De mens is een nieuwsgierig dier: geef ‘m een game zonder enige introductie en hij gaat zelf op onderzoek uit, de spelwereld en zijn grenzen verkennen. Shelter is zo’n game. Het onderschat nergens de zo menselijke nieuwsgierigheid van zijn spelers en beloont die met een spelelement dat misschien wel ons meest dierlijke instinct aanspreekt: overlevingsdrang.

In Shelter ben jij namelijk een das – het dier – en moet je je ontfermen over vijf dassenwelpjes. Het doel van de game: trotseer de gevaren van de natuur en zorg ervoor dat je kroost de reis overleeft. Dát je dit moet doen en vooral hóe is in het begin van Shelter een raadsel. In een ondergronds hol zie je één volwassen das, vier kerngezonde welpjes en één grijs zielig hoopje as, pardon, das. Een paar meter verderop steekt een wortel uit de grond. Je loopt ernaartoe, klikt en jij – moeder das – trekt de groente uit de grond. Je brengt de lekkernij naar het verlepte hoopje leven, hij of zij eet het op, krijgt een kleurtje en sluit zich aan bij het gezin. Les één van Shelter: voed je kinderen zodra ze kleur beginnen te verliezen.

Shelter

Natuurlijk

Je begint te lopen, de dasjes volgen en al gauw kom je uit je hol. Voor je verschijnt een werkelijk prachtig, fantastisch, fabelachtig – we komen superlatieven tekort – vormgegeven natuuromgeving. In plaats van CryTekkiaans bosrealisme, oogt Shelter hoekig, grof en zijn de grote polygonen voorzien van getekende texturen. Overal dwarrelen blaadjes, vliegen beestjes. Dankzij Proteus-achtig kleurgebruik en minimale gitaarmuziek waan je je veilig en lijkt Shelter weinig meer van je te eisen dan dat je hier en daar groente uit de grond trekt, tegen een boom aan rent om vruchten te laten vallen en af en toe een muis aanvalt; alles om voedsel op de plank van familie Das te krijgen.

Later neemt Shelter je meer bij de hand en ontdek je dat het eigenlijk een heel lineaire game is. Je wordt via brede paden natuurlijk vooruit gedwongen, krijgt hier en daar zowaar een aanwijzing (Shift om te rennen, door hoog gras sluipen om nietsvermoedende vossen te bespringen) en komt je eerste vijand tegen: een indrukwekkende en immense witte vogel die het voorzien heeft op jouw weerloze nakomelingen.

Shelter

Al jankend word je wijzer

Direct openbaart zich de kracht van Shelter. De game activeert op dit moment namelijk een combinatie van overlevingsdrang en verantwoordelijkheidsgevoel. Jíj moet in leven blijven, zodat je hén kan beschermen. Shelter maakt daar geen emotionele zaak van. Wanneer jij een welpje kwijtraakt aan de vogel of later aan één van de natuurelementen (daarover zo meer), krijg je geen Platvoet en zijn vriendjes-melodrama of een gruwelijke death scene à la Fallout 3 of Max Payne te zien. Het is jouw taak als moeder om te allen tijde je kroost te bewaken en in de gaten te houden, en als er één mist is het al te laat. Shelter is daarmee één grote escortmissie waarbij je ditmaal eens wel wat geeft om je escort.

Kom je wat verder in Shelter, dan merk je dat de game is opgedeeld in een reeks levels met elk hun eigen kleuren en gevaren. Zo escorteer je je pluizige gezin op het ene moment door het donker en moet je een level later meerdere levensgevaarlijke bergrivieren oversteken. Elk gevaar is als een traditioneel spelement in de ervaring verwerkt: zorg dat je welpjes dicht bij je blijven in het donker of wacht achter een grote kei tot die grote golf voorbij is. Dit leer je jankenderwijs, want voordat je het weet is je gezin uitgedund van zes naar drie schattige Mustelidae.

Shelter

Journey

Het trotseren van de elementen, het kleurgebruik, de natuurlijke progressie, het gebrek aan uitleg, de ongebreidelde magie, de grote vliegende vijanden; in bijna alles doet Shelter denken aan Journey. De graphics zijn wellicht niet zó gepolijst (Might and Delight werkt dan ook niet met het budget van vadertje Sony op de bankrekening) maar dat doet Shelter nergens de das om. Shelter onderscheidt zich vooral door de constante dreiging en de wetenschap dat er levens op het spel staan op het moment dat jij faalt.

En falen zul je. In je eerste playthrough raak je gegarandeerd het nodige nageslacht kwijt, wat als perfecte aanleiding dient om de game een tweede keer te spelen en wél met een compleet gezin het einde te halen. Dat einde bereik je overigens – net als in Journey – na een uurtje of twee, maar met een prijs van € 8,99 en genoeg herspeelwaarde is dat niet erg. Dat einde is tevens abrupt en hartverscheurend (tip: blijf kijken tot na de credits), en daarmee wederom een beloning voor die nieuwsgierigheid waar het allemaal mee begon.

Shelter is beschikbaar voor Windows en Mac, en te koop op Steam of de officiële website voor € 8,99. Shelter is gemaakt door het Zweedse Might and Delight, bekend van Pid.