Wanneer je de naam Chicken Little: Ace in Action hoort, verwacht je hoogstwaarschijnlijk een kinderspelletje van een gelijkaardig niveau als De Kleine Zeemeermin. Wanneer je het spel echter in je Nintendo DS stopt, blijken deze verwachtingen totaal niet te stroken met de werkelijkheid. Ace in Action is namelijk een actiegame pur sang en biedt meer vuursalvo’s dan menig first-person shooter. En er is meestal geen kip te bekennen. In Chicken Little: Ace in Action speel je niet als Chicken Little zelf, maar als zijn alter-ego Ace die in een ‘film-in-film’ in de film Chicken Little werd geïntroduceerd. Het spel speelt zich af in een soort virtuele werkelijkheid, waarin Chicken Little een spel speelt met zichzelf, of eigenlijk zijn alter-ego, in de hoofdrol. Een ‘spel-in-spel’ van een ‘film-in-film’ dus, al zul je daar niet al te veel van merken. Want Chicken Little: Ace in Action is met name een actiegame waarin je diverse planeten afreist om daar het kwaad een lesje te leren.

Twee screenshots uit een Ace-missie (te voet)

Het spel is onderverdeeld in een drietal speelstijlen, eentje voor elk van die drie hoofdpersonages, Ace, Runt en Abby. De verschillende speelstijlen wisselen elkaar om het level af, maar je begint aanvankelijk met Ace. Het spel wordt gespeeld vanuit een bovenaanzicht. Met het D-pad bestuur je je personage, met de letterknoppen schiet je in de richting van die knop. Met B schiet je bijvoorbeeld naar rechts. Druk je A en B tegelijk in, dan schiet je schuin naar onderen. Zodoende kun je lekker om je heen vuren en tegelijk in alle richtingen bewegen. De besturing vergt enige oefening, maar eenmaal onder de knie kun je er heerlijk mee wegknallen. Ook het tweede personage, Runt, kent een soortgelijke besturing. Alleen ben je nu niet te voet zoals Ace, maar bevind je je in een tank. Het grootse verschil tussen Runt en Ace, is de snelheid; de missies met Runt zijn gewoon trage versies van de Ace-missies. Het feit dat je in een tank zit, voegt eigenlijk nauwelijks wat toe. Alleen zijn de granaten van Ace vervangen door een ander soort wapen, die echter vooral veel irritanter en zeker niet krachtiger is. De missies met Abby zijn wel een heel ander paar mouwen. Deze missies zijn namelijk nog het best te vergelijken met games als Gradius en R-Type en je bevindt je dan ook in een vliegtuigje. De wereld schuift automatisch aan je voorbij, terwijl continu tegenstanders het scherm in vliegen. Van de drie spelkarakters zijn de missies met Ace verreweg het leukste. Deze missies hadden voor een van de leukste schietgames op de Nintendo DS kunnen zorgen, ware het niet dat het spel kinderlijk eenvoudig is. Maar buiten de lage moeilijkheidsgraad doet Chicken Little: Ace in Action weinig fout, tenminste wanneer je Ace speelt. Het knallen gaat heerlijk, de alternatieve wapens die je met het touchscreen kunt selecteren vormen een prima toevoeging en de granaten zorgen ervoor dat je ook de meest penibele situaties levend uit komt. De missies met Runt en Abby zijn overigens niet superslecht, maar vooral minder dan de missies van Ace. Vooral de missies met Abby vergen maar weinig van je brein, meer dan wat naar links en rechts bewegen en de vuurknop ingedrukt houden, hoef je niet te doen.

Runt (links, in een tank) en Abby (rechts, vliegtuigje) aan het werk

In de missies verzamel je punten waarmee je tussen de missies door de eigenschappen van je personages nog verder kunt opwaarderen. Je kunt bijvoorbeeld je vuurkracht of de herlaadsnelheid van je schild verbeteren. Soms wordt je tussen de missies door getrakteerd op een tussenfilmpje, vergezeld van gesprekken waarin flink wat volwassen humor zit verwerkt. Verder biedt Chicken Little: Ace in Action nog een multiplayermode, maar daarvoor zijn twee exemplaren van het spel nodig en die werden ons niet aangeleverd. Een gemiste kans, want het concept van Chicken Little: Ace in Action biedt voer voor een heerlijke multiplayergame. Maar de kans dat je iemand tegen komt die deze relatief onbekende game in zijn bezit heeft, is klein. Chicken Little: Ace in Action hinkt een beetje op twee gedachten. Aan de ene kant is het een stoere shooter met soms scherpzinnige humor, een uitstekende besturing, verzorgde graphics en een heerlijke framerate. Aan de andere kant kleeft aan het spel een licentie die zich ook op een jonge doelgroep richt, waardoor het spel qua moeilijkheidsgraad voor de die-hard gamers te weinig te bieden heeft. Jonge gamers die met Ace in Action echter hopen een lief spelletje met een favoriete kip te bemachtigen, komen ook weer bedrogen uit. Zodoende schiet het spel aan twee kanten zijn doel een beetje voorbij. In potentie was het een heerlijke shooter geweest, maar nu is het vooral een kinderspel vermomd als een spel voor volwassenen.