Waar je bij sommige spellen het gevoel hebt dat je het al eens eerder gespeeld hebt, zul je dit gevoel bij Stacking zeker niet hebben.  Niet alleen de eigenzinnige grafische stijl voelt als een frisse wind, maar vooral de unieke personages die het spel bevolken doen de wenkbrauwen fronsen. De hoofdrol in dit adventurespel is namelijk weggelegd voor een kleine matroesjka (een houten Russische pop die je in poppen van een ander formaat kunt stapelen) en speelt zich af tegen de achtergrond van de Grote Depressie van de jaren dertig van de vorige eeuw.

Het verhaal centreert zich rond Charlie Blackmore, de jongste telg in een gezin van schoorsteenvegers. Zijn vader heeft een baan geaccepteerd bij de Baron, maar is al enige tijd niet meer thuisgekomen. Opeens verschijnen er mannen bij de woning van de Blackmores die alle kinderen meenemen om voor de Baron te gaan werken. Charlie laten ze echter achter, omdat ze hem te klein vinden. Dat je aan het formaat van iemand niet af kunt lezen hoe groot zijn daden kunnen zijn, bewijst de kleine Charlie in het vervolg van het spel. Hierin gaat hij op zoek naar zijn broers en zussen en probeert hij een einde te maken aan de kwaadaardige praktijken van de Baron.

Inventief en drempelverlagend

Om je doel te bereiken dien je gebruik te maken van je gezonde verstand en de enige vaardigheid in het arsenaal van Charlie: de mogelijkheid om jezelf in een andere matroesjka te stapelen en zo de speciale vaardigheid van die matroesjka te gebruiken. Hierbij ben je wel aan regels gebonden, want je past niet zomaar in een veel grotere pop. Je past alleen in een matroesjka die één maat groter is dan jou. Wanneer je eenmaal in een andere pop zit, zijn de mogelijkheden eindeloos en kun je door blijven stapelen tot je vele malen groter bent dan je oorspronkelijke formaat. Ondertussen neem je ook elke keer de krachten over van de buitenste pop. Deze variëren van loze vaardigheden als het lezen van de krant en het deftig groeten van andere poppen, tot vaardigheden die je nodig hebt om de vele puzzels in het spel op te lossen.

Het puzzelsysteem verlaagt de drempel ten opzichte van andere adventuregames. Elk obstakel dat voor je opgeworpen wordt, kan op meerdere manieren overwonnen worden. Niet elke oplossing ligt voor de hand, maar meestal is een van de oplossingen meteen wel te vinden. Hiermee is het spel geschikt voor iemand die gewoon even een paar puzzels wil doen, wil genieten van de bizarre wereld die is neergezet, maar verder geen zin heeft te zoeken naar ingewikkelde opgaven waarvan de oplossing totaal niet voor de hand ligt. Aan de andere kant biedt het spel ook genoeg uitdaging voor de fanatieke puzzelaar. Wanneer je een puzzel opgelost hebt, kun je ervoor kiezen om verder te gaan met het verhaal of om te proberen de andere oplossingen ook te vinden. De beloning die je krijgt voor het voltooien van deze optionele opdrachten is puur voor de verzamelaar; je speelt enkel achievements, trophies en nieuwe dingen vrij om naar te kijken in de trofeekamer van het spel.

Mocht je toch vast komen te zitten bij een puzzel, dan kun je gebruik maken van een handig hintsysteem en wanneer je niet goed weet waar je heen moet, kun je ervoor kiezen om het pad voor je op te laten lichten. Het zijn allemaal hulpmiddelen die de serieuze gamer aan zich voorbij laat gaan om het spel nog enigszins uitdagend te maken, maar voor de casual gamer draagt het bij aan een ontspannen spelervaring. Stacking is dan ook zo moeilijk als je het zelf wilt maken. Toch hadden we graag wat meer afwisseling in de puzzelmechaniek gezien. Pas tegen het einde van het spel komt er wat meer variatie in, doordat je dan opeens de vaardigheden van meerdere matroesjka’s moet gebruiken om een puzzel te kraken. Dit had wat ons betreft wel wat eerder in het spel geïntroduceerd mogen worden.

Met een glimlach op je gezicht

Plezier staat hoog in het vaandel bij dit spel. Met een aantal vreemde personages in de cast van matroesjka’s valt er genoeg te lachen. Ontwikkelaar Double Fine houdt hierbij een rare fascinatie over aan het laten van winden, want meerdere poppen zijn uitgerust met deze ‘vaardigheid’. Veel van de vaardigheden die geen invloed hebben op het verloop van het verhaal zijn wel van belang om een van de vele randopdrachten te vervullen. Deze missies zijn meer humoristisch dan nuttig bedoeld en vragen van de speler bijvoorbeeld het in elkaar slaan van een bepaalde hoeveelheid mimespelers of het boeren in het bijzijn van dames.

Waar de charme en humor van het spel verder nog naar voren komt, zijn de tussenfilmpjes. De nadruk ligt vrij zwaar op deze filmpjes, want ze vullen een groot deel van het spel op, maar ze zijn dan ook stuk voor stuk leuk om naar te kijken. Ze spelen zich af als een toneelvoorstelling waarbij het ontbreken van daadwerkelijk stemmenwerk wordt opgevangen met de weergave van het gesproken woord zoals men dat vroeger in stomme films deed, aan de hand van grote tekstblokken, de zogeheten intertitel. De charismatische uitstraling van de matroesjka’s samen het prachtige gevoel voor detail en de humor zorgen ervoor dat bijna elk filmpje wel een glimlach op je gezicht weet te toveren.

Er zijn toch een paar kleine aanmerkingen op het spel. Zo is het camerawerk soms niet optimaal, waardoor het stapelen in een matroesjka die dicht bij een muur staat nog wel eens vervelend kan zijn. Ook zul je meer dan eens in een andere pop springen dan je gepland had wanneer er meerdere poppen in de buurt staan, omdat het richtmechanisme van het spel dan niet helemaal duidelijk een keuze voor je maakt. Het zijn kleine hobbeltjes in een verder heerlijke speelervaring en die mogen de pret zeker niet drukken. Stacking weet een brede groep gamers aan te spreken door een combinatie van humor, uitstekend ontworpen puzzels en een flinke dosis charme. En zeg nou zelf; wie wil er niet ongegeneerd scheten en boeren laten in het bijzijn van keurige dames?