De App Store wordt overstroomd met kleine, creatieve racespelletjes en ook aan serieuze racegames is geen gebrek met bijvoorbeeld Real Racing 2 en Asphalt Heat 7. Need for Speed is echter een serie met flair en uitstraling en dat is iets wat games op iOs vaak missen. Zijn fijne en gestroomlijnde uiterlijk nodigt op zich al uit om te spelen en je een gehele treinreis bezig te houden.

Mist geen controller

Als je Asphalt Heat of Real Racing veelvuldig hebt gespeeld op de iPhone of iPad, dan komt de besturing van Need for Speed: Mosted Wanted je bekend voor. Je kunt het scherm op en neer bewegen als een stuur om de auto naar rechts of links te manoeuvreren of je kunt met je linkerduim een stuurtje op het scherm bewegen. Het is om het even en als je een beetje speelt met de gevoeligheid, dan geven beide besturingen je een prima gevoel van controle. De tiltfunctie en het touchscreen zijn namelijk beide erg responsief en zelfs de kleinste nuance wordt al opgemerkt door de auto. Het is dan ook geen probleem om je auto op het midden van de weg te houden of een vloeiende bocht te nemen.

Houd je met je rechterduim de rechterkant van het scherm ingedrukt, dan kun je ook door de bochten heen driften, maar dit vraagt wel om iets meer oefening als je er echt voordeel uit wilt halen. Het enige heikele punt van de besturing is de remknop, die niet altijd reageert. Gelukkig hoef je die in deze game ook eigenlijk nooit te gebruiken. Er zitten namelijk weinig tot geen scherpe bochten in de races.

Alleen maar actie

In tegenstelling tot zijn grote broer op de consoles heeft Most Wanted op iOs geen open wereld. In plaats daarvan kun je op een kaart kiezen uit vaststaande plekken. Elke plek is daarbij in feite hetzelfde level, waar je telkens een andere race afwerkt. De ene keer heb je een normale straatrace en de andere keer moet je in je eentje zo snel mogelijk langs alle checkpoints rijden. Dit doe je de ene keer met een SUV en de andere keer met een Muscle Car. Het is jammer dat de level zowel qua uiterlijk als qua leveldesign erg op elkaar lijken, maar de verschillende races zorgen op zichzelf al voor voldoende variatie. Elke auto voelt weer anders aan en de dynamiek verschilt voldoende bij elk raceconcept. Daarnaast blijven de races constant lekker intens en worden de speelsessies nooit saai, mede doordat de races niet langer dan twee minuten duren.

Die intensiteit is ook mede afhankelijk van de politie, die jou in elke race lastigvalt. Hierdoor ben je constant bezig en is er nooit een moment waarin je alleen maar vooruit loopt te rijden. Het frustrerende is daarbij wel dat alleen jij wordt gezien als een crimineel en de rest vrij is van het lompe rijgedrag van de politie. En zelfs als je met 350 kilometer per uur over een recht stuk boost, weten ze je op de een of andere manier toch al vrij snel bij te houden. Dit voelt een beetje als oneerlijke concurrentie; alsof een partijdige scheids een voetbalwedstrijd verziekt. Desondanks kun je er wel je voordeel uithalen door de politiewagens te trakteren op een venijnige beuk, waarmee je boostmeter weer wordt aangevuld.

 

Last van commercie?

De invloed van de politie, de korte intense actie en de constante hoge snelheid maken Need for Speed wel redelijk pittig. Vooral bij de zogenaamde hot races, waar je zo snel mogelijk met de meest luxueuze auto’s ongeschonden de eindstreep moet bereiken, is het knap als je dit in een keer haalt. Met de politie op je hielen maak je al snel schade en volgen de strafseconden zich in een rap tempo op. Je kunt het jezelf wel makkelijker maken door van tevoren wat updates te kopen, maar deze slokken per race een relatief groot deel van je geld op. Het resultaat is een hoop een trial en error, waarbij de ‘start opnieuw’-knop het moet ontgelden.

Maar ook in andere situaties verlang je naar meer geld voor betere auto’s. Daarvoor kun je oude races een paar keer opnieuw doen of je beroepen op een veel te dure in-app aankoop. Bij beide opties voel je je een beetje bekocht, vooral omdat de game met 5,99 al aan de relatief dure kant is. Dan verwacht je een vloeiende en complete ervaring waar je lekker doorheen kunt racen. Aan de andere kant kun je ook gewoon de uitdaging met beide handen aanpakken en weigeren je te conformeren aan de commerciële belangen. Overigens krijg je voor deze prijs wel meteen de iPad- en iPhone-versie, maar helaas ontbreekt er iCloud-synchronisatie.

De prijs zie je tevens terug in de productiewaarde van de game. De graphics zijn heerlijk scherp, de vele auto’s zijn netjes gelicenseerd en de soundtrack is zoals bij elke EA-game prima in orde. Dit geeft net iets extra’s aan een toch al lekker toegankelijke racegame die nooit verveelt en constant actie biedt.

Getest op de iPhone 5 en de iPad 2.