Het is haast moeilijk om geen medelijden met de melkkoe van Activision te hebben. Haar uiers hebben al het nodige te voorduren gehad en met Guitar Hero: Van Halen en Guitar Hero: Greatest Hits in het vooruitzicht lijkt het toekomstbeeld allesbehalve te verbeteren. Ook deze maand moet ze er weer even tegenaan, ditmaal voor de thrashmetal legendes van Metallica. Dus Betsy, 'obey your master' en neem plaats boven de emmer...

Het begrip 'legendarisch' wordt de laatste tijd te pas en te onpas gebruikt, zowel bij games als muziek. Maar weinig bands weten echter net zoveel betekenis aan het woord te verlenen als Metallica. Een band met een flinke geschiedenis, zowel in positieve als negatieve zin. Hun eerste vier albums worden in ieder geval als klassiekertjes beschouwd. De albums die hierop volgden verkochten als een trein, maar deden daarentegen weinig eer aan het thrashmetal verleden van Metallica. Vorig jaar kwam vijf jaar na het bekritiseerde album St. Anger dan eindelijk weer een nieuw album van de band uit: Death Magnetic. Een terugkeer naar hun 'heavy metal roots' en tevens downloadbaar in Guitar Hero III op de dag van release. En zo lijkt het cirkeltje met de release van Guitar Hero: Metallica rond.

Neversoft had na het tegenvallende Guitar Hero Aerosmith wat te bewijzen. Niet alleen vonden veel fans dat de tracklist van deze titel wat tegenviel, ook was de game als geheel net wat minder tof dan de 'normale' Guitar Hero-titels. Met Guitar Hero Metallica gooit Neversoft het gelukkig over een andere boeg. Niet alleen qua gameplay (je kunt nu natuurlijk met alle instrumenten aan de slag), ook de afwerking is beduidend beter. Alles aan de game ademt namelijk Metallica en daarmee is de game een veel grotere 'ode aan de fans' dan Guitar Hero Aerosmith was.

Ten eerste zijn alle vier de bandleden uitgebreid gemotioncaptured. Dat betekent dat Rob z'n bassspin, Lars ADHD-achtige drumstijl en Kirk's wazige headbangs gewoon in de game verwerkt zijn. Daarnaast draagt ook het gebruik van vuurwerk, flitsende lichten en geschreeuw van publiek, zoals het 'die, die, die'-gedeelte tijdens Creeping Death, enorm bij aan die echte Metallica-concertsfeer. Het is bijna alsof je naar een écht optreden van de jongens kijkt. Op het gebied van sfeer en ambiance is dit absoluut de beste Guitar Hero tot nu toe, maar ook qua gameplay is de game absoluut geen 'thing that should not be'. De snelle riffs, solo's die overvloeien met pull off's en hammer on's, toffe drumrolls en dubbele bas lenen zich nagenoeg perfect voor Guitar Hero.

Huh? Dubbele bas? Jazeker! Sluit twee pedalen aan op je drumset en je kunt geheel naar hartenlust je onderburen het leven zuur maken. Hiervoor is zelfs een speciale modus in het leven geroepen: expert+. Je hoeft daarbij niet bang te zijn dat je nu verplicht wordt een extra pedaal te kopen; de moeilijkheidsgraden onder expert+ kun je nog gewoon met één pedaal spelen. Toch is het voor drummers bij World Tour een aanrader om een tweede pedaal te overwegen: nadat je linkervoet kennis heeft gemaakt met het tweede pedaal zul je namelijk nooit meer terug willen naar louter één pedaaltje.

Deze nieuwe toepassing werkt goed, biedt meerwaarde en is tevens niet zeer lastig. Je pakt het gebruik van twee pedalen zo op en wanneer het je lukt om een lekkere 'dubbele bas-streak' eruit te gooien in bijvoorbeeld Fade to Black of One, is het gevoel van voldoening enorm. Helaas is dit qua speelwijze ongeveer de enige verandering in de game, want op het gebied van zang, bas en gitaar hoef je geen nieuwe gameplayelementen te verwachten.

Niet onbelangrijk in een nieuwe Guitar Hero-game is de setlist. Metal(lica)-fans kunnen wat dat betreft in hun handjes wrijven, want Guitar Hero Metallica geniet van een veeltal uitstekende nummertjes. Naast veel toffe Metallica-nummers zoals Fade to Black, Masters of Puppets, Creeping Death, Dyers Eve en Disposable Heroes, beschik je in de game ook over eenentwintig nummers van andere bands. Zo maken onder andere Judas Priest, Diamond Head, Slayer en Mastodon hun opkomst. De setlist focust zich dus vanzelfsprekend op metal, maar voor de afwisseling kun je ook enkele rustige tracks verwachten. Over smaak valt niet te twisten, maar dat deze setlist een natte droom voor veel muziekliefhebbers is, valt niet te ontkennen.

De modi in Guitar Hero Metallica komen in principe grotendeels overeen met World Tour. Toch vond Neversoft het nodig om aan de carrièremodus te sleutelen, maar of dat ook daadwerkelijk goed heeft uitgepakt valt te betwijfelen. Net als in Guitar Hero 2 en 3 werk je nu gewoon venue voor venue af (ditmaal allemaal beroemde locaties zoals Tushino Airfield en Donington), maar in tegenstelling tot die games hoef je nu niet alle nummers in de venue te voltooien. Er is maar een klein aantal 'sterren' benodigd om door te gaan naar een volgende venue, waaroor de game enorm makkelijk wordt. Daarnaast heb je de game nu al in een poep en een scheet voltooid. Na twee á drie uur zagen wij het ietwat tegenvallende einde op de expert+ moeilijkheidsgraad al.

Ook heeft Neversoft niet geleerd van de kritiek op World Tour's carrièremodus. Waar je in Rock Band 2 met alle instrumenten één carriére kan voltooien, moet je in Guitar Hero Metallica weer voor ieder instrument  opnieuw de carrièremodus doorlopen. Het lijkt een bewuste keuze van Neversoft om niet teveel op Rock Band te willen lijken, maar dit betekent helaas wel dat Harmonix de Guitar Hero-games op dat gebied altijd een stap voor zal blijven. Het is gewoon enorm irritant wanneer je niet  eventjes halverwege de carrière van de gitaar kunt overstappen op wat liedjes op basgitaar. In plaats daarvan moet je eerst de carrière van de bas doorlopen of eventueel kiezen voor de quick play- modus. Dat is helaas nogal omslachtig.

Los van deze barsten in de basisbeginselen van de Guitar Hero-serie, blijft Guitar Hero Metallica een onwijs leuk spel. De nummers zijn op de hoogste moeilijkheidsgraad extreem pittig en bieden veel meer uitdaging dan het ietwat makkelijke World Tour. Dat zal voor muziekgame-veteranen echt een groot pluspunt zijn. Maar ook voor mensen die geen uitdaging zoeken en gewoon lekker met vrienden een avondje willen lachen, leent de game zich nagenoeg perfect. Voor ieder wat wils dus. Of misschien nog wel gepaster… And Justice For All!