Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord
Review
Cyber Sentinel

Cyber Sentinel

Puzzelen in de matrix

Geschreven door Remco Beckers op

Conclusie

  • Met Cyber Sentinel brengt de Poolse studio Mind Helix een ode aan de klassieke cyberpunk. Cyber Sentinel is een puzzelgame waarin je de hackersrol op je neemt en digitale bestanden onder de neuzen van grote, corrupte organisaties wegkaapt. Je programmeert oplossingen en dat is erg lastig. Voor zijn moeilijkheidsgraad mag de game vast geprezen worden, maar helaas laat Cyber Sentinel wat betreft verhaal, design en gameplay de nodige steken vallen.
    Score: 55 Ondermaats
    • Hoge moeilijkheid, eenvoudige gameplay, elegante oplossingen, zelfvoldoening
    • Karig verhaal, eentonig, herhalend, alle oplossingen kun je altijd raadplegen, kort

Het is natuurlijk een open deur om te zeggen dat een willekeurige game niet voor iedereen is weggelegd. Cyber Sentinel is geen uitzondering en is zeker niet de game die je moet opstarten als je eens een puzzelgame wilt proberen. Allereerst is de game best lastig te begrijpen en ten tweede hebben de ontwikkelaars voor een kleine vijftig frustrerend lastige puzzels gezorgd. De doordachtheid van de puzzels en de beste oplossingen die ervoor ontworpen zijn, zijn prijzenswaardig en, vergeleken met je zelfverzonnen oplossingen, jaloersmakend sierlijk. Leuke toevoeging is dat je je eigen puzzels kunt maken. Jammer genoeg lijdt Cyber Sentinel aan enkele eigenaardigheden die er wel voor zorgen dat ontspannen puzzelen er nooit in zal zitten.

Cyber Sentinel is net als The Matrix duidelijk geïnspireerd door het cyberpunk meesterwerk Neuromancer, van William Gibson. In de game speel je een hacker/dief die zichzelf met kabels in zijn achterhoofd uploadt in de cyberspace. Hij hackt digitale files door programma’s te ontwerpen die obstakels in de cyberspace omzeilen, om zo de wereld in de toekomst te redden van boosaardige, corrupte kapitalisten.

Cyber Sentinel

Het verhaal wordt verteld in de stijl van een graphic novel. De verschillende frames zijn fraai geïllustreerd, maar voorzien van enkele knuddige dialogen. Elk van de vijf hoofdstukken in de game wordt voorafgegaan door zo’n verhaalpassage, maar die beslaat per hoofdstuk niets meer dan een tiental frames. Dat laat weinig ruimte toe om een gedegen verhaal te vertellen en dat ontbreekt daarom ook. Samengevat vertelt Cyber Sentinel het cliché over de hacker die opgespoord wordt door de kwaadaardige organisatie die hij probeerde te infiltreren, voor hen moet gaan werken en tenslotte gered wordt door de activisten die zijn talenten ook hebben opgemerkt.

Prompt and circumstance

De cyberspace waarin je hackt, wordt voor je gevisualiseerd als een gang, kamer, labyrint – al naargelang de moeilijkheidsgraad van de puzzel. Je programma brengt een kubusje aan de ene kant van de visualisatie naar de andere, waar de file is, door zo min mogelijk prompts in sequenties te plaatsen. Dat is erg eenvoudig omdat er maar vijf prompts zijn: een voor elke windrichting en eentje om stil te blijven staan. Je hebt beschikking tot een ontwerptafel. Dat kun je over de visualisatie heen slepen. Het is doorzichtig, dus zodra je prompts van het keuzemenu links naar je ontwerptafel brengt, kun je eronder nog steeds de visualisatie zien en de situaties waardoor je kubus zich een weg moet banen.

Cyber Sentinel

De prompts verbindt je aan elkaar om te bepalen wanneer je kubus waarnaartoe rolt. Die verbindingen zijn er in verschillende kleuren, net zoals je elk willekeurig vakje in de visualisatie ook een kleurtje kunt geven. Zodra de kubus op een gekleurd vak komt en een opdracht krijgt die met een kleur aan de volgende prompt is gekoppeld, zal de kubus zijn vorige opdracht beëindigen en de volgende beginnen. Dat klinkt nogal abstract, maar het komt er in wezen op neer dat je je kubus op die manier bijvoorbeeld bochten kunt laten maken.

Gissen en missen

Door een goedlopend programma te maken, kun je je kubus met zo weinig mogelijk prompts over het veld verplaatsen, ‘vijanden’ ontwijkend, lasers uitschakelend en van teleportatiekanalen gebruikmakend. Je test je programma door een simulatie te starten. Je merkt dan dat de game heel erg van trial and error afhangt: vaak werkt een programma toch net niet zo zoals jij het voor ogen hebt. Te achterhalen waar dit aan ligt, vergt nog de meeste tijd.

Het is erg vervelend dat de game je door zijn klungelige ontwerp zelf ook tegenwerkt: het ontwerpbord moet je terugschuiven voor je in de cyberspace zelf kunt werken en als je een simulatie hebt laten lopen die mislukte, moet je eerst de toch al mislukte simulatie stopzetten, je ontwerpbord herstarten en pas dan kun je weer verder werken aan het ontwerpen van je programma’s. Dat zijn extra denkstappen die je in je vlugheid erg afleiden. Het zal voorkomen dat het je verrast en tegenzit op zo’n manier dat je een verbetering, die je net vlug in je hoofd had, vergeet.

Cyber Sentinel

Er niet helemaal bij

De game leidt je op nog wel meer manieren af. Hoewel het ontwerp en de interface erg miniem en prettig overzichtelijk is, is de presentatie wat aan de saaie kant. Alles bestaat uit verschillende tinten grijs. De onregelmatige afwisseling met gekleurde vijandige obstakels of de kleurtjes die je zelf aan de vakjes geeft, doet weinig aan de heersende eentonigheid van de game. Ook de soundtrack is erg beperkt en herhaalt zichzelf voortdurend.

Door de muziek, de eentonige omgevingen, de beperkte gameplay, het klungelige ontwerp en de frustrerende moeilijkheid van de puzzels, slaat de ‘handen-in-de-lucht-‘ik-geef-het-op!’-mentaliteit’ gauw toe. Maar de ontwikkelaars van Cyber Sentinel zorgen ervoor dat een rage quit niet nodig is: ze geven je zelf al alle oplossingen voor de puzzels. Of beter gezegd: andere spelers doen dat. Je kunt namelijk de beste oplossingen laden van andere gamers. Spijtig.

Kracht putten uit frustratie

De bovengenoemde factoren kunnen voor voldoende frustratie zorgen om niet op eigen krachten verder te willen en de game met niets anders dan andermans oplossingen uit te spelen. Als de ontwikkelaars ervoor hadden gekozen geen oplossingen te geven, dan was de gefrustreerde gamer vanzelf teruggekomen. Want voor zichzelf gewonnen te geven aan zijn eigen frustratie, zal een gamer vaak proberen tóch een oplossing te vinden. Het geven van de oplossing maakt deze tandenknarsend moeilijke game onnodig doodsimpel.

Cyber Sentinel

Maar ook de goudeerlijke gamer die wel van een uitdaging houdt, vindt in deze game tekortkomingen. Er lijkt geen moeite besteed te zijn aan een verhaal, terwijl puzzelgames als Human Resource Machine bewijzen dat je met zelfs heel minieme middelen best een aardige boodschap kunt overbrengen. Samen met het saaie design, de nukken in het ontwerp van de interface en de soundtrack die meer voor afleiding zorgt dan wat anders, kunnen de elegant ontworpen, complexe puzzels deze kleine game niet helemaal redden.

Cyber Sentinel is te spelen op pc, Mac en Linux. Het is verkrijgbaar op Steam voor €9,99.

Dit artikel delen:

Lees meer

Uitbreidingen voor Mafia 3 aangekondigd Live vanaf 18:00 uur: Call of Duty Championship 2016
0

Reacties op: Cyber Sentinel

  • Om te reageren moet je ingelogd zijn. Nog geen account? Registreer je dan en praat mee!
  • Er zijn nog geen reacties op dit artikel.

 

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.