Een real-time strategy game op een console, wie had dat ooit gedacht? Tuurlijk, we hadden in den beginne wel games als Red Alert en later nog Aliens vs Predator: Extinction, om maar willekeurig eens wat karige strategietitels te noemen. Helaas werkten deze totaal niet op een console. Natuurlijk (nou ja, natuurlijk…) hadden we al wel Goblin Commander die alvast een piepklein stapje in de goede richting deed, maar zeg nou eerlijk, wie kent die game nou eigenlijk? Bijna niemand toch? Met iets meer marketing, een bekender universum en een knallende gameplay zou je al veel verder komen lijkt me.   Kennelijk zitten EA en ik op één lijn hier, want de grote spelletjesgigant durfde het gewoon aan, een RTS-game uitbrengen op een spelcomputer, en wel op de Xbox 360. In plaats van orcjes fileren en elfjes neerknuppelen op je oude vertrouwde PC met muis, wordt het ditmaal een vurige strijd met de controller als je wapen. En geloof het of niet, het speelt nog lekker weg ook! In deze review gaan we het niet nog eens uitgebreid hebben over Lord of the Rings: Battle for Middle Earth 2 als game op zich, daar is namelijk al meer dan genoeg over gezegd. Wil je meer weten over de game zelf, lees dan onze PC-review of bekijk de verschillende features die de review vergezellen (Veranderingen/de units). Qua inhoud komt de 360-versie van deze game namelijk zo goed als overeen met die van de PC en het zou zonde van al de digitale bytes zijn om daar nog eens uitvoerig op in te gaan.

Belangrijker om te weten, zijn de technische verschillen tussen beide versies. Sterker nog, eigenlijk is er maar één vraag die telt: valt de besturing van de game (door middel van de controller) geslaagd te noemen? Is het EA gelukt om voor het eerst sinds het bestaan van de mens een RTS werkend op een console gekregen? Heeft men geen concessies moeten doen tijdens het converteren van de game? En niet te vergeten, is de game nog steeds leuk? Okay, dat zijn iets meer vragen dan ik eerder in gedachten had, maar á la. Goed, genoeg getreuzeld nu, op naar de game!

Grafisch doet de Xbox 360 in ieder geval op het eerste gezicht niet onder met de PC-versie. Vergelijk het met een PC met alles op standje “high”. Over het algemeen vrij gedetailleerd, weinig haaientandjes en een sfeervolle look, dat is wat je kunt verwachten. Niets meer, niets minder. Geen “next-gen”-graphics waar je spontaan uit je stoel vliegt en je de bek van open gaat staan, maar slecht is het allemaal zeker niet. Wel vielen de enorm lelijke schaduwen me onmiddellijk op. Deze zijn echt onder de maat en wat mij betreft kun je deze grafische features eerder uitzetten, dan lelijke zwarte vlakjes die door moeten gaan als schaduw in beeld hebben. Een kleine misser dus.

Enigszins jammer zijn ook de slowdowns en framedrops die op komen dagen tijdens grote veldslagen (en die heb je nog al eens in een game als dit). Ze zullen het spelplezier niet gelijk bederven, maar op een geavanceerde machine als de 360 zou het eigenlijk niet mogen. Ook het scrollen over de map heen gaat soms nog akelig stroef. Waarom dit gebeurt is me nog niet helemaal duidelijk, maar het zij zo.

Dan over naar het belangrijkste van het verhaal: de besturing. Het is wel even wennen om, in plaats van met je muis, met de controller de menu’s door te scrollen, laat staan de werkelijke game te besturen. Toch moet ook ik eerlijk bekennen dat het verbazingwekkend gemakkelijk gaat. Je zult er wel eventjes een paar potjes mee moeten oefenen, maar na verloop van tijd weet je niet beter en mis je die muis totaal niet.  Het mooie is dat alle knoppen op de 360-controller in gebruik zijn, wat betekent dat alle écht belangrijke besturingsopties in het spel zijn verwerkt.

Het bewegen van de camera gaat zoals dat bij vrijwel elke game gaat, via de twee sticks. De A-knop is weer voor het bevestigen van aanvallen en bewegingen, de B-knop annuleert je huidige selectie, de Y-knop laat de belangrijkste gebeurtenissen op dat moment zien en met de X-knop centreer je de geselecteerde eenheid in het scherm. Klinkt als een makkie toch? Wacht maar, het selecteren en laten bewegen van je eenheden is één ding, de geavanceerde functies zoals het bouwen is een tweede en vereist wat meer gewenning.

Zo zul je, nadat je bijvoorbeeld een builder hebt geselecteerd, door middel van de rechter trigger door het menu van de ‘Palantir’ moeten scrollen.. De rechter trigger dient ingedrukt te blijven, anders zal het niet lukken. Terwijl je dit ingedrukt houdt, kun je door de menu’tjes heen scrollen via het D-pad. Kies het gebouw of eenheid uit die je wilt produceren en een druk op de A-knop zal er voor toe zorgen dat het gebeurt. Ook de ‘Powers’, de ‘Heroes’, de ‘Builers’ en de ‘Bookmarks’ zul je op deze manier kunnen bereiken. Dit alles zorgt er uiteindelijk voor dat je soms flink met je vingers over de controller heen moet gaan, wil je de game kunnen besturen. Dit betekent dus eerst even wat oefenen, wees hier daarom op gewaarschuwd.Heb je dit eenmaal onder de knie, dan zul je zien dat het allemaal erg makkelijk in zijn werk gaat. Tuurlijk, de snelheid ligt een stukje lager dan met de muis, maar de gameplay is hier dan ook naar. Sowieso gaat alles een stapje trager heb ik het idee. Het lopen van de eenheden, het aanvallen, de snelheid waarin je van de ene naar de andere kant van de map gaat, alles lijkt aangepast te zijn op de controller. En dat is naar mijn mening ook terecht, want anders werd het weer iets teveel van het goede. Deze tragere gameplay moet je overigens wel liggen. Persoonlijk houd ik wel van een beetje snelle strategie-actie op zijn tijd, maar dat zul je in de 360-versie van Lord of the Rings: Battle for Middle Earth II niet zo snel vinden.

Tragere gameplay ten spijt wellicht, die geweldige sfeer van Lord of the Rings komt op de console net zo goed, zo niet nog beter, tot zijn recht. Ik zal het maar toegeven, ik ben een echte ‘sucker’ voor goede muziek en het is nog steeds kippenvel wat de klok slaat, wanneer dat heldhaftige deuntje uit de speakers knalt. Maar goed, wat hadden we eigenlijk ook verwacht, het is EA en die zijn altijd wel goed in het creëren van de juiste look en feel (vanwege de officiële licenties en daarmee gepaard de big bucks waarschijnlijk, maar dat terzijde). Niets dan lof hierover dus.

Zelfs de multiplayer-opties hebben voor de verandering eens de nodige aandacht gekregen. Voor de Live-fanaten onder ons is het smullen geblazen, want EA heeft er van alles gedaan om LOTR: BFME2 goed speelbaar te krijgen op het online netwerk van Microsoft. Lange veldslagen of korte schermutselingen, of je nou een veteraan bent of een beginneling, er is altijd wel een pot beschikbaar. Geen andere content dan in de PC-versie, maar het zit er wel allemaal in: genoeg speelplezier dus.  En als je nagaat dat Battle for Middle Earth II de enige real-time strategie game is die ook op de Xbox 360 verkrijgbaar is, dan weet je dat het online wel eens behoorlijk populair kan worden. Lange nachten gegarandeerd, naar wij dachten.