Sport en emotie gaan hand in hand. Of je nou voetbal, basketbal of baseball speelt, de kans is groot dat je gefrustreerd, verdrietig of gelukkig wordt tijdens een wedstrijd. De NBA 2K-serie was altijd een serie die dit perfect kon overbrengen met zijn indrukwekkend authentieke atmosfeer. De presentatie was altijd enthousiast en het publiek veerde echt op naarmate de wedstrijd spannender werd. Deze next gen-versie doet daar nog een schepje bovenop. Spelers vertonen levendiger gedrag en hebben, letterlijk, een stem.

Je teammaten reageren woest als je onnodig een turn over veroorzaakt, genieten zichtbaar van een verpletterende dunk en schudden twijfelachtig met hun hoofd als een simpel schot uit de basket stuitert. Deze constante feedback zorgt ervoor dat je veel intensiever een potje beleeft en het veroorzaakt een natuurlijke druk om te presteren. Wedstrijden komen hiermee echt tot leven.

NBA 2K14

Guilty pleasure

Deze emotionele tendens gaat ook op in de verfriste My career-modus. Nog steeds creëer je je eigen speler en probeer je jezelf in de kijker te spelen, opgepikt te worden in de draft en uiteindelijk een superster te worden. Echter, die jongensdroom wordt op de next gen vergezeld met volwaardige tussenfilmpjes. Die hebben het niveau van cheesy Amerikaanse tienerfilms, waarin doorgaans een flinke blik clichés opengetrokken wordt. Denk aan een iets te enthousiaste zaakwaarnemer die van een vriend een zakenpartner wordt, mannenpraat over wie er wel niet het stoerst is en managers die zeggen dat alles je niet zomaar in de schoot geworpen wordt. In al zijn foutheid zorgt dat weliswaar meerdere malen voor een glimlach, maar vaak genoeg wens je dat er gewoon een knop is om het over te slaan. Vooral de scènes waarin je speler met teamgenoten praat zonder voice acting en gezichtsanimaties zijn vrij vreemd om te aanschouwen.

Ook MyGM is in feite een verfrissing op een oude modus, te weten association. Nog steeds laat het je in alle diepte beslissen over elk aspect van de club, maar met een enorm uitgebreid dialogensysteem heeft de modus ook menselijker karakter. Als general manager beslis je daarnaast over spelerscontracten, stadionuitbreidingen en zakenrelaties, maar ook over tactieken en trainingswijzen. Al kun je in het begin niet alles en moet je bepaalde vaardigheden ontgrendelen met VC, de punten die je in elke mode van NBA 2K14 verdient. Omdat je ervoor kunt kiezen de wedstrijden ook zelf te spelen of te simuleren is dit verreweg de meest complete modus van de game.

Hetzelfde, maar toch beter

Daar waar de modes vernieuwd zijn, is de gameplay dat niet. Op de PlayStation 4 speelt NBA 2K14 namelijk nagenoeg hetzelfde als op de PlayStation 3, los van wat subtiele verbeteringen aan de AI en een iets vloeiender spelverloop. We hadden ook niet anders gewild, want de oude versie nam al een aantal kleine stappen die een significante impact hebben op de basketbalervaring. De beste stap daarvan is het nieuwe verdedigen. In tegenstelling tot 2K13 kun je namelijk eindelijk echt gericht verdedigen in plaats van alleen in de weg lopen. Dit zorgt er meteen voor dat de balans beter is en krachtige spelers zoals Noah of Gasol veel bruikbaarder zijn.

In de next gen versie staan die gameplayverbeteringen nog steeds sterk en komen ze zelfs beter uit de verf. Elke actie heeft door de realistische animaties namelijk een veel overtuigendere impact. Daarnaast bewegen spelers niet alleen mooier, maar reageren ze ook beter op elkaar. Spelers hebben namelijk allemaal hun eigen persoonlijkheid, waar andere spelers weer op anticiperen. Bryant is bijvoorbeeld een dominante speler die constant de bal wil hebben. Zijn teamgenoten geven hem daardoor eerder de bal en blijven daarna ook wel eens gewoon stil staan om te kijken wat hij ermee gaat doen. Het zorgt er uiteindelijk voor dat verschillende teams nog gevarieerdere wedstrijden veroorzaken en dat elke wedstrijd rijk is aan tal van unieke momenten.

Te mooi?

Hoe mooier een game wordt, hoe erger het opvalt als iets lelijk is. Op de PlayStation 3 had NBA 2K14 daar al last van, maar op de Playstation 4 is dat een stukje erger. Zo reageren spelers wederom soms vrij knullig op een losse bal en stuitert de bal ook vaak genoeg van iemands rug of hoofd weg. Daarnaast valt het op hoe nat spelers worden van het zweet. Natuurlijk is basketbal een intensieve sport, maar vooral de gekleurde spelers zien eruit alsof ze met olijfolie ingesmeerd zijn.

Desondanks is NBA 2K14 doordrenkt met details en kan het makkelijk gebruikt worden als een showcase voor je nieuwe console. Maar next gen betekent voor NBA 2K14 veel meer dan een likje verf. De game voelt zelfs eerder aan als een nieuwe game dan als een upgrade. De nieuwe modi zorgen voor de nodige verfrissing en de basketbalbeleving is een stuk krachtiger en emotioneler geworden. Uiteindelijk zorgt dat ervoor dat NBA 2K14 misschien wel de indrukwekkendste launchgame is van de PlayStation 4.

Op het moment van de review konden we nog niet aan de slag met de online modi, waaronder het nieuwe the Park.

Meer over de PlayStation 4 lees je in het lanceringsdossier.