Nadat de game een jaar was uitgesteld, ligt Mace Griffin: Bounty Hunter nu dan toch in de winkels voor de PC, Playstation 2 en Xbox. Mace Griffin is een shooter die, als we de makers moeten geloven, het FPS genre heeft weten te combineren met een space flightsim. Een probleem wat we echter vaak tegenkomen bij hybride genre's is dat de verschillende spelelementen niet goed uitgewerkt zijn. Met enige scepsis stopte ik dan ook het cd'tje in mijn PC.

Overigens bleef het niet bij die ene cd, want aan de installatie komen maarliefst vier cd's te pas. Terwijl je tegenwoordig voor nog geen 40 euro al een DVD-Rom speler hebt zweren ontwikkelaars blijkbaar nog steeds bij de oude vertrouwde compact discs. Enfin, dit is een geheel andere discussie, het gaat hier om Mace Griffin.

Het verhaal speelt zich allemaal af in de verre toekomst in het Vagnar stelsel. Mace Griffin is lid van de Rangers, een soort intergalactische politie-eenheid die optreedt tegen illegale handel en smokkel. Een ogenschijnlijk doodnormale missie loopt compleet de mist in wanneer Mace nog maar net weet te ontsnappen van een ontploffend ruimtestation met daarop zijn hele team. Mace wordt veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf wegens het negeren van orders en hij zweert wraak op degene die hem erin geluisd heeft. Wanneer hij vrij komt zijn de Rangers opgeheven en wordt in plaats daarvan de orde bewaakt door de Gilde van Bounty Hunters. Zoals je wel kunt raden wordt Mace lid en verdient hij een aardig zakcentje, terwijl hij langzaam maar zeker het mysterie ontrafelt.

Als Bounty Hunter krijgt je allerlei missies voor je kiezen die meestal niet erg afwijken van het welbekende recept: ga daarheen, schiet iedereen neer, zet een paar schakelaars om en kom dan weer terug. Je vliegt in je ruimteschip naar de bestemmingen, waardoor we dus terecht komen bij het flightsim gedeelte van het spel. Helaas heeft dit maar weinig om het lijf. Zo nu en dan word je aangevallen door een groepje fighters die je eenvoudig uit de spreekwoordelijke lucht kunt schieten door het pijltje in je HUD te volgen en de schietknop ingedrukt te houden. De tegenstanders gaan erg gemakkelijk dood maar komen in groten getale, waardoor dit gedeelte op den duur voor nogal wat frustratie gaat zorgen, aangezien het verder amper van invloed is op het verhaal. Ben je hiermee klaar, dan druk je op een knop waarmee je naar je bestemming hyperjumped. Daar aangekomen moet je docken op de plek waar het level zich af gaat spelen, meestal een asteroïde of ruimtestation. Dit had net zo goed automatisch kunnen gebeuren want er komt totaal geen plezier bij kijken. Dit geldt eigenlijk voor het hele flightsim gedeelte, dat bijzonder matig in elkaar steekt. Op zich is de overgang van te voet naar ruimteschip en andersom erg goed uitgewerkt. Je loopt vanuit het level je ruimteschip in, gaat vervolgens naar de cockpit en neemt plaats achter het stuur, waarna je vanuit de hangar zo de ruimte in vliegt zonder dat het spel hoeft te laden. Er had echter zoveel meer mee gedaan kunnen en moeten worden.