Normaliter waren aanvullingen voor de De Sims-games van Electronic Arts alleen voorbehouden voor PC-gamers. Met De Sims 2: Huisdieren pakt EA het echter grootser aan. Naast de aanvulling voor de PC is er namelijk ook een consoleversie die verder bouwt op de consolegame The Sims 2 die eind vorig jaar is verschenen. De Sims 2: Huisdieren voor de DS is echter een heel ander paar mouwen en heeft nagenoeg niets van doen met De Sims 2 zoals het vorig jaar op Nintendo’s tweeschermige handheld verscheen. Moest je vorig jaar nog een hotel runnen, dit jaar houd je in De Sims 2: Huisdieren een dierenartspraktijk draaiende.Bij aanvang van het spel maak je je personage en ontwerp je een huisdier, een hond of een kat. De ontwerpmogelijkheden zijn bij allebei een stuk beperkter dan bij de PC en consoleversie, maar je kunt nog steeds met redelijk creatieve creaties voor de dag komen, vooral omdat het mogelijk is een hybride tussen twee verschillende honden- of kattenrassen te maken. Vervolgens begint direct je eerste dag op de praktijk. Je praktijk inrichten is niet nodig, de belangrijkste faciliteiten zijn van meet af aan aanwezig. Al snel trekt de eerste klant aan de deurbel. Aan jou de taak te onderzoeken wat zijn huisdier mankeert. Met een kam kun je onderzoeken of het beestje vlooien heeft, de stethoscoop bepaald of het huisdier griep heeft en met een röntgenapparaat kun je onderzoeken of het geen verkeerde voorwerpen heeft ingeslikt. Sommige huisdieren mankeren niet echt wat, maar zijn gewoon toe aan een wasbeurt of wat accessoires waarmee normaliter alleen kakkers hun viervoeter meer uitdossen, van een gleufhoed tot een driedelige smoking.Het onderzoeken van de huisdieren is een repetitieve aangelegenheid, waarbij je vooral erg veel over je touchscreen moet ‘scratchen’. Eenmaal een diagnose is gesteld, blijft het dier voor een aantal dagen in je praktijk of kun je de eigenaar doorverwijzen naar een specialist. De behandeling zelf is niet veel anders dan de diagnose, ook hier is scratchen je voornaamste bezigheid. Of je nu moet soppen, wassen, aaien, kammen of moet luisteren met je stethoscoop, steeds moet je met het voorwerp heen en weer bewegen over de harige patiënt. Trauma Center wist dit leuker aan te pakken.Naarmate je meer klanten helpt krijg je meer geld in het laatje, waarmee je weer nieuwe medicijnen, shampoo’s, apparaten, meubels of zelfs een hele nieuwe praktijk kunt kopen. De praktijk waarin je begint biedt nauwelijks mogelijkheid tot uitbreiding, voor een nieuw apparaat moet je eerst een oud apparaat opdoeken. Zelf kamers bijbouwen is in deze DS-versie evenmin aan de orde. Buiten het verkrijgen van meer geld en een nieuwe praktijk, valt er nauwelijks voldoening te halen uit De Sims 2: Huisdieren. Elke dag staan er weer nieuwe klanten voor de deur en kan je ‘scratchen’ weer beginnen. De bekende metertjes als comfort, blaas, honger en hygiëne maken opnieuw hun opwachting in het spel. Dit bekent dat je tussen het dierenartsen door af en toe naar de wc moet, een douche moet nemen of even moet slapen. Gelukkig hoef je niet lijdzaam toe te zijn terwijl je Sim op zijn bed ligt te snurken. Het scherm wordt even zwart en hij is weer wakker. Ook douchen gaat in een handomdraai. De Sim stapt er met kleren en al onder, en binnen één seconde is zijn hygiëne weer helemaal op pijl. Je confort is weer tip-top als je één seconde op de bank gaat zitten. Een niet realistische, maar door de opzet noodzakelijke ingreep in de Sims-formule. Misschien was het verstandiger geweest om een deel van deze basisbehoeften te schrappen omdat ze niet passen bij de nieuwe spelopzet. De interface van De Sims 2: Huisdieren is behoorlijk veranderd ten opzichte van De Sims 2 voor de DS. Je bestuurt nu je personage niet meer rechtstreeks, maar je bestuurt een cursor waarmee je op objecten kunt klikken die je personage moet gebruiken. Dit maakt het een stuk eenvoudiger om dingen in het voren te plannen, maar omdat je toch maar één personage hebt, is de noodzaak hiervan minimaal. Het is alleen handig wanneer je je dagelijkse beslommeringen moet afwerken, omdat je na het ‘plannen’ ervan de tijd even flink vooruit kunt spoelen. Grafisch lijkt De Sims 2: Huisdieren op het eerste gezicht best aardig. Vanuit de lucht ziet het er goed genoeg uit en de framerate blijft wonderwel stabiel, ook wanneer je naar lieve lust draait en zoomt met de camera. Wanneer je echter een close-up van je personage of je dier te zien krijgt, blijft er niet veel van de grafische schoonheid over. Door polygoonarmoede zien ze er uit als buitenaardse wezens, en niet als mens en dier. Ook de bewegingen van de dieren zijn niet heel natuurlijk, terwijl dat juist je inleving met de beestjes kracht bij kan zetten, getuige bijvoorbeeld Nintendogs.Het moet gezegd worden dat EA de moeite heeft genomen om van de DS-versie van The Sims 2 iets speciaals te maken, maar omdat De Sims zelf te gecompliceerd is voor Nintendo’s handheld, wordt men hier eigenlijk min of meer tot gedwongen. De aanpak die men vervolgens gekozen heeft, is helaas verre van perfect. Het spel hinkt teveel op twee gedachten. Aan de ene kant wil het een dierenartsgame zijn, een de andere kant moet het verbonden blijven met De Sims. En het is vooral dat laatste die ervoor zorgt dat De Sims 2: Huisdieren een sleurende, langdradige en eentonige spelervaring is. Had men puur de focus weten te leggen op het dierenartsgebeuren, dan had men misschien een leuke mix tussen Nintendogs en Trauma Center, af kunnen leveren.