Dead'n'Furious is de eerste on-rails shooter voor de Nintendo DS, vergelijkbaar met SEGA's House of the Dead. Je personage loopt vanzelf rond door de omgeving, het enige wat je zelf hoeft te doen is zombies neerschieten. Het grootste verschil is dat dit niet met een lightgun doet, maar met je stylus. “Tikkie, jij bent dood” dus. Tussendoor pik je wat extra gezondheid en nieuwe wapens op en herlaad je tot je erbij neervalt. En dat was het wel ongeveer. Toch sta ik voor de zware taak hierover een review te schrijven. Laten we beginnen met de graphics. Dead'n'Furious is helemaal in 3D. Omdat je zelf niet rond kunt lopen en praktisch alleen maar op zombies hoeft te tikken, zou je verwachten dat de makers al hun ziel en zaligheid in een prachtige omgeving gestopt hebben. Niets is minder waar. In Dead'n'Furious loop je door gangen met steeds dezelfde textures, steeds dezelfde hoekige ogende zombies en steeds dezelfde deuren. De omgevingen van Wolfenstein 3D hadden meer variatie. Zonde, want juist in het on-rails genre is het van groot belang dat er wat te beleven valt, want zonder bijzondere gebeurtenissen en steeds maar weer dezelfde gangen, verveelt het érg snel.  

Dikke zombie, met en zonder hoofd. Dunne Zombie met de speciale skill door dikke zombies heen te kunnen lopen.

Zo nu en dan krijg je weliswaar een eindbaas voor je kiezen of een kort tussenfilmpje en gedurende het spel komen vier verschillende wapens tot je beschikking, maar daarmee houdt de variatie op. Ohja, de kleur van de muren verandert ook wel eens. En er staan dozen door de omgeving verspreid met extra kogels en levens. Deze laatste kun je trouwens wel gebruiken, want Dead'n'Furious is érg onvergeeflijk. Als je een level haalt met maar een paar levens over, dan zul je het volgende level weer in die miserabele toestand moeten beginnen. Soms krijg je er een paar leventjes bij omdat je wat doelen behaald hebt, maar dat is het. Op een gegeven moment kom je dus op het punt dat je door een levenstekort niet meer verder kunt. Enig alternatief: het godganse (saaie) spel opnieuw spelen in de hoop dat je eerder levels nu met minder kleerscheuren door komt. Woei! Naast veel zeuren is er met enige goodwill ook wel wat positiefs over Dead'n'Furious te zeggen. Zo kun je de zombies op verschillende plaatsen in hun lichaam raken en lichaamsdelen met je kogels amputeren. Headshots zijn het dodelijkst, maar als je zo nu en dan ook op armen en benen mikt, kun je na afloop van het level wat extra levens verwachten. Het schieten zelf werkt overigens best aardig, je klikt en je wapen zegt boem. Maar het is nu niet iets waar je heel veel fout in kunt doen. Anders hadden de makers dat misschien niet eens nagelaten, want het herladen hebben ze vreselijk irritant uitgewerkt. Je moet steeds kogels van de rechterhoek naar je wapen verslepen om te herladen. Dit duurt altijd net lang genoeg voor de zombies om je te kunnen meppen en weer een kostbaar leventje in te pikken. En soms, zeg maar regelmatig, luistert het spel niet en sleep je wel, maar komen er geen nieuwe kogels in je wapen. Furious wordt je ervan!

Links: Lieve Heer, verlos me uit dit verschrikkelijke spel. Laat de kogel door mijn brein gaan en zorg ervoor dat de koffie klaar staat in het hiernamaals.

Tot slot: ook multiplayer is van de partij. Coöperatief knallen met twee spelers. Grootste uitdaging: iemand vinden die ook het slachtoffer is van de impulsaankoop die Dead'n'Furious heet. Lastig, want waarschijnlijk zijn ze allemaal Dead.