Achjee, weer een puzzelspelletje voor Xbox Live Arcade. Dit keer geen Match-zoveel, maar een originele variant op het aloude pijpen leggen. Waar onlangs verschenen games als Gel en Yoshumin hun originele spelformule niet wisten te perfectioneren, haalt Droplitz meer dan je zou verwachten uit een ogenschijnlijk simpele opzet. Een zeer goed scoringsmechanisme, onverwacht veel tactische diepgang en een lekker speltempo maken het de beste puzzelaanwinst van de laatste maanden.

Het idee achter Droplitz is simpel: van boven uit het scherm worden balletjes gedropt, die je naar de opvangbakjes onder in het scherm moet leiden. Dit doe je door de cirkelvormige elementen waaruit het speelveld is opgebouwd zo te roteren dat de pijpjes waar de balletjes doorheen rollen netjes op elkaar aansluiten. Zodra de balletjes onderin het bakje belanden, worden de cirkelvormige elementen van je huidige route vervangen door nieuwe. Wanneer je niet tijdig een route naar beneden aanlegt, zullen de balletjes crashen op een doodlopend uiteinde. Je hebt maar een beperkt aantal balletjes, dus je zult telkens snel weer een nieuwe route paraat moeten hebben. Gelukkig worden je balletjes weer bijgevuld wanneer je mooie combo's weet te maken.

Combo's

En die combo's zijn de drijvende kracht achter Droplitz. Combo's verkrijg je door meerdere routes tegelijk te maken of direct nadat het balletje onderin het bakje is gevallen, een nieuwe route aan te leggen. De verleiding is groot om direct zoveel mogelijk routes door het hele speelveld aan te leggen, maar dit is niet de beste tactiek. Wanneer de balletjes immers beneden zijn, wordt vrijwel het volledige speelveld ververst. Meestal levert dat niet automatisch een nieuwe route op, waardoor je combo verbroken wordt. Verstandiger is het om een route achter de hand te houden die je afmaakt zodra je vorige route voltooid is. Hierdoor kun je in principe oneindig combo's aan elkaar blijven rijgen en gigantische scores behalen, al moet je die route wel op tijd weten te vinden.

Het scoresysteem van Droplitz moedigt je echt aan op zoek te gaan naar megacombo's. Een enkele combo kan meer punten opleveren dan tientallen minuten hersenloos doorspelen. Hierin onderscheidt Droplitz zich van veel andere puzzelgames, die je vooral laten zoeken naar de op dat moment beste zet. Het vooruitkijken en dingen achter de hand houden, zorgt ervoor dat Droplitz aanhoudend interessant blijft en dat je eigenlijk vanaf het begin af aan direct uitdaging hebt, ook al ben je al een behoorlijk ervaren speler. Bij andere puzzelgames, zoals Yoshumin, moet je als geoefende speler eerst door tientallen saaie levels heen voor het een beetje uitdagend wordt.

Maar Droplitz kent nog meer tactische diepgang dan alleen het maken van combo's. Ook de elementen die je gebruikt om je routes te maken, zijn van belang. De elementen die in Droplitz worden gebruikt zijn op een slimme manier op elkaar afgestemd en sommige elementen zijn duidelijk makkelijker te gebruiken dan andere. Rechtdoorgaande stukken komen bijvoorbeeld veel minder vaak van pas. Wanneer je ze echter niet gebruikt, blijven ze voortdurend op het speelveld aanwezig. Uiteindelijk ligt je halve veld vol met rechte pijpjes waar je nauwelijks nog routes mee kunt aanleggen. Even doorzoeken naar een lastigere route loont soms voor later in het spel.

Alleen singleplayer

Waar Droplitz niet heel sterk uit de verf komt, is de presentatie. Alles ziet er weliswaar mooi en verzorgd uit, maar het blijft allemaal behoorlijk abstract en standaard. Erg storend is het niet, maar het verdient ook geen extra punten. Ook het ontbreken van een multiplayer-modus is ergens jammer, al is het ook wel eens prettig een volledige singleplayerervaring te krijgen. Met vier spelmodi en verschillende speelvelden en moeilijkheidsgraden kan Droplitz als een echte highscorebeater je wekenlang zoet houden. Het is in ieder geval eindelijk weer een puzzelgame die zijn eigen concept ten volle weet te benutten.