Soms zijn er zo van die momenten waarop je wel zin hebt om te gamen, maar je ziet het niet zitten om weer helemaal opnieuw te beginnen met een spel. Bijvoorbeeld omdat de inleiding te langdradig is of omdat je toch weer gewoon vast komt te zitten bij die ene onmogelijke eindbaas. Op zo’n moment grijp ik persoonlijk altijd naar titels waarin minigames centraal staan: Mario Party 7, WarioWare Smooth Moves, je kent de schoolvoorbeelden wel. Toch miste ik tot nu toe nog zo’n typische partytitel op de Xbox 360. Ontwikkelaar Hudson brengt daar verandering in met Fuzion Frenzy 2, een verzameling van wat ongein.

We zagen Fuzion Frenzy in het verleden al eens opduiken voor de Xbox, maar het spel werd toen nog ontwikkeld door Blitz Games, een developer die tot op de dag van vandaag enkel matige games heeft weten af te leveren. De opvolger op Fuzion Frenzy werd echter ontwikkeld door Hudson die, net zoals zijn voorganger, ook nog steeds geen echt noemenswaardige titels op de markt heeft weten te brengen. Dat belooft wat voor Fuzion Frenzy 2, zowat de eerste echte partygame voor de Xbox 360.

In Fuzion Frenzy 2 zul je niets ander doen dan spelletjes spelen die elk tussen de twee á drie minuten tijd van je in beslag zullen nemen. Als je dan weet dat er ongeveer 43 minigames te vinden zijn dan zou je dus, in principe, zo’n twee uur nodig hebben om alles wat Fuzion Frenzy 2 te bieden heeft gezien te hebben. Spijtig genoeg kom je er zo makkelijk niet vanaf, tussen alle verschillende activiteiten heen is er namelijk een soort van hyperactive presentator aanwezig die alles aan elkaar dient te praten, waardoor er heel kostbare minuutjes onnodig opgebruikt worden. Je hoort het al aankomen, laat de frustratie beginnen!

Als speler krijg je in Fuzion Frenzy 2 twee mogelijkheden: of je gaat offline tegen drie vrienden (of tegen de computer) aan de slag óf je gaat via Xbox Live online het spel spelen. De gameplay blijft op beide niveau’s identiek waardoor je het beste, voordat je het op gaat nemen tegen spelers van over heel de wereld, eerst eventjes gaat oefenen in het offlinegedeelte van het spel. Het stukje waar je dan het meeste tijd aan zult besteden is de Tournament Mode, een speelstand waarin je, na eerst uit een verzameling van karakterloze personages een poppetje gekozen te hebben, terechtkomt in een soort van intergalactische televisieshow. In deze show moet jij het opnemen tegen drie andere kandidaten in allerlei minigames, de één nog dommer dan de ander.

De minigames binnen Fuzion Frenzy 2 draaien meestal rond dezelfde handelingen: zo snel mogelijk knoppen rammen of een bepaalde serie knoppen indrukken in de aangegeven volgorde. De 43 spelletjes die het spel rijk is zijn ongeveer allemaal op de een of andere manier varianten op deze twee manieren van spelen. Op geen enkel moment weet Fuzion Frezny 2 je dan ook te verrassen met originele minigames. Doorbovenop is er ook geen greintje humor in het spel terug te vinden, een ingrediënt dat tochwel van groot belang is bij het spelen van partygames, het genre waar Fuzion Frenzy 2 (volgens het doosje) toe behoort.

Het spel probeert door een soort van kaartensysteem nog een strategisch element toe te voegen aan de gameplay, al moet je jezelf er niet teveel bij voorstellen. De kaarten dienen enkel om aan het begin van elk spelletje een soort van weddenschap aan te gaan of jij het potje zal winnen. Win je inderdaad, dan krijg je hetgeen op kaart vermeld stond als opbrengst, zoals een verdubbeling van het aantal punten dat tijdens een minigame te verdienen valt. Verder dan dat gaat het echt niet, waardoor je nooit veel aandacht zult besteden aan de aanwezigheid van de kaarten.

Grafisch kan Fuzion Frenzy 2 nog net door de beugel, al zal het spel nooit de kracht van de Xbox 360 volledig benutten. De speelvelden zijn erg kleurrijk en alles ziet er wel scherp uit, maar het spel ademt totaal geen sfeer uit. Terwijl bij WarioWare Smooth Moves de absurde humor er vanaf druipt, is Fuzion Frenzy 2 een spel zonder ziel. Je speelt maar wat minigames achter elkaar en daar blijft het dan ook bij. Bovendien zit de soundtrack van het spel vol met erg vervelende gitaarstukjes waardoor zelfs een peuter van twee jaar met een Guitar Hero gitaar in de handjes een leuker deuntje kan produceren. Het ergste van alles is nog de voice-acting die optreedt als de Fuzion Frenzy-presentator zijn kop laat zien. Wat een ongelooflijk gezwans kraamt die man uit!

Als je het offlinegedeelte van het spel achter je laat, staat er nog altijd een online-ervaring op je te wachten. Mensen die de drang hebben om het tegen andere spelers via Xbox Live op te nemen in een van de 43 minigames kunnen zich hier helemaal uitleven, al denk ik dat je het na ongeveer twee uurtjes spelen al voor bekeken zal houden om daarna snel wat anders te gaan doen. Misschien dan toch opnieuw met een ander spel beginnen?