Ik ben een grote liefhebber van RPG’s. Al jaren geniet ik ervan om me helemaal onder te dompelen in een fictieve wereld vol met magische spreuken, krachtige monsters en sfeervolle locaties. Tegenwoordig zijn RPG’s, net zoals alle andere genres, ook uitgerust met een beest van een grafische engine waardoor je (HD)TV prachtige beelden in de huiskamer mag projecteren. Toch is het allang niet meer zo dat kwalitatief hoogstaande RPG’s enkel op een console kunnen verschijnen, de handhelds van tegenwoordig hebben zo nu en dan ook sterke rollenspellen te bieden. Of Magical Starsign, de eerste RPG voor de DS van ontwikkelaar Brownie Brown, zo’n pareltje is geworden kom je hieronder te weten.

Magical Starsign gaat van start op het moment dat een groepje studenten in het klaslokaal zitten te wachten op hun leerkracht, Miss Madeleine. Zij geeft les op de Will o’Whisp academie, een school waarop de kunst van de magie wordt onderwezen. Alles lijkt zijn gewone gangetje te gaan, tot op het moment dat Miss Madeleine door het schoolhoofd naar zijn kantoor geroepen wordt. Hij heeft namelijk een uiterst belangrijke opdracht voor haar: ze moet Master Kale, een oud-leerling die op het slechte pad is geraakt, een bezoekje gaan brengen om te voorkomen dat hij domme dingen gaat doen. Veel tijd heeft ze niet, dus vertrekt de leerkracht halsoverkop en laat haar leerlingen met een hele hoop vragen achter.

Drie maanden later er is nog altijd geen nieuws over wat er nu precies gebeurd is met Miss Madeleine. De studenten besluiten op onderzoek uit te trekken en opzoek te gaan naar hun vermiste leerkracht. Het verhaal stelt duidelijk niet zo heel veel voor, maar dat komt hoogstwaarschijnlijk mede doordat Magical Starsign een spel is dat vooral geschikt lijkt te zijn voor de ietwat jongere spelers onder ons. Hierdoor is het ook zo dat zelfs de grootste RPG-leek zonder al teveel problemen met Magical Starsign aan de slag te gaan, wat niet wil zeggen dat de hardcore fans van het genre geen plezier zullen beleven aan dit spel, integendeel. Magical Starsign is een traditionele RPG, wat wil zeggen dat je random encounters mag verwachten, regelmatig nieuwe uitrusting moet kopen om de bekende parameters te laten stijgen en health points en mana points hebt in het spel. Toch voelt de game fris en fruitig aan en zul je, mits je houdt van de genoemde traditionele RPG-elementen, tochwel plezier beleven aan dit hartverwarmende DS-avontuurtje. Om te beginnen ziet alles er heel kleurrijk uit en bevat het spel leuke cut-scenes zoals we die kennen uit de console-RPG’s. Tijdens het spelen valt het op dat achtergronden zijn opgebouwd met behulp van een rijk kleurenpallet en zien ze er speels uit. Ook de personages die je tijdens je reis zult tegenomen zien er stuk voor stuk erg schattig en speelgoedachtig uit. Dit alles wordt nog eens ondersteund door de zoete klanken van een goed verzorgde soundtrack. Het klinkt misschien alsof Magical Starsign een verschrikkelijk kinderachtig spel is, maar eens je wat uurtjes achter de kiezen hebt, ontdek je gameplayelementen die ook voor de échte RPG-liefhebbers interessant kunnen zijn, en dan met name het vechtsysteem. Naast de mogelijkheden die we altijd terugvinden in de vechtsystemen binnen het RPG-genre (aanvallen, weglopen, items gebruiken) introduceert Magical Starsign een planetensysteem. Het komt erop neer dat elk personage dat uiteindelijk in je party terecht zal komen een bepaalde affiniteit heeft met een van de aanwezige planeten die zich bevinden in het heelal. Elke planeet is op haar beurt weer verbonden aan een van de bekende magische elementen. Zo is Lassi, een konijnenmeisje dat je vanaf het begin van het spel bij zal staan, verbonden aan de planeet van de wind, waardoor haar magische krachten bestaan uit het gebruiken van windgerelateerde spreuken. Naast de personages die aan jouw zijde vechten zijn ook de vijanden die je tegen het lijf loopt verbonden aan een bepaalde planeet. Het gevolg is dat je, alvorens je in het wildeweg magische aanvallen lanceert op je tegenstanders, eerst moet kijken aan welke planeet ze gekoppeld zijn om daarna gebruik te maken van de bekende magische rangorde. Is het monster waartegen je vecht bijvoorbeeld verbonden met de vuurplaneet, dan gebruik je best een personage dat krachtige wateraanvallen kan gebruiken om zo snel mogelijk het monster naar de eeuwige jachtvelden te sturen.Klinkt leuk, maar het gaat nog wat verder dan dat. Naast het blad-steen-schaar mechanisme van de magie moet je ook rekening houden met de stand van de planeten. Op het bovenste scherm van de DS is het namelijk mogelijk om een kaart op te roepen waarop je constant de stand van de planeten in het oog kunt houden. Deze kaart is verdeeld in vijf verschillende stukken, elk met een andere kleur. Komt de planeet waarmee een van je personages gelinkt is (bijvoorbeeld de rode vuurplaneet) in de overeenkomende kleur te staan (het rode gedeelte van de kaart) dan worden de magische spreuken van het personage met de vuurkrachten extra sterk. Let wel op, niet alleen je eigen teamleden, maar ook tegenstanders maken gebruik van de steeds verschuivende planeten.

Het klinkt misschien wat moeilijk op papier, maar in de praktijk werkt het systeem van de planeten erg leuk en voegt het wat diepgang en complexiteit toe aan de erg traditionele gameplay. Verwacht echter geen gevechten waarin je de bikkelharde strateeg in jezelf moet bovenhalen: winnen is in de meeste gevallen niet al te moeilijk. Dat geldt trouwens ook voor de rest van het spel, de opdrachtjes die je onderweg moet vervullen zijn vaak erg simpel en vergen niet al teveel denkwerk. Toch is de levensduur van Magical Starsign van een degelijke kwaliteit, zeker als je weet dat het spel ook nog een opvallend leuke multiplayer mode te bieden heeft. De meerspelersfunctie van Magical Starsign heet de Amigo Mode, een tak binnen het spel die enkel te spelen is mits je wat vrienden hebt. Naast de mogelijkheid om met elkaar eieren te ruilen en deze uit te broeden is het vooral leuk om met een groepje spelers kerkers te gaan verkennen. Met maximaal zes spelers kun je zo’n kerker betreden om de strijd tegen elkaar aan te gaan en zoveel mogelijk monsters te doden of schatkisten te openen. Telkens als je een van die twee opdrachten weet te vervullen krijg je er punten bij. Diegenen die aan het einde van het potje de meeste punten heeft weten te verzamelen, wint de match. Geen baanbrekende gameplay, maar toch leuk dat men, naast de tochwel complete singleplayer ervaring, een vermakelijke multiplayer mode heeft weten toe te voegen.