Monster Hunter Freedom is één van die zeldzame Japanse games die voordat ‘ie uitkomt in Amerika al in Europa te koop is. Het valt te bezien of we hier blij mee moeten zijn, want de game waarop Freedom is gebaseerd, is de oorspronkelijk Monster Hunter; een game die met nogal gemengde gevoelens werd ontvangen. Laten we deze handheld-versie echter het voordeel van de twijfel geven en kijken of Capcom van zijn fouten heeft geleerd. Monster Hunter Freedom is een RPG die net als zijn grote broer draait om het jagen op grote dinosaurusachtige wezens. Monsters dus. Om deze monsters te verslaan kun je een zelfontworpen personage uitrusten met allerlei wapens en bepantsering. Hierbij kun je kiezen uit een tal van wapens, variërend van zwaarden tot kruisbogen. Het RPG-element stelt je in staat je wapens en uitrusting te upgraden naarmate je verder komt in de game. Dit aspect is één van de meest aantrekkelijke punten van de game. Het is jammer dat dit aspect ook één van de weinige aantrekkelijke punten is. Grote problemen op het gebied van gameplay zorgen ervoor dat Monster Hunter namelijk absoluut geen genot is. Zo zorgt het gebrek van een tweede analoge stick ervoor dat de camera om de haverklap verkeerd staat. Een centreerfunctie is het enige waarmee de camera enigszins is te controleren. Tijdens hectische gevechten zorgt dit ervoor dat meerdere vijanden telkens weer uit het gezichtsveld verdwijnen. Zelfs een enkele vijand kan al problemen opleveren. Een simpele lock-on-functie had dit probleem waarschijnlijk grotendeels kunnen oplossen. Verder voelt bijna alles in de game log aan. Om opties te bevestigen moet altijd net één keer te veel op de X-knop worden gedrukt. De vechtmechaniek voelt bij de grotere zwaarden ook vaak wat traag aan. Dit wordt niet verbeterd door het niet kunnen wisselen van wapens tijdens de missie.

Het afmaken van monsters is maar één aspect van deze RPG. Er zijn talloze missies waarbij je meer nederige taken moet uitvoeren, zoals het vinden van planten of het vangen van vis. Mensen die liever de gewelddadige kant van de game willen exploreren, zullen hier dus ook aan moeten geloven. Zeker omdat er items gevonden kunnen worden die zeer waardevol zijn voor de ontwikkeling van je personage.

Het speerpunt van de oorspronkelijke Monster Hunter was de mogelijkheid om met drie andere mensen online missies te voltooien. Sterker nog, om sommige vijanden te verslaan was je bijna wel verplicht om met een groep op pad te gaan. In Freedom is dit echter niet zo gemakkelijk. Er is een mogelijkheid om via WiFi met vier mensen tegelijk te spelen. Deze multiplayer modus is echter wel alleen lokaal te spelen. De mogelijkheid om over internet te spelen is niet ingebouwd. De kans is niet echt groot dat je als Monster Hunter-fan medespelers zult hebben die in het bezit zijn van zowel een PSP als Monster Hunter Freedom. Gelukkig heeft de ontwikkelaar hier rekening mee gehouden en daarom de missies makkelijker gemaakt. Toch zorgt de stroeve gameplay er in sommige situaties voor dat één speler niet genoeg is om een missie te voltooien.  De speelwereld van Monster Hunter Freedom is indrukwekkend te noemen voor een PSP game. Het valt op hoe goed de wereld van de PS2-versie is omgezet naar de handheld. De kijkafstanden zijn vooral indrukwekkend. Ook de monsters zelf blinken uit in detail. Jammer is wel dat de wereld zelf soms wat eentonig kan zijn. Daarnaast valt het tegen dat de ogenschijnlijke openheid van de wereld tegenvallend lineair is. Om op bepaalde plekken te komen kan vaak maar één route genomen worden. Tot slot

Mede door de unieke aard van deze hack & slash RPG heeft de matige Monster Hunter een behoorlijke fanbase opgebouwd. Monster Hunter Freedom verschilt niet veel van het oorspronkelijke concept en zal voor deze mensen een welkome aanvulling zijn. Het valt echter niet te ontkennen dat de game zeker geen topper is. Behalve de mooi weergegeven wereld en monsters, en het aardige verzamelsysteem, is er weinig aan de game dat echt goed is uitgewerkt. Het wegblijven van een online mode zal bovendien voor veel mensen betekenen dat de game in hun eentje gespeeld moet worden.