Nu de oneindige stroom van 3Dshooters langzaam aan het afnemen is, zien we de laatste tijd een hoop nieuwe pogingen om een nieuwe twist aan het genre te geven. Zo gaf Battlefield 1942 een erg leuke draai aan het uigekauwde genre door de toevoeging van voertuigen en maakte Hitman: Codename 47 een kleine 2 jaar terug de interessante toevoeging van sneak- en adventure-elementen.

Van deze laatste game maakte ontwikkelaar IO Interactive een opvolger die is uitgebracht met de weinig verhullende naam 'Hitman 2: Silent Assasin'. Dit tweede deel is volgens de makers niet alleen een toevoeging van nieuwe levels, maar moet ook een hoop problemen verhelpen waarmee spelers in het eerste deel te kampen hadden.

Sneak en sluipwerk

Eén van de elementen die het orginele Hitman zo populair maakte is de vrijheid die de speler krijgt bij het uitvoeren van een 'opdracht'. Zo heeft het hoofdpersonage altijd een arsenaal van wapens bij, maar is het zelden verstandig om je door het level heen te schieten. In plaats daarvan is een stille werkwijze, waarbij je tegenstanders selectief laat 'verdwijnen' een betere keuze.

Het verhaal van Hitman 2 draait wederom om onze kale en anonieme vriend Codename 47. Door middel van zijn contactpersoon 'Diana' krijgt deze koelbloedige killer opdrachten die veelal leiden tot het uitschakelen van bepaalde personen. Om het spel een niet al te onmoreel karakter te geven, zijn dit natuurlijk vaak terroristen of andere personages met een ongure achtergrond.

Verhaallijn Na zijn missies in Hitman heeft Codename 47 zich terug getrokken op Sicilly en leeft daar een rustig bestaan in een afgelegen kerk. Afgezien van de pater 'Vitorio' is er dan ook niemand te bekennen op het afgelegen landgoed. Op de eerste dag van het spel wordt Vitorio echter ontvoerd en is het aan 47 om uit te vinden waar zijn onbekende tegenstander hem toe wil aanzetten.

Het verhaal wordt verteld via ingame sequences en de van commentaar voorzienende rauwe stem van 47. Ondanks de zeer hoge kwaliteit van cutscene graphics en lichteffecten komt het helaas wat magere plot van Hitman 2 niet echt lekker uit de verf. Ook later zal je merken dat er niet zoveel consistentie in vergelijking met de eerste Hitman aanwezig is. De missies hebben veelal hetzelfde karakter en omdat er geen terugkerende medestanders zijn, komt de wereld soms wat afstandelijk over.Eén van de belangrijkere elementen in een sneak shoot 'm up is natuurlijk het geluid. Niet alleen is het handig om voetstappen van tegenstanders horen, maar ook het lawaai waarmee je iemand het loodje laat leggen kan ervoor zorgen dat de aandacht van andere soldaten is gevestigd. Gelukkig heeft IO hier veel aandacht aan besteed en is het geluid van een erg fijne kwaliteit. Stel je voor dat je een missie geheel undercover gedaan hebt en dat bij het passeren van de laatste wachtpost ineens 'halt' hoort toegeroepen. Reken maar dat je dan een flink sprintje moet trekken om alsnog gaatjesloos je doel te bereiken.

Tijdens de missies heb je naast de omgevingsgeluiden natuurlijk de nodige sfeermuziek. En op dit vlak maakte IO voor Hitman 2 dezelfde stap als Appeal ooit voor Outcast maakte; namelijk de hulp inroepen van het volledige Symphonisch Orkest. Ga er daarom zeker vanuit dat je tijdens de missies wordt voorzien van zeer volle en vooral filmische muziek.