Tussen de grote massa games van het afgelopen najaar kwam The Chronicles of Spellborn uit, de eerste MMORPG van Nederlandse bodem.  De timing leek niet heel handig gekozen. Met Wrath of the Lich King en Mines of Moria werden de grote MMO's net opnieuw in het zonnetje gezet. Het was misschien verstandiger geweest om Spellborn ruim vóór deze periode, of een tijdje erna, uit te brengen. Nu voelt de wereld van Spellborn door de geringe belangstelling bijzonder leeg aan en dat is zonde. Doodzonde, want het is zeker geen slechte MMORPG.

De wereld van Spellborn bestaat uit verschillende shards. Eén groot continent is uit elkaar is gescheurd en verdeeld in allemaal kleinere gebieden. Een goede basis voor een spelwereld, aangezien iedere shard er weer anders uitziet. Het uiteenscheuren komt door een oorlog die eerder heeft plaatsgevonden en waar je gaandeweg het verhaal meer over te weten zult komen. Je begint in de stad Hawksmouth, als een nieuwe rekruut bij de Enclave of the Five Sacrifices. De 'Five' staat voor de vijf regeringen waar de Enclave uit bestaat.

 

Spellborn heeft duidelijk gekeken naar de grote MMO's, maar doet het soms net even anders. Om te beginnen krijg je in Spellborn te maken met een vrij speciaal gevechtssysteem. In plaats van het gebruikelijke systeem waarbij je alleen je vijand hoeft te selecteren, moet je in Spellborn steeds met je crosshair op je vijanden mikken. Dit geldt niet alleen voor je schietgerij, maar ook voor korteafstandswapens en magische spreuken. Door dit systeem ben je meer afhankelijk van je eigen vaardigheden en niet alleen van je stats. Het vechten is verrassend goed uitgewerkt. Door het actief bewegen en de verplichting tot snel handelen zal elk gevecht weer anders verlopen. Wanneer je het slim genoeg speelt kun je sommige aanvallen zelfs ontwijken. Het systeem zal niet iedere speler aanspreken, omdat lui in je stoel zitten uitgesloten is. Voor spelers die juist wat meer invloed willen hebben op hun personage is het een uitkomst.

De ontwikkelaars zijn met Spellborn een eigen weg ingeslagen wat betreft de uitrusting van je personage. Die uitrusting heeft zelf geen invloed op de statistieken van je personage, maar dient alleen een cosmetisch doel. Aan elk deel van je uitrusting kun je echter wel een bepaald aantal sigils toekennen, die verschillende effecten hebben op je personage. Door de statistieken los te koppelen van je uitrusting kun je in Spellborn de uitrusting kiezen die je het mooist vindt, terwijl je met de sigils bepaalt welke eigenschappen je het best van pas komen.   

Je kunt in Spellborn kiezen uit drie klassen: de Rogue, de Warrior en de Spellcaster. Dit klinkt allemaal heel standaard, maar elke klasse is vanaf level vijf onder te verdelen in drie subklassen die elk weer hun eigen vaardigheden met zich meebrengen. Je zult dus goed moeten overwegen welke richting je kiest.

Je hebt geen vaste set vaardigheden onder in beeld staan zoals bij de meeste MMORPG's. In plaats daarvan introduceert Spellborn een eigenzinnig systeem dat de Skill Deck heet. Dit is een soort ronddraaiende balk met maximaal zes setjes van vijf vaardigheden. Je hebt telkens de keus uit vijf vaardigheden, waarna de volgende vijf verschijnen. Wanneer het balkje rond is geweest heb je je eerste set vaardigheden weer voorhanden. De indeling van je vaardigheden in je Skill Deck vergt de benodigde tactiek, want je moet in elke rij afwisselende vaardigheden hebben. Tegelijk dien je er rekening mee te houden dat sommige vaardigheden wanneer ze na elkaar gebruikt worden krachtige combo's opleveren. In het begin is dit nog te overzien vanwege het beperkte aantal vaardigheden, maar op latere levels zal je wijs om moeten gaan met het invullen van de Skill Deck. De Skill Deck gaat ongetwijfeld een verrassende factor worden in 'Player versus Player' gevechten.Naast het vergaren van ervaringspunten om in level te stijgen, krijg je ook nog Personal Experience Points, afgekort PEP. Dit is een extra ervaringsmeter die toeneemt wanneer je vijanden afmaakt. Wanneer je meer PEP verzamelt krijg je extra krachten die steeds sterker worden. Dit is een leuke toevoeging en geeft extra voldoening wanneer je op jacht gaat. Als je echter de dood vindt, dan verlies je een level in je PEP meter. Dit systeem zal voor sommige spelers een uitdaging zijn, voor anderen juist een groot minpunt. Doodgaan komt namelijk extra hard aan.

 

Waar je in beginnersgebieden van andere MMO's een oneindige stroom aan klonen van je eigen avatar ziet rondlopen, is dat in Spellborn een stuk onwaarschijnlijker. Bij het creëren van je nieuwe klasse kun je naar hartelust kiezen tussen een flink aantal uitrustingen, ongeacht de keuze van je klasse, die je allen een zelfgekozen kleur kunt geven. Op de kleurkeuze na geldt dit ook voor wapens, waardoor iedere speler er vrijwel uniek uitziet. Deze mogelijkheid is goed uitgewerkt en gaandeweg in het spel zal je nieuwe uitrustingen vinden. Je hebt er, op de show na, helaas weinig aan.  

Grafisch ziet Spellborn er vrij goed uit. De stijl leunt wat meer richting World of Warcraft, met een ietwat cartoonesk uiterlijk. De atmosfeer voelt nieuw en aangenaam aan. Ook de muziek zit zeker niet verkeerd in elkaar. Deze komt een beetje dromerig over en past goed bij de themakeuze van de makers. Alleen de animaties zien er soms wat verouderd uit, wat de speelbeleving niet ten goede komt. Verder zijn er nog aardig wat bugs aanwezig. Het niet kunnen beklimmen van bepaalde trappen of personages die soms zweven boven de grond zijn slechts voorbeelden.

Waar het spel ook de verkeerde toon aanslaat zijn de opdrachten die je krijgt. Deze zijn vrij gevarieerd omschreven maar bestaan meestal slechts uit het afmaken van een aantal vijanden of het bezorgen van een voorwerp. Sommige opdrachtgevers geven echter soms zo vaag de richting aan dat je als een kip zonder kop moet rondrennen in de hoop je missiedoel te vinden. Ook lopen er vijanden rond die tien á twintig levels hoger zijn dan gebruikelijk in gebieden waar jij moet zijn. Dit leidt tot onnodig doodgaan en laat zien dat het spel niet helemaal in balans is. Naar keuze kun je de opdrachten alleen doen maar ook met andere spelers, wat soms erg handig is wanneer deze wél weten waar je heen moet. Verder komen vijanden veel te snel weer terug nadat je deze afgemaakt hebt.

Het gildesysteem mag natuurlijk niet ontbreken in Spellborn. Deze zit in principe vrij standaard in elkaar. Voornamelijk doel is nog steeds de sociale functie, maar toch komt er meer bij kijken. Op level negen kun namelijk je personage een High House laten kiezen. Dit is een factie die je unieke opdrachten en uitrusting geeft. In 'Player versus Player' vecht je voor je eigen High House en kun je andere spelers aanvallen die bij een andere High House horen. Een gilde zorgt er voornamelijk voor dat je met een grote groep sterk staat bij zulke gebeurtenissen. Buiten dat zal je qua opdrachten erg blij zijn als je in een behulpzame gilde zit.

Spellborn is een spel met zijn ups en downs. Het biedt aardig wat vernieuwingen maar heeft zo zijn fouten. Het is een spel die zijn balans nog niet helemaal heeft gevonden, maar is zeker de moeite waard om een keer geprobeerd te worden. En laat dat nou net mogelijk zijn, want op de Spellborn website kun je het spel gratis downloaden en uitproberen tot een bepaald level. Dit is een slimme stap van de ontwikkelaars, want zo zullen meer spelers de stap wagen om het spel te gaan spelen. Mocht het spel zo langzaam een grotere schare spelers aantrekken en echt tot bloei komen, dan kan Spellborn wel eens uitgroeien tot een goed alternatief voor de grote jongens in het genre.