Het is makkelijk om free-to-play-spellen te vergeten. Ze vallen meestal niet op, trekken niet zoveel media-aandacht en het vertrouwen in dit soort games is over het algemeen laag.  Frogster's nieuwste paradepaardje genaamd Runes of Magic is op deze trend echter een uitzondering.

Vanaf het moment dat je het spel opstart om een nieuw personage aan te maken, krijg je al een indruk van het spel. Runes of Magic geeft je op dit moment slechts de optie om als mens te spelen. Met dit ras krijg je zes klasse-opties voor je schoot geworpen: Warrior, Mage, Priest, Rogue, Knight en Scout. Naast de keuze van je klasse, kun je jouw personage naar hartelust aanpassen, dat zo diep gaat dat je ook de borstomvang van je vrouwelijke personage kunt veranderen. Met één van deze zes klassen betreed je de wereld van Taborea. Bij intrede word je omringd door lopende fungus in een kleurrijk bos. Zo krijg je al direct de indruk dat het spel in traditionele stijl ontwikkeld is. Ook het gevechtsysteem volgt zwijgzaam de traditionele weg. Je markeert een vijand en eenmaal binnen bereik vuur je een arsenaal aan vaardigheden op je doelwit af. Hier is verder niks mis mee, aangezien men aan een winnende formule niet hoeft te sleutelen. Als je denkt dat het tijd is voor een nieuwe klasse, krijg je de optie om op level tien een tweede klasse te kiezen die je kunt combineren met je huidige klasse. In je eigen woning kun je de primaire klasse van je personage omdraaien met je secundaire. Je kunt na de gemaakte keuze echter niet terugkrabbelen. Eenmaal gekozen zit je dus vast aan je gekozen klassen. Dit Dual Class-systeem levert een positieve diepgang op: je kunt bepaalde vaardigheden van je andere klasse koppelen aan de klasse die je op dat moment gebruikt. Ook in kerkers zijn bepaalde combinaties weer beter en slechter. Je moet daarom goed nadenken over de klasse die je kiest. Nadeel van dit systeem is dat je elke klasse afzonderlijk van elkaar in level moet laten toenemen. Omdat Runes of Magic toch ergens z'n geld vandaan moet halen, maakt het spel gebruik van een winkelsysteem. Voor 'echt' geld kun je diamanten kopen: een speciale valuta voor waardevolle voorwerpen. Je kunt het spel gelukkig ook gewoon doorspelen zonder maar één keer gebruik te maken van dit systeem. De producten maken het spel er echter wel een stuk makkelijker op, denk hierbij bijvoorbeeld aan kopen van een rijdier. Overigens kun je de voorwerpen ook krijgen zonder er echt geld voor neer te leggen, je moet alleen een aantal kerkers meerdere keren opnieuw uitspelen. Kort gezegd is het winkelsysteem vooral bedoeld voor de casual speler die veel minder tijd heeft, want door dit systeem kan dit type speler in minder tijd tóch hetzelfde resultaat halen. Vooraf hadden we onze vraagtekens bij dit systeem, omdat het mogelijk onmisbaar zou kunnen worden op latere levels, maar dit blijkt absoluut niet het geval.

Je hebt de keuze om op een Player-versus-Event (PvE) server te spelen of op een Player-versus-Player (PvP) server. Het grootste verschil tussen deze twee soorten servers is dat je op een PvP-server de mogelijkheid hebt om vanaf level vijftien iedereen die dat level ook heeft, waar dan ook, af te maken. Afhankelijk van hoeveel spelers je afslacht, wordt je reputatie bepaald. Heb je een slechte reputatie, dan zullen wachters van steden je zonder pardon aanvallen. Je zult dus tactisch om moeten gaan met je slachtpartijen. Het is goed dat Runewaker dit pas vanaf level vijftien mogelijk maakt, anders ben je als beginnende speler altijd de dupe van slachtpartijen. Op zich is dat niet erg, omdat je op PvP-servers altijd moet opletten. Het grote nadeel is echter dat als je gedood wordt door een andere speler er een kans is dat je een waardevol voorwerp verliest. Je kunt echter spullen kopen om een deel van je uitrusting te beschermen, maar dat heeft pas later in het spel echt nut, gezien je dan pas memorabele uitrustingen zult vinden. Voorzichtigheid is dus geboden.

Het opdrachtensysteem van Runes of Magic zit flexibel in elkaar. Je kunt bij bepaalde opdrachten de plek traceren waar je moet zijn, en soms zelfs je personage er automatisch naar toe laten lopen. Op de minikaart kun je de gewilde vijanden zien als je in de buurt bent. Op deze manier wordt grinden, het steeds opnieuw moeten afmaken van vijanden, iets draaglijker.

Het is echter niet enkel goud dat er blinkt in Runes of Magic. Grafisch valt er nog aardig wat op het spel aan te merken: tussen bepaalde grafische standen zit een wereld van verschil. Wanneer het spel op de middenmotor wordt gedraaid, zien bepaalde gebouwen er onafgemaakt uit door de slechte textures. Jammer genoeg ademt de wereld van Taborea weinig leven uit. NPC's zul je amper in het spel rond zien lopen, wat de speelbeleving helaas niet ten goede komt. Verder zou het PvP-systeem beter uitgewerkt kunnen worden. Een idee zou kunnen zijn om spelers die een slechte reputatie hanteren een eigen stad te geven, zodat er een tweestrijd kan ontstaan tussen goed en kwaad.

Samengevat is Runes of Magic een prima spel, dat de goede kwaliteiten van andere MMORPG's als basis neemt en dit in een gratis jasje verpakt.

Ook zitten er een paar noemenswaardige features in de game, zoals het Dual Class-systeem en het helpsysteem bij opdrachten. Jammer genoeg

kent de game duidelijk nog wat aanwezige irritaties. Kun je door de genoemde irritaties uit de vorige alinea heen prikken, dan wacht je een grote lading aan opdrachten en gebieden om te verkennen.