Het is een wonder dat de al lang afgelopen Dragonball Z serie nog zoveel omzet weet te genereren uit games. Er is praktisch niets nieuws meer te halen uit het verhaal en dit hebben ontwikkelaars vooral ook niet gedaan. Met Dragonball Z Shin Budokai: Another Road, oftewel Shin Budokai 2, heeft men getracht iets nieuws aan tafel te brengen. Een ander verhaal.

Shin Budokai 2 is opgebouwd als een standaard vechtgame. Zo is er de multiplayer mode, die je laat vechten tegen een vriend met zowel een PSP en een andere versie van de game. Arcade laat je een gevecht naar keuze opstellen tegen een vijand naar keuze en Z trail onderwerpt je aan een aantal opdrachten waaraan moet worden voldaan. Deze opdrachten bestaan uit gevechten die binnen een bepaalde tijd moeten worden voltooid, het zo lang volhouden van een gevecht tegen meerdere tegenstanders en het voltooien van verschillende doelstellingen. Deze doelstellingen variëren van het uitvoeren van een simpele aanval tot het uitvoeren van een flinke combo. De meest in het oog springende optie is echter de Another Road-optie, de verplichte verhaalmodus in deze vechtgame.

Het meest interessante aspect aan de Another Road-optie is niet het nieuwe verhaal, maar juist de manier waarop het verhaal zich onthult aan de speler. Het is namelijk mogelijk om het verhaal andere wendingen te geven. Afhankelijk van de prestaties of keuzes die je maakt, is het mogelijk om het verhaal te doen vertakken. Deze aftakkingen resulteren meestal in het einde van je vechter die door de vijand wordt vernietigd. Het geinige hieraan is dat jij de vijand speelt in deze eindgevechten. De enige optie om het verhaal na een dergelijk moment af te laten lopen, is om als slechterik te winnen. Als de goede kant wint, wordt je simpelweg de vraag gesteld opnieuw te beginnen. Een logische keuze aangezien je een verhaal anders altijd goed af kunt laten lopen. Als je trouwens het verkeerde pad hebt bewandeld, kun je a lá Back to the Future gewoon weer terug naar het punt waar de verkeerde keuze is gemaakt. Het verhaal zelf is niet strikt gebaseerd op het verhaal in de serie. Er is uitgegaan van een alternatieve toekomst waarin Goku is doodgegaan aan een hartziekte. De enige vechter van formaat om de slechteriken tegen te houden is Trunks. Deze opzet is een welkome afwijking van eerdere spellen, waarin we een al uitgekauwd en bekend verhaal naspeelden. Het nadeel van deze aanpak is wel dat het verhaal volgepropt is met absurde wendingen die Trunks uit laat komen tegen praktisch elke vijand uit de serie, waardoor het geheel wat geforceerd aanvoelt. De lichtzinnigheid van de karakters weet dit echter iets te verminderen.

De speelwereld van Shin Budokai 2 bestaat uit een zogenaamde Overwereld en een Vechtwereld. Bezaaid met steden vormt deze Overwereld een aantrekkelijk doelwit voor de vele vijanden die je tegenkomt. Deze zul je dan ook vaak andere doelen zien aanvallen als je bij ze in de buurt komt. In feite is deze wereld niets anders dan een veredeld selectie menu waar je je gevechten kunt uitzoeken.

Het vechten zelf (ook niet onbelangrijk in een vechtgame) is laagdrempelig genoeg om als beginner onder te knie te krijgen. Er wordt één-op-één gevochten in een tweeëneenhalf dimensionale speelveld. Je speelt als het ware in 2D, maar het is wel mogelijk om ten opzichte van je vijand de diepte in te bewegen. In vergelijking met andere Dragonball Z-games is er niet veel veranderd op het gebied van de moves die je kunt maken. Aanvallen zijn onderverdeeld in fysieke en energie aanvallen. Beide kunnen sterker worden gemaakt door je op de typische Dragonball Z-manier op te laden. Ook combo's zijn mogelijk, maar de knoppencombinatie van deze aanvallen is niet zo ingewikkeld als in andere games. De uitvoering ervan wordt vaak wel moeilijk gemaakt door de vijand, doordat deze bijzonder vaak combo's weet te counteren. Niet te makkelijk en niet te moeilijk, Shin Budokai 2 weet een goed gemiddelde te houden voor zowel beginners als gevorderden.

Laadschermen. Op de PSP komt het vaak voor dat er moet worden gewacht tot een level of zelfs menu is ingeladen. Shin Budukai 2 weet andere games echter naar de kroon te steken. Er hoeft maar van optie of scherm te worden verwisseld, of je wordt getrakteerd op een scrollend 'Loading'-berichtje. Het is niet eens dat het laden lang duurt, zelfs niet voordat een werkelijk level wordt ingeladen, het zijn er gewoon teveel en ze halen het tempo uit de game. Zoals we inmiddels gewend zijn, kunnen we ook in Shin Budokai 2 de stemmen van de personages van de serie horen. Ditmaal zowel in het Engels als in het Japans. Dit laatste is vooral een 'fan service' te noemen die de liefhebbers van de onaangepaste Japanse serie kunnen waarderen. De kale Overwereld zorgt ervoor dat de game saai aandoet. Ook de gebieden waar de gevechten zich afspelen weten niet echt te boeien. De personages, die gedetailleerd worden weergegeven en de overdosis effecten die op het scherm plaatsvinden, staan hier gelukkig mee in contrast.

Dragonball Z Shin Budokai 2 is bij elkaar een best vermakelijke vechtgame. Het grootste minpunt is echter nog niet behandeld. Het gebrek aan innovatie. De serie is inmiddels al een tijd afgelopen, maar de games blijven onverstoord geproduceerd worden. Veel verbetering is echter niet meer te bemerken op het gebied van gameplay. Okay, er is in Shin Budokay 2 best moeite gedaan om met behulp van het verhaal een originele twist te geven aan de game, maar de basis blijft zozeer hetzelfde dat bezitters van het eerste deel eigenlijk wel zonder deze game kunnen.