Poképark klinkt als een paradijs voor Pokémon. Het park kent zeven verschillende gebieden die tot de nok toe gevuld zijn met allemaal vriendelijke beesten die samen plezier maken. Maar Poképark kent ook een schaduwzijde waar je als de avontuurlijke Pikachu hard mee wordt geconfronteerd. Dit paradijsje heeft namelijk meer weg van een strafkamp, ook al oogt het nog zo kleurrijk en klinkt de muziek nog zo vrolijk.

Onbegrijpelijk

Laten we bij het begin beginnen. Mew roept de hulp in van Pikachu om Poképark van de ondergang te redden. Een kristal dat een zwevend platform boven Poképark houdt, is in veertien stukken gebroken en dreigt naar beneden te vallen. Pikachu krijgt de taak om het kristal weer heel te maken door alle stukken te verzamelen. Waarom Mew dit zelf niet kan of waarom hij de inwoners van Poképark niet overtuigt van de noodzaak wordt niet duidelijk, maar anders was het natuurlijk geen avontuur geweest.

Het avontuur dat je vervolgens met Pikachu doorloopt is erg lineair. Je hebt niet de keuze om in een willekeurig gebied te starten. Ook  gebeurt alles in een vastgestelde volgorde. Je kunt bijvoorbeeld best met de poortbewaker van de waterzone praten, maar hij laat je nog niet binnen. Daarvoor moet je eerst een foto hebben gemaakt, om deze vervolgens te bekijken bij het kraampje waar je een camera hebt ontvangen. De bijgaande uitleg is enkel vrij onduidelijk want je krijgt alleen te horen dat je moet praten met diegene die je een camera geeft. Hierdoor waren wij tien minuten nutteloos aan het rondstruinen. Dat het spel ook nog eens volledig in het Engels is zal voor de jongere gamer de avonturen in Poképark niet veel begrijpelijker maken.

Vervelend

Dat het spel lineair is, is nog niet eens zo erg. Het gebrek aan variatie tijdens je reis daarentegen wel. Je krijgt na een uurtje al het idee dat je constant van hort naar her wordt gestuurd om met Pokémon te praten, spullen te verzamelen of iemand anders zijn troep op te ruimen. Het geeft je ondertussen wel de mogelijkheid om met meer Pokémon vrienden te worden. Aanvankelijk is deze bezigheid erg verslavend, maar door de manier waarop dit is uitgewerkt gaat al snel vervelen.

De verschillende Pokémon dagen je namelijk altijd uit voor een quiz, gevecht, obstakelparcours, verstoppertje of tikkertje. In het begin zijn de spelletjes nog wel leuk, maar al snel heb je geen zin meer om achter de zoveelste Pokémon aan te rennen. Vooral verstoppertje is eigenlijk een belediging voor de intelligentie: de Pokémon zit meestal een meter of tien verderop en herhaalt constant zijn eigen naam. Wat de pret verder drukt is de besturing van Pikachu. Omdat het spel alleen gebruik maakt van de Wiimote mis je de soepelheid van een analoge besturing. Het maakt een gevecht of obstakelparcours onnodig frustrerend doordat je regelmatig mist met een aanval of sprong.

Kleine pleister

Gelukkig is ook nog wat positiefs te melden over Pokepark Wii Pikachu’s Adventure. De belangrijke kristalstukken waar het allemaal om draait moeten namelijk verdiend worden door de attractie van een zonebeheerder succesvol af te sluiten. Eindelijk kan je wat anders doen dan vervelende klusjes, want tijdens deze attracties moet je door ringen vliegen, een wedstrijdje zwemmen of aan lianen slingeren. Het is een kleine greep uit het aanbod want de onderlinge variatie is hierbij dik in orde, hoewel het altijd draait om het verbeteren van een doeltijd of score. Ook de besturing van deze spelletjes werkt naar behoren, waardoor de attracties iedere keer iets zijn om naar uit te kijken.

Deze verschillende minigames zitten niet alleen leuk in elkaar maar geven je ook de mogelijkheid om met je ondertussen verzamelde Pokémon-vrienden te spelen. Pikachu is namelijk niet de snelste of sterkste Pokémon en kan al helemaal niet vliegen. Het geeft je een reden je Pokémon vriendenboekje verder te vullen en te kijken of je die ene tijd net wat scherper kan neerzetten met een andere Pokémon. Dit vormt een klein pleistertje op de blaren die Pikachu ondertussen op zijn poten heeft opgelopen van alle rotklusjes die ondertussen gedaan moesten worden.