Capcom weet dat ze in het verleden verrekte goede spellen hebben uitgebracht. Met compilatiegames geven ze deze games nog eens een kans om nieuwe gamers kennis te laten maken met oude hits. Ook voor de wat oudere gamers kan het echter tof zijn om ‘die games van vroeger’ weer eens op nieuwe systemen te spelen. Wat dacht je van Street Fighter Alpha 3, in 1999 uitgekomen voor de Playstation en Dreamcast en nu opgepoetst voor de PSP.

Het eerste wat opvalt is de explosie van modes waaruit je de keuze hebt in MAX. Capcom heeft niet alleen de oude spellen op een UMD-schijfje gegooit, maar ze hebben ook daadwerkelijk content toegevoegd. Zo zijn er een aantal modes en personages speciaal voor deze PSP-versie gemaakt. Capcom heeft het zichzelf alleen niet erg moeilijk gemaakt, want de personages zijn gewoon weg geplukt uit andere oude titels. Namelijk Yun, Make en Eagle uit Capcom vs SNK2 en Ingrid uit Capcom Fighting Jam.

Street Fighter Alpha 3 MAX is alles wat je van een SFA3-game kunt verwachten. Een oud spel, waar verder weinig aan gedaan is, maar nog steeds een van een goede kwaliteit is. 2D fightinggames zijn uitermate geschikt voor de PSP en vooral met goede multiplayeropties kan er veel plezier beleefd worden met de games welke puur om de gevechten draaien. Vechten zoals we gewend zijn, met verschillende knoppen om te slaan en te schoppen en knoppencombinaties voor de meest verwoestende moves.

Zoals ik al vermelde, aan modes geen gebrek. Zo is er de meest voor de hand liggende Arcade mode, waarin je één van de vele personages kiest en de ene na de andere vijand afmaakt. Uiteraard worden deze vijanden steeds sterker, totdat je een keer twee van de drie gevechten verliest en je af bent. Gelukkig kun je dan nog altijd op ‘continue’ drukken om verder te gaan. In de World Tour kies je ook een personage, maar is de weg naar de overwinning een stuk beter uitgediept. Zo moet je ook echt aan de vaardigheden van je personage werken om latere tegenstanders te verslaan.

In de Survival Mode, die weer onderverdeeld is in vele variaties, krijg je een hele rits aan vijanden achter elkaar. Je levensmeter wordt elke keer wel weer aangevuld, maar het verschil met de Arcade mode is dat je levensmeter bij elk gevecht weer net een klein stukje minder vol zit. Een steeds groter wordende uitdaging dus. In Variable Battle kun je met twee gekozen personages aan de slag en tijdens de gevechten van vechter wisselen.

In de Edit Mode kun je personages veranderen. Je kunt punten toewijzen aan verschillende statistieken zoals aanval of verdediging. Deze kun je saven en uiteraard gebruiken in de game. Heb je hulp nodig, dan kun je in Dramatic Battle met z’n tweeën één vijand aanvallen, maar in Reverse Dramatic Battle zijn de rollen uiteraard omgekeerd. In Free Battle kun je zelf je tegenstander(s) kiezen voor één gevecht.

Voor de echte die-hards zijn er nog twee ultieme modes om je vechtkunsten te meten. Met VS 100 Kumite moet je, je raadt het al, 100 tegenstanders achter elkaar verslaan voor de ultieme score. Een hele opgave, maar zeker een kick als je het dan eindelijk gehaald hebt. Met Final Battle kun je het dan ook nog eens opnemen tegen de eindbazen van de game, wat ook zeker geen lieverdjes zijn. De laatste mode is de Training Mode, welke wel voor zichzelf praat.

Training heb je zeker wel nodig voor de multiplayer. Je kunt een toernooi spelen met maximaal acht spelers, met een team van maximaal drie spelers spelen en je kunt met een Dramatic Battle of een Variable Battle bezig. Uiteraard allemaal draadloos, maar je moet wel net iemand hebben met het spel.

Conclusie

Street Fighter Alpha 3 MAX is een zeer goede fighter voor de PSP. Aan het spel is, naast wat modes en personages, weinig veranderd en dat is maar goed ook. Waar het om gaat in MAX is het vechten en dat zit in ieder geval goed. Er zijn genoeg uitdagingen en opties om je alleen bezig te houden, maar natuurlijk is het spel ook uitermate geschikt voor multiplayer. Het is misschien jammer dat er geen fighters puur voor de PSP gemaakt worden, maar met MAX is het ook prima vertoeven.