Puzzelspellen zijn er in alle soorten en maten, maar een volledige game met schuifpuzzels is vrij uniek. De meest gebruikelijke plaats waar je een schuifpuzzel tegenkomt, is in een adventuregame. Om een spel dat alleen maar draait om schuifpuzzels interessant te houden, moet je inventief zijn. Qua inventiviteit zit het wel goed met Rooms: The Main Building, maar op elk ander gebied wordt de plank flink misgeslagen.

De game draait niet alleen om het in de juiste volgorde in elkaar schuiven van puzzels, maar ook om het hoofdpersonage, Mr. X, weer terug te begeleiden naar de gewone wereld. Hij is namelijk terechtgekomen in een alternatieve wereld waarin alles een puzzel is en kan alleen ontsnappen door vier gouden puzzelstukken te verzamelen. Omdat deze alternatieve wereld onbekend is voor Mr. X wordt hij bijgestaan door een boek, dat de ongeïnspireerde naam Mr. Book draagt.

Voordat je kunt ontsnappen uit de puzzelwereld moet je eerst ruim tachtig schuifpuzzels oplossen. Deze beginnen erg simpel met een viertal tegels, die je zonder poespas in elkaar kunt schuiven. Je hebt niet de vrije keuze over welke tegel je verschuift, maar je kunt alleen de tegel verschuiven waar Mr. X op staat. Het personage kun je vrij bewegen met de stylus tussen de verschillende tegels, tenzij een muur, plafond of ander obstakel de doorgang verhindert. De bedoeling is om Mr. X veilig naar de uitgang te navigeren. Op welke manier je dit doet is niet van belang. Je kunt de tegels in een willekeurige volgorde door elkaar schuiven totdat het pad naar de uitgang vrij is, of je kunt ervoor kiezen om elke tegel precies naar de goede plek in het achtergrondplaatje te schuiven.

Frisse wind wordt natte scheet

Al gauw worden de eerste nieuwe spelmechanieken geïntroduceerd. Zo kun je met een telefoon van de ene tegel naar de andere tegel met een telefoon teleporteren. Een kledingkast wisselt de tegel waar je op staat om met de tegel met de andere kledingkast, zonder Mr. X mee te verplaatsen. De spelmechanieken worden steeds complexer naarmate het spel vordert en de puzzels krijgen ook vaker meerdere spelmechanieken tegelijk om je grijze massa mee te pijnigen. Elke keer wanneer je een spelmechaniek onder de knie hebt, wordt alweer een nieuw element geïntroduceerd. Dat houdt de gameplay fris en inventief.

De ontwikkelaars zijn echter vergeten om na elk nieuw mechaniek de moeilijkheidsgraad aan te passen. Bijna tot het einde van het spel blijft de moeilijkheidsgraad van de puzzels hangen tussen oersimpel en net uitdagend genoeg. Echt moeilijk wordt het nooit. Puzzelspellen moeten ervoor zorgen dat je je slim voelt wanneer je een moeilijke uitdaging overwonnen hebt, maar dit spel laat je bijna dom voelen dat je het aangeschaft hebt.

Niet alleen de veel te lage moeilijkheidsgraad breekt Rooms: The Main Building op. De presentatie van het spel is ook om van te huilen. Het onderste scherm van je DS wordt maar voor de helft gevuld door de puzzel. Een simpele rekensom leert ons dat de helft van een klein oppervlak een veel te klein oppervlak oplevert. Doordat een puzzel ook nog eens uit meerdere tegels is opgemaakt, blijft er weinig ruimte over voor details. Wat resteert, is een wazige bruine brij van pixels waaruit jij moet zien te halen welk deel van het plaatje het voor moet stellen. Gelukkig weten de makers het nog enigszins speelbaar te maken door de bovenliggende laag van de plaatjes onzichtbaar te maken met een simpele druk op de knop. Zo kun je nog een beetje zien welke tegel waar moet komen te staan.

Niet storen

Om Rooms: The Main Building niet direct weer in een hoekje te laten verstoffen, is er de mogelijkheid om zelf je eigen puzzels in elkaar te knutselen. Doordat een uitleg ontbreekt, verzandt dit echter snel in een frustrerende gebeurtenis die het eindresultaat niet de moeite waard maakt. Buiten deze modus en de verhaalmodus, kent het spel nog een Challenge-modus, die weer is opgedeeld in Time Limit, waarin je puzzels binnen een bepaalde tijd moet oplossen, en Move Limit, waarin je maar een beperkt aantal zetten hebt. Deze twee modi zijn het meest interessant om je hersenen eens goed aan het werk te zetten. Struikelblok is echter dat ze pas worden vrijgespeeld nadat je elke puzzel in de verhaalmodus hebt uitgespeeld. Een opdracht die maar weinig mensen tot een succesvol einde zullen brengen.

Rooms: The Main Building heeft te lijden onder het platform waarop het uitgebracht is. De DS leent zich uitermate goed voor puzzelspellen, maar dit exemplaar is de uitzondering op de regel. De game is sinds 2008 verkrijgbaar voor de PC en de prijs voor die versie staat in schril contrast met de volle mep die je voor de DS-versie neer moet tellen. Zoek je een goede puzzelgame voor onderweg, dan kun je deze titel maar beter mijden.