Inmiddels zijn er meer dan tien spellen uitgebracht die de Prince of Persia-naam dragen. Toch is het nog steeds bijzonder als de prins opduikt, omdat de eerste games én de reboot in 3D, de Sands of Time-trilogie, zoveel invloed hebben gehad op de industrie. Assassin’s Creed (eigenlijk een spin-off van Prince of Persia) is een goed voorbeeld.

Prince of Persia: The Shadow and the Flame

Zwarte broek, rode draad

Hier is de enige overeenkomst met de klassieke spellen een vage rode draad van prinsessen, witte paarden, een vliegend tapijt en intriges aan het Perzische hof. We zien die onderdelen snel voorbijkomen, hoewel niet echt duidelijk wordt waarom. Deze prins is namelijk vooral met zichzelf en zijn zwaard bezig en voor hem lijkt de prinses een vlammetje dat hij ooit had; een vergeten schat in een Perzische stad. Echte passie in The Shadow and the Flame uit zich in gevechten tegen vliegende doodshoofden, sprongen over dodelijke vallen en de jacht op Jaffar, een boze tovenaar met een diploma in tijdelijke transformaties tot prins. Een lastige dienaar om in je hofhouding te hebben.

We worden letterlijk middenin het spel gegooid, want na een kleine introductie klettert de prins met glasscherven en al een patio binnen. Een korte tutorial legt uit hoe je springt, rent en je zwaard gebruikt. De standaardbesturing is ingesteld op gebaren, wat betekent dat je aan de linkerkant van het scherm met een vinger in een richting veegt om te rennen, terwijl je rechts op het scherm veegt om te springen of andere acties uit te voeren. Het werkt prima en voor je het weet slinger je moeiteloos van dakgoot naar venster, wat door sterke noodzaak voor timing aanvoelt als vanouds. Achtergronden in Prince of Persia: The Shadow and the Flame zien er in 2.5D mooi uit en ook de prins is een flitsende verschijning.

De laatste slag telt

Vanuit het kasteel reis je naar een eiland, torens, kerkers en terug, op zoek naar een deur aan het einde van elk level. Gevechten en puzzels met panelen om deuren te openen staan centraal en gelukkig schiet er ook nog hier en daar nog een setje spiesen uit de muur. Het leveldesign van Prince of Persia: The Shadow and the Flame is redelijk en de puzzels zijn uitdagend. Gevechten vormen iets minder uitdaging, hoewel ze nog steeds plezierig zijn. Het zijn namelijk gemakkelijke en lekkere bewegingen die je maakt om een tegenstander in de pan te hakken. Je wacht totdat een vijand een agressieve aanval inzet, te zien aan een bliksemschicht boven de schurk in kwestie. Op dat moment blokkeer je en veeg je als een dolle over het scherm, waarbij slechts de richting van de laatste slag belangrijk is.

Er zijn drie combo’s, die ofwel energie terugwinnen, de tegenstander wegduwen of meer schade aanrichten. Hoewel de gevechten vloeiend en vermakelijk zijn, is de moeilijkheidsgraad laag en niet aan te passen. Dat is jammer, want er zijn tal van wapens in het spel beschikbaar die je daardoor nooit gebruikt. Ook is die typische spanning tijdens het naderen van de eindbaas aardig afgezwakt met nog 40 gezondheidsdrankjes in je Perzische joggingbroek.

Op acrobatiek en zwaardvechten krijgt de prins een dikke voldoende, maar verhalen vertellen en prinsessen redden zijn hier geen sterke punten. Rampzalig is het niet, want voor een kleine drie euro krijg je een schappelijk mobiel avontuur voorgeschoteld in Prince of Persia: The Shadow and the Flame. Het spel laat na het uitspelen geen enkele indruk achter, maar vermaakt zolang het duurt.

Deze game is getest op een iPad en beschikbaar op iOS en Android. De prijs in de App Store en Google Play is € 2,69.