Ubisoft roept al jaren dat het een degelijke sportdivisie op poten wil zetten, maar vooralsnog weet de Franse uitgever hierin niet echt te slagen. Het enige wat enigszins wees in de richting van het verwezenlijken van deze plannen, was de matige basketbalgame AND1 Streetball. En nu is er Real Football 2008, Ubisoft's eerste voetbalgame. Men gaat niet de concurrentie aan met FIFA en Pro Evolution Soccer, maar heeft een veilig onderkomen gevonden op de Nintendo DS. Hoewel FIFA en Pro Evolution Soccer ook dat platform al hebben aan gedaan, is het relatief eenvoudiger om de concurrentie daar van de troon te stoten. Maar of dat gelukt is? Het eerste wat opvalt is dat Real Football geen enkele officiële licentie in huis heeft. Alle club- en spelersnamen zijn fictief. Wanneer je speelt met bijvoorbeeld de Manchester Reds staat Van Dir Sor in je doel en Raanay in de aanval. Heel up-to-date zijn de aangepaste spelersnamen overigens ook niet. Bij Eindhoven huppelen Klavort en Coku nog gewoon over het veld, terwijl ze beiden toch alweer enkele maanden op de buitenlandse velden hun zakken lopen te vullen, en in Amsterdam kun je een beroep doen op Smeijter en Paraz. De Nederlandse competitie beperkt zich sowieso tot de drie grote clubs. Maar goed, het ontbreken van echte spelersnamen mag de pret niet drukken, want meestal zie je toch wel welke speler er bedoeld wordt met de verhaspelde namen. De gameplay, daar gaat het om. Real Football biedt de standaardopties die je van een voetbalgame mag verwachten. Je kunt een vriendschappelijk duel spelen, een bekertoernooi, een nationale competitie en een Europees kampioenschap. Ook is er een eenvoudige training voorzien die je wegwijs maakt in de besturing. Op naar de wedstrijd zelf. Real Football is qua mogelijkheden vergelijkbaar met andere voetbalgames op de Nintendo DS. De belangrijkste acties zijn aanwezig, zoals steekpasses, een-tweetjes maken, lobjes en passeerbewegingen. Alleen het uitvoeren ervan gaat niet zo makkelijk. De besturing van Real Football is namelijk erg stug. Je spelers reageren traag op je acties en bij het wisselen tussen spelers wordt steevast de verkeerde speler gekozen. Niet dat dit veel problemen op levert, want Real Football is behoorlijk makkelijk. De AI van je tegenstander is van een dramatisch laag niveau. Soms zijn ze de weg naar de goal kwijt en lopen ze plotseling een heel eind terug terwijl ze praktisch in scoringspositie waren. Dit gebeurt ook wanneer ze een vrije trap moeten nemen op de rand van de zestien, waarbij de bal soms terug wordt gespeeld naar een speler die nog op de eigen helft staat. Het grootste drama is de keeper, die de meest klungelige ballen laat passeren. Vanuit bepaalde posities kun je vrijwel altijd scoren en ook wanneer je recht voor de keeper staat, prik je de bal moeiteloos achter hem in het net. Nog erger is het wanneer de keeper de bal uit moet gooien. Negen van de tien keer kun je deze bal moeiteloos onderscheppen en sta je vogelvrij voor de goal. Erg slordig. Gelukkig is er nog een multiplayermode waarin de AI-problemen zich in ieder geval niet zouden moeten voordoen. Helaas heeft Ubisoft bedacht dat je twee exemplaren van het spel nodig hebt, om het in multiplayer te kunnen spelen. Enorm zonde, want hierin had men juist Real Football kunnen onderscheiden van de concurrentie, die ook deze belachelijke eis stellen. Want de kans dat je iemand kent die ook Real Football heeft aangeschaft, is bijzonder klein. Wil je toch single-card multiplayer voetballen op je DS, dan kun je beter FIFA06 uit de budgetbak plukken. Die game is sowieso in vrijwel elk aspect beter dan deze Real Football 2008.

Tot slot heeft Ubisoft nog enkele verplichte nummertjes toegevoegd aan Real Football onder de noemer 'maak creatief gebruik van de mogelijkheden van de DS'. Zo kun je beslissingen van de scheidsrechter beïnvloeden door in de microfoon te tetteren en mag je strafschoppen nemen met de stylus. Dit laatste komt neer op het uitkiezen van één van de zes vakjes waarin de goal is opgedeeld. Hoe langer je deze vakjes aan klikt hoe harder je schiet. Van een echte stylusbesturing is dus geen sprake, wel van een gimmick.