Hoewel het genre van Guns of Icarus vrij uniek is, is de game niet de enige in zijn soort. Eerder bespraken we al het vergelijkbare AirBuccaneers HD, waarbij teams in zeppelins het tegen elkaar opnemen. Guns of Icarus is praktisch dezelfde game, maar pakt het op een aantal punten wat anders aan. Toch geeft ook deze titel niet het gevoel van een volwaardig spel, maar van een uitgebreide minigame of mod.

Concept

Het idee van Guns of Icarus is best interessant. Met een team van vier spelers beman je een zwaar bewapende zeppelin en moet je de tegenstander uitschakelen. Hiervoor heb je een stuurman nodig, mensen die de wapens bedienen en iemand die de schade aan het schip repareert. Het doel is om andere luchtschepen uit te schakelen en daarbij is teamwork doorslaggevend.

Dat klinkt heel leuk en dat is het aanvankelijk ook. Guns of Icarus is grafisch dik in orde en de Steampunk-stijl past er perfect bij. Wat dat betreft steekt het met kop en schouders boven AirBuccaneers HD uit. Ook de besturing is prima en doet wat je ervan verwacht.  Wat dat betreft is het spel best geslaagd, maar na een tijd mis je de diepgang. De gameplay is namelijk erg traag en er valt op het vlak van spanning en tactiek daardoor niet genoeg te beleven.

Niet hectisch

Dat heeft primair te maken met de logge aard van de zeppelins. Het zijn luchtschepen die simpelweg niet snel reageren en vrij langzaam door de lucht zweven. Beslissingen hebben daardoor niet snel genoeg impact en gevechten zijn zwart-wit. Het gaat of in één keer goed, of in één keer fout. De uitkomst van een gevecht heeft daardoor minder met strategie en teamwork te maken en meer met toeval. Hierdoor mist het de nodige hectiek en opwinding. 

De levels in Guns of Icarus stimuleren verder niet om tactisch na te denken. Zeppelins hebben ruimte nodig om te vliegen en daarom zijn het, net als in AirBuccaneers HD, vrij open gebieden die niet uitnodigen om strategisch te vliegen. Het is wel mogelijk om tussen bergen en ravijnen in te vliegen, maar dat is vaak geen goede oplossing omdat het de beweging beperkt en je dus kwetsbaar bent. Objecten zijn daarom ook meer voor de sier dan van praktisch nut.

Verschil

In AirBuccaneers HD hebben de ontwikkelaars het gebrek aan tactiek nog proberen op te lossen met  één op één-gevechten. Zo is het in dat spel mogelijk om schepen te enteren en te schieten op tegenstanders met pistolen en geweren. Dat maakt het tactisch net wat uitgebreider en het beperkt spelers niet tot hun schip. Guns of Icarus kenmerkt zich vooral door meer wapens op het schip en wat uitgebreidere klassen. Ook dit voegt iets toe in strategisch opzicht, maar uiteindelijk lost het niet de trage gameplay op.

Het mag duidelijk zijn dat Guns of Icarus niet slecht in elkaar steekt. Alle elementen zijn los van elkaar prima uitgevoerd, maar toch gaat het spel snel vervelen omdat er niet echt veel te doen is. Eigenlijk voelt het alsof de game een onderdeel is van een groter geheel, maar dat is het niet. Het genre mist typische spelmodi en mechanieken om het geheel wat vlotter en interessanter te maken. Dat kan zeker nog komen, maar nu is dat nog niet het geval. Zelfs voor iets minder dan twintig euro is het daarom een te karig spel.