Een groot deel van de games op Xbox Live Arcade zijn ports van klassiekers uit het échte arcadetijdperk. Een aantal van deze games waren in hun tijd memorabel en zodoende nu nog het spelen waard, maar er zijn ook een aantal games naar Xbox Live Arcade overgezet die in hun tijd nauwelijks noemenswaardig te noemen waren. Paperboy hoort echter tot de eerste categorie. Deze krantenjongengame is 80s nostalgie ten voeten uit, net als bijvoorbeeld de film Back to the Future. Maar is de overzetting naar de Xbox 360 ook zo geslaagd? Paperboy verscheen voor het eerst in 1984 voor de arcade en de Xbox 360 versie is een nauwkeurige port van die eerste versie. Het is de bedoeling om vanaf de fiets kranten in de brievenbus of op de deurmat te werpen van de huizen die langs de straat staan. Niet alle huizen in de straat zijn echter op de krant geabonneerd, dus het is zaak de juiste huizen te bedienen. Bij adressen die geen abonnement hebben, en een stuk grauwer zijn gekleurd dan de overige huizen, kun je de kranten gebruiken om ramen in te gooien voor wat extra bonuspunten. De moeilijkheid van Paperboy komt voort uit de talrijke obstakels die zich op je pad bevinden. Putdeksels, brandpaaltjes, skaters, speelgoedauto’s, huisdieren, autobanden, lijkwagens en omaatjes met een winkelwagen maken onder andere je het leven zuur. Ook is het mikken van de kranten en de brievenbus niet zo eenvoudig als het lijkt. Lukt het je niet de krant te bezorgen of gooi je hem per abuis door de ruiten in plaats van netjes op de deurmat, dan zal het adres zijn abonnement opzeggen met als gevolg dat er de volgende dag minder punten te behalen zijn. Met elke verstreken dag zal overigens de moeilijkheidsgraad ook verder toenemen doordat er meer obstakels op de weg te vinden zijn. Het spel kent een drietal straten in oplopende moeilijkheid, met elk andere huizen en obstakels. Aanvankelijk raak je al snel gefrustreerd door de talrijke obstakels die Paperboy op je af gooit. Doordat er steeds weer nieuwe dingen zijn die een gevaar vormen, is er veel sprake van trial and error. Je zult eerst moeten ontdekken welke gevaren je waar te wachten staan, voordat je er ook probleemloos voorbij zult fietsen. Gelukkig ebt de frustratie op den duur wel weg, want doordat je steeds bedrevener raakt in het spelletje, lukt het je ook om steeds een hogere highscore neer te zetten. Het is dus niet zo dat je op een bepaald punt blijft steken omdat het spel écht teveel moeilijkheden op je af stuurt. De Xbox 360-versie is behoorlijk goed overgezet. Het spel biedt de mogelijkheid om het beeld naar wens op te schalen, afhankelijk van of je het hele beeld gevuld wil hebben, of dat je toch liever de oorspronkelijke beeldverhouding handhaaft. Door het gevoelige D-Pad van de 360 bestuurt het spel het beste met de analoge stick, al blijft het door het isometrische perspectief soms lastig om langs objecten heen te sturen. Wanneer je immers vooruit duwt, ga je eigenlijk schuin naar boven. Zoals wel vaker het geval is met de arcadeports is ook Paperboy voorzien van enkele Xbox Live-features. Zo wordt je highscore genoteerd op een online scorebord, zodat je je prestaties kunt vergelijken met die van je vrienden. Ook zijn er ‘multiplayermodes’, zowel in een coöperatieve als versusvariant. Dit is helaas niet meer dan tegelijk met een ander spelen, om uiteindelijk de highscores respectievelijk bij elkaar op te tellen of met elkaar te vergelijken. Het is dat een aantal achievements persé in deze multiplayermode behaald dienen te worden, want een echte toevoeging is het nauwelijks te noemen. Deze achievements zijn overigens verder wel prima verdeeld over de game, al zitten er geen écht moeilijke opdrachten tussen zoals het uitspelen van een hele week in de moeilijkste straat.