De kleine kleurrijke balletjes van LocoRoco zijn na twee jaar weer terug op je PSP in LocoRoco 2. Ook dit keer staan ze klaar om zich samen met hun maatjes, de MuiMui, te verzetten tegen een scala aan vijanden die de kleurrijke wereld bedreigen. Deel één werd zeer goed ontvangen door zowel pers als publiek. Maakt deze game echter wel de verwachtingen waar die gesteld zijn door het succes van het eerste deel?

LocoRoco is een belangrijke titel geweest voor de PSP en is door Sony destijds ook aangeduid als dé game waar consumenten een PSP voor zouden kopen. De heftige marketingcampagne bleek niet gebaseerd op gebakken lucht en LocoRoco bewees zichzelf door een unieke, frisse en wellicht zelfs kunstzinnige game te zijn. Hamvraag voor deel twee is of het net zo origineel uit de bocht weet te komen als deel één.

Na een indruk op te hebben gedaan met previewversie wisten we dat LocoRoco 2 teerde op hetzelfde concept als het eerste deel. Ook in LocoRoco 2 stap je in de figuurlijke schoenen van de planeet waar de LocoRoco-wezentjes leven. Door middel van de L- en R-knoppen beweeg je de omgeving, zodat de LocoRoco kunnen vorderen in het level. Hoewel het vooral de bedoeling lijkt om zo snel mogelijk aan het einde van het level te komen, zijn er meer uitdagingen die voldaan moeten worden om optimaal van de game te genieten. Naast een snelle tijd behalen, moet je namelijk ook zoveel mogelijk rode vruchten opeten. De rode vruchten zorgen er voor dat de LocoRoco zich zal vermenigvuldigen. Om met een perfecte score weg te komen, zul je op het einde van het level twintig LocoRoco's moeten hebben verzameld. De hier voor te verzamelen vruchten zijn in LocoRoco 2 echter nog lastiger verstopt dan in het origineel, waardoor op het einde jezelf vaak af zult vragen waarom je nog een aantal te kort komt. Een uitdaging is het in ieder geval.

LocoRoco 2 is op veel vlakken hetzelfde gebleven als zijn voorganger. Dit is echter helemaal geen bezwaar, aangezien het orginele concept al perfectie naderde. Er zijn op een aantal punten wel aanpassingen gemaakt die het geheel niet als een tweederangs opvolger over laten komen. Op het gebied van graphics zijn bijvoorbeeld wat cinematische tussenfilmpjes aangebracht, wat het het geheel net een extra puntje meegeeft. Naast deze relatief kleine verandering heeft LocoRoco 2 wel een compleet nieuwe verhaallijn, die nog leuker en lachwekkender is dan het verhaal dat in het eerste deel werd verteld. De gehele sfeer van deze game kan zelfs bij de meeste stoere gamer een glimlach op zijn gezicht toveren.

Wat ons ten tijde van de previewversie zorgen baarde, was dat de muziek veelal hetzelfde bleek te zijn als in het eerste deel. Dit is in het eindproduct jammer genoeg niet anders. Er zijn echter wel een aantal nieuwe melodieën toegevoegd om het geheel wat afwisseling te geven. Ook wordt er voldoende van muziek gewisseld om de speler niet gek te maken met herhalende deuntjes. Sommige van die deuntjes zijn echter weer vrij aanstekelijk en zouden wel eens langer kunnen blijven hangen dan gewenst.

LocoRoco 2 vindt het wiel niet opnieuw uit. De game is qua mechaniek bijna identiek aan zijn voorganger. Dit is niet bezwaarlijk, aangezien de game door velen al beschouwd werd als een bijna perfect concept. LocoRoco 2 heeft echter wel een compleet nieuwe en dynamischere verhaallijn gekregen. Samen met wat aanpassingen op het gebied van moeilijkheidsgraad en nieuwe opties als onder water zwemmen, is LocoRoco 2 simpelweg weer een hele goede game. Het mag dan misschien niet zo innoverend zijn als het eerste deel was, LocoRoco 2 mag niet gemist worden.