Na het succes van Grand Theft Auto: Liberty City Stories en binnenkort Vice City Stories op de PSP, is het eerst de beurt aan Gangs of London, een soort mobiele spin-off van The Getaway. Het spel komt dan ook van dezelfde makers als de The Getaway games, en speelt zich ook weer af in de zelfde duistere straten van Londen. Ging je in The Getaway solo op pad, in Gangs of London draait het om gangs. Neem de rol aan van een gang en neem de controle over Londen.

Dat is dan ook je doel in de Story Mode, de controle krijgen over Londen. Je kiest één van de zes verschillende gangs en je speelt missies om een groter gebied van Londen onder controle te krijgen. Er zijn aardig wat missies voor elke gang beschikbaar, die alleen allemaal erg kort zijn. Als je klaar bent met een gang, kun je wel de Story Mode opnieuw beginnen met een andere gang. Bedenk dan wel dat je dan het merendeel van de tijd exact dezelfde missies doet, met dan net een ander verhaal eromheen. En de missies zijn nou ook weer niet zo leuk, dat je ze graag nog eens doorloopt. De opdrachten die gedaan moeten worden zijn simpelweg onder te verdelen in loop, rij, en stealth missies.

In de missies ter voet heb je meestal de beschikking over een kleine groep gangleden waarmee je een doel moet volbrengen. Hierbij moet je denken aan het omleggen van een specifiek persoon of het verdedigen van een pand. Je kunt je teamleden beperkte commando’s geven en met een druk op de knop neem je zelf de controle over een ander teamlid. Als jij dood bent verplaatst de speler zich automatisch naar een volgende gangmember, totdat iedereen dood is. In de stealth missies ben je juist solo op pad en moet je onopgemerkt naar een hoge pief van een andere gang zien te sluipen en deze proberen te doden. De missies waarin je moet rijden zijn nog het leukst, met de juiste besturing en de spannendste momenten van het spel.

De missies variëren behoorlijk, maar er mist iets heel belangrijks in het spel. Het duurt niet lang voordat je door hebt dat het spel gewoon niet leuk is. Je wil wel je doel bereiken, omdat je dan verder kunt, maar de manier waarop dat doel bereikt wordt is echt behoorlijk saai. De gameplay is ronduit matig, en de controls helpen daar ook niet bij. De beweging van je personage zit namelijk, gecombineerd met de camera, compleet onder de analoge stick. Iets dat zelden goed werkt in dit soort spellen. Stealth-missies zijn dan ook een feest, omdat je niet apart de camera kunt bewegen en je de vijanden die je probeert te ontwijken niet eens kunt zien.

De presentatie van het spel is wel erg strak. Zo wordt het verhaal verteld door middel van mooie introfilmpjes in comic-stijl. Hoewel het verhaal nergens op slaat of ook maar enige samenhang heeft, geeft het toch extra sfeer aan het spel.

Door je door de Story Mode heen te werken, unlock je verschillende modes in het Free Roaming gedeelte van Gangs of London. Free Roaming biedt een rijk scala aan modes, waarin je naar hartenlust je eigen gang kunt gaan. In Free Drive kun je bijvoorbeeld naar hartenlust rijden en lopen in de straten van London en daarbij doen wat je wil. Om hier dan maar direct de vergelijking met GTA te maken, is Gangs of London een lachertje. Je hebt zeer beperkte vrijheid, de omgevingen zijn dood en saai, en gevechten met de politie zijn gewoonweg lachwekkend. Het is logisch dat deze mode gemaakt is in het spel, maar het biedt echt niets boeiends.

In de volgende mode, London Tourist, kun je als dikke Amerikaanse toerist wat kiekjes gaan maken in Londen. Je kunt uit een achttiental bezienswaardigheden kiezen zoals de Big Ben, Tower Bridge en Buckingham Palace. Tussen het foto’s maken door kun je praten met voorbijgangers en met taxi’s en dubbeldekker bussen rijden. Tenminste, als een bus niet door een fout vast staat in de weg en daardoor geen centimeter vooruit komt. Bij de mode Speed Trap moet je denken aan de snelle film Speed. Wanneer je onder een bepaalde snelheid rijdt gaat er een bom af. In Speed Trap gaat er echter een timer lopen wanneer je onder de snelheid komt, waardoor er bij een botsing niet direct ontploffingsgevaar is. Ook in The Knowledge gaat het om snelheid, omdat je dan de baan van taxichauffeur op je neemt en je binnen de tijd mensen naar hun bestemming moet brengen. In The Getaway zit je ook in de auto en moet je in de bepaalde tijd heel zien te blijven terwijl je wordt achterna gezeten door de politie.

In Riot Control krijg je de besturing over de Londense politie en moet je mannen met stokken in elkaar slaan met je eigen stokken. In Four Weeks Later (knipoog naar 28 Days Later) lopen de ondoden over straat en moet je binnen de tijd een aantal zombies neerslaan. Tot nu toe zijn de modes wel aardig maar niet boeiend genoeg om terug te  komen. Enige hoop had ik nog voor de Cause Havoc mode waarin je binnen een bepaalde tijd een bepaalde score aan chaos moet aanrichten. Schietend, rijdend, je noemt het maar. Dit blijkt echter ontzettend saai te zijn omdat de straten van Londen zo saai en dood zijn. Zelfs als je iemand uit zijn auto sleept, stapt ie gewoon uit en loopt hij verder. Er is geen interactie op jouw acties.

Naast Free Roaming zijn er ook nog andere modes, zoals Gang Battle dat zowel in single- als in multiplayer gespeeld kan worden. Het is een bordspel waarin Londen onderverdeeld is in vele verschillende blokken, met vijf spelers die elk één blokje bezitten. Per beurt mag je vervolgens vier zetten doen, zoals bewegen of aanvallen. Tevens kun je elke beurt nieuwe manschappen of power-up kaarten kopen met leuke bonussen. Je taak is om uiteindelijk zoveel mogelijk blokken in je bezit te hebben. Een erg vermakelijk bordspel waar zeker enig tactisch inzicht voor nodig is. Voor mij duidelijk het hoogtepunt van het spel.

De laatste extra’s zijn in de lokale pub te vinden waarin nog meer spelletjes gespeeld kunnen worden. Er staat een arcadekast, er hangt een dartbord en er kan gestoten worden op de pooltafels. Op de arcadekast kan een uitdagende variant van Snake gespeeld worden wat verrassend leuk en verslavend is.

Wat Gangs of Londen in ieder geval biedt is een flinke lading aan extra modes. Wellicht om de extreem matige single-player te compenseren. Het is jammer dat hier blijkbaar zoveel aandacht heen is gegaan terwijl de meeste modes niet eens goed zijn uitgewerkt. Het zijn maar een enkele die leuk zijn om te spelen, maar de rest komt ernstig tekort op zoveel gebieden.

Allereerst is de sfeer in het spel zelf akelig leeg. Qua menu’s en hoe het verhaal verteld wordt verwacht je nog wat van het spel. Dan kom je toch telkens weer terecht in die grauwe en ontzettend saaie straten van Londen, waar alle mensen op elkaar lijken en de auto’s net zo hard rijden als de mensen lopen. Londen lijkt in Gangs of London op een spookstad terwijl de stad toch zoveel meer hoort te zijn. Dit betekent echter niet dat het spel grafisch slecht oogt want het ziet er allemaal nog vrij behoorlijk uit.