Inleiding Vele arcade-style fighters zijn er al verschenen op de verschillende consoles. Toch heeft dit genre door de jaren heen nooit echt z'n aantrekkingskracht verloren. Van een onsterfelijke titel als Streetfighter zijn veel vervolgtitels gemaakt die aanvankelijk nog een behoorlijke ontwikkeling doormaakten, maar geleidelijk werd dit minder. Nieuwe titels brachten hoofdzakelijk meer van hetzelfde, wat neerkomt op meer karakters, meer bewegingen en meer omgevingen. Wie denkt dat de 2-D fighters daardoor nu met uitsterven bedreigd worden, heeft het mis. De liefhebbers zijn van mening dat geen 3-D fighter, hoe mooi ook, op kan tegen de snelheid en intensiteit van een goede 2-D fighter. Capcom vs SNK 2 verscheen eerder al op de Dreamcast, Playsation 2 en GameCube, maar één hele belangrijke ontwikkeling maakt het interessant om ook de Xbox-versie van deze fighter eens nader te bekijken. Deze biedt namelijk ondersteuning voor Xbox Live, wat weleens een belangrijke ontwikkeling zou kunnen blijken om het genre nieuw leven in te blazen.

Groovy

In Capcom vs SNK 2 EO speel je je partijen aan de hand van verschillende Grooves. Je kunt kiezen uit zes verschillende Grooves en onafhankelijk van welke van de meer dan 44 karakters je kiest, bepaalt zo'n Groove je vechtstijl. Naast de standaardbewegingen die alle karakters gemeen hebben, heeft iedere Groove enkele unieke bewegingen en eigenschappen. Dit voegt een element van diepte toe aan het spel, want je kunt nu per karakter op zes verschillende manieren vechten. Een Groove bepaalt onder andere je offensieve en defensieve technieken en hoe je karakter gebruik maakt van de energiemeter voor speciale aanvallen en supercombo's. De Grooves zijn onderverdeeld in drie Capcom Grooves en drie SNK Grooves.

Naarmate je meer experimenteert met de verschillende Grooves, zul je merken dat niet alle combinaties van karakters en Grooves even optimaal werken, waardoor je al snel je favoriete combinaties zult vinden.

EO

De EO-optie (Easy Operation) werd geïntroduceerd in Capcom vs SNK 2 voor de GameCube. Vanwege de aparte layout van de GameCube-controller was het vrij lastig om speciale bewegingen en combo's uit te voeren. Het EO-systeem maakt gebruik van de rechter analoge stick in combinatie met de linker en rechter triggers. Door een richting te bepalen in combinatie met de triggers kun je op zeer eenvoudige wijze een speciale beweging uitvoeren.

Het nut van deze optie kun je ter discussie stellen. In ieder geval wordt het mogelijk om zonder enige vaardigheid de meest spectaculaire bewegingen uit te voeren. Misschien leuk voor beginnende spelers, maar wellicht is het veel leuker om door het veel oefenen van bewegingen en technieken steeds beter te worden. Daarbij komt dat de layout van de standaard Xbox-controller prima geschikt is voor dit type vechtspellen, wat de EO-optie gewoon volledig overbodig en een rechtstreekse belediging voor de geoefende spelers maakt.

De EO-mode kun je kiezen nadat je je karakter(s) en Groove hebt gekozen (EO-ISM), maar natuurlijk kun je ook voor de traditionele arcade controls kiezen (AC-ISM). Belachelijk is echter wel, dat de EO-ISM de standaardinstelling is, wat eigenlijk onbegrijpelijk is.