het dan zo gemakkelijk is en er enkele nare minpunten aan deze game kleven? Nou mijn beste lezers, het antwoord is ja en nee. Natuurlijk, het feit dat The Outfit eigenlijk een grote herhaling is, maakt het er niet beter op. Elk level zul je jezelf weer richting de Nazi’s moeten begeven, wat locaties op de map in te nemen en tussendoor nog even wat van de omgeving op te blazen. Ook voelt het niet echt als een overwinning wanneer je weer een slag hebt gewonnen, met oneindige levens en idem kogels kan eigenlijk elke nitwit het spel wel uitspelen dus.

En toch hè, toch zit er een hilarische kant aan het spel vast. Uiteraard is de hele manier van versterking opvragen al een enorme grap om te zien, in welke andere game zie je nou tanks en ander materiaal via parachuutjes landen? Ook is de stereotypering van de Amerikaanse soldaten heerlijk fout om te zien. The Outfit is een game die je niet serieus moet nemen en waar je vooral ook niet bij moet na gaan denken. Het is een ongecompliceerde doch vermakelijke shooter die je dankzij, of júist ondanks zijn knullige karakter, kunt waarderen of simpelweg met heel je hart haat. Een gulden middenweg bestaat naar mijn mening niet bij deze game.

Dus wat wordt het eindoordeel? Al met al is The Outfit niet helemaal wat we er aanvankelijk van verwacht hadden. In het begin lijkt het geweldig, dat knallen in de rondte, het opvragen van allerlei geil wapenmateriaal en het vernietigen van de omgeving. Maar gaandeweg gaat het knullige karakter van het spel steeds meer tegenzitten en wordt het gewoon te herhalend. Het is de multiplayer die gelukkig toch nog een positief gevoel achterlaat en waar de game dan ook punten op scoort. Vond je de demo erg leuk om te doen, dan kun je er over denken om de volledige versie aan te schaffen. Anderen kunnen het beter bij de demo houden en hun geld besteden aan de écht grote titels van deze maand, The Outfit hoort daar helaas niet bij en blijft steken tussen de middenmoters. Een zeventje wat mij betreft.