Konijnen zijn schattige, lieve beesten. Totdat je er een stel bij elkaar zet en ze absurde minigames laat spelen. Voordat je het weet zijn die pluizige knaagdieren veranderd in boeren en scheten latende misbaksels die voor niemand terugdeinzen. Zelfs niet voor gamebekendheid Rayman.

Na de eerste twee Rayman Raving Rabbids is het nu de beurt aan Rayman Raving Rabbids TV Party om de huiskamer eens flink op stelten te zetten. Rayman zelf komt alleen nog aan bod in de tussenscènes, maar de gestoorde konijnen nemen de honneurs met plezier waar. Dit keer krijgt Rayman de schrik van zijn leven wanneer blijkt dat de konijnen zijn tv hebben overgenomen. Rustig televisie kijken is er voor de arme jongen niet meer bij, want iedere zender is veranderd in een knaagdierenkanaal.

Het is Ubisoft zowaar gelukt om de minigames op een leuke manier aan de gamer te presenteren. Door de spelletjes op te delen in verschillende categorieën, verdeeld over verschillende 'tv-dagen', wordt het een stuk prettiger kiezen. Elke tv-dag is verdeeld in verschillende tijdsdelen en na het succesvol behalen van een vooraf bepaald aantal tijdsdelen kun je verder zappen. De minigames zijn op hun beurt weer onderverdeeld in thema's zoals Macho TV, Groove On en Raving Channel. Op het Raving Channel krijg je onder andere Mixing my Toasties (een minigame waarbij je een walrus op tijd zijn steak moet opdienen) voor je kiezen, terwijl je op Macho TV een rondje met je motor mag rijden in Harley Rabbidson. Hoewel er niet echt een logica achter de toegankelijkheid  van de verschillende kanalen lijkt te zitten, is het leuk bedacht en is het een aangename manier om van minigame naar minigame te zappen.

De troef van Rayman Raving Rabbids TV Party is echter niet de originele insteek, maar het gebruik van het balance board. Na Wii Fit is Rayman Raving Rabbids de eerste Wii-titel die optimaal gebruik maakt van het balansplankje. Althans, dat wil Ubisoft ons doen geloven. Verschillende minigames in het spel kunnen gespeeld worden met het balance board door gebruik te maken van zowel je benen, je voeten en zelfs je kont. Ja, je hoort het goed, je kont. Na lang vergaderen heeft Ubisoft een antwoord gevonden op de vraag: Hoe kunnen we Rayman Raving Rabbids naar de top van de verkooplijsten duwen? Met de kont natuurlijk! In sommige minigames is het dan ook de bedoeling om met de derrière op het balance board je een weg door een minigame te balanceren.

Jammer genoeg valt deze manier van besturen al vrij snel door de mand, omdat je beter af bent met je voeten of zelfs je handen. Ik weet dat m'n achterste niet het maatje supermodel heeft, maar al snel liet ik m'n kont voor wat hij was en bestuurde ik de betreffende minigames met m'n voeten. Niet in de laatste plaats om dat je na ieder spelletje, ook wanneer je een minigame direct opnieuw opstart, het balance board moet kalibreren. Wat betekent dat je iedere keer weer moet staan en vervolgens weer moet gaan zitten. Een potje Raving Rabbids lijkt zo eerder op een ouderwetse stoelendans, alleen dan met een wat laag uitgevallen stoel. Daarnaast mag je in plaats van het balance board ook kiezen voor een besturing met de Wiimote, wat in veel gevallen hogere scores oplevert dan de potjes gespeeld met de welgevormde billen. Een gemiste kans dus.

De minder geslaagde toepassing van het balance board wil echter niet zeggen dat er niets te beleven valt in Rayman Raving Rabbids. Een groot deel van de minigames is namelijk meer dan geslaagd, en dan zelfs enkele minigames die gebruik maken van het balance board. Op het TAM Sports kanaal krijg je bijvoorbeeld de mogelijkheid om eens flink te sporten met niemand minder dan Chuckie Morris. Een bebaard konijn die samen met jou een paar fitnessoefeningen gaat afwerken. Van de standaard sit-ups tot de Olifant-beweging (wie kent hem niet). Gespierd zul je er niet van worden, maar hilarisch is het zeker. Of wat te denken van Shake It TV. Dit kanaal laat je dansen op bekende nummers, uiteraard gegoten in een konijnenjasje, met dansbewegingen die niet zouden misstaan in je plaatselijke disco (mits die disco niet groter is dan tien vierkante meter en ergens op een erf van een  agrariër staat).

Naast de balance board-minigames valt er nog genoeg te schudden voor je Wii-mote en nunchuk. Vooral het Groove On kanaal krijgt de meest zure tv-kijker aan het lachen. Eigenlijk zijn de Groove On-minigames een soort verkapte Guitar Hero-versies, maar dan met slechts twee noten. Voordat je begint kies je een van de vier 'instrumenten'. Dat kan een gitaar, een trommel, de zanger of een fluit zijn, maar dat ligt volledig aan het nummer dat je kiest. Vervolgens start je het spel en moet je op het juiste moment met je Wii-mote of nunchuk schudden. Ondertussen dubbel liggend van het lachen, omdat de konijnen op je scherm hun hoofd als drumstok gebruiken. Andere fantastische minigames zijn de Night of the Zombidz, een railshooter minigame waarbij je niet de zombies moet raken maar de als kip verkleedde konijnen (don't ask), en Little Big Jackpot, een minigame waarbij je verkleed als bingobal zoveel mogelijk muntjes moet verzamelen.

Het hele spel is doordrenkt van flauwe grappen en doordenkertjes, maar wel binnen het televisie-thema. Onder het spelen kun je bijvoorbeeld een reclame-onderbreking krijgen. Deze onderbrekingen zijn behalve grappig ook nog eens nuttig, want maak je op het juiste moment een beweging met je Wii-mote dan krijg je of een bonus (singleplayer) of mag je het volgende spel bepalen (multiplayer). Om de speelduur nog wat op te rekken hebben de makers zelfs een Pimp my Rabbid-modus toegevoegd. In Pimp my Rabbid is er iedere week een nieuw thema en is het aan jou de taak om jouw konijn zo gepast mogelijk aan te kleden, er een foto van te maken en deze online te zetten. De benodigde accessoires verdien je in het singleplayer gedeelte, wat er voor zorgt dat je uiteindelijk toch aan de bak moet om alles vrij te spelen.  

Natuurlijk is Rayman Raving Rabbids 'gewoon' een verzameling minigames. Maar wel een hele grappige verzameling minigames. Zonder te overdrijven zul je meer dan eens een glimlach op je gezicht krijgen na de zoveelste flauwe grap of domme animatie. Het spel biedt niet veel diepgang en na paar uurtjes spelen zul je iedere grap wel kennen, maar wat overblijft zijn nog steeds een paar degelijke minigames. Een aantal van die minigames hebben we al gezien in de vorige delen uit de reeks, maar over het algemeen heeft Ubisoft er toch weer veel nieuwe bezigheden bij verzonnen. Het is in ieder geval een stuk leuker dan dat saaie partijtje van die ouderwetse loodgieter en zijn vrienden.