Iedereen zou wel een wereld willen waarin je de tijd zou kunnen terugdraaien. De emotie 'spijt' is een van de meest knagende en frustrerende menselijke gevoelens die we kennen. Als we toch maar die ene cruciale beslissing in ons leven anders hadden genomen, dan zou dat alles veranderd kunnen hebben. Maar in de echte wereld zijn keuzes niet terug te draaien. In de fantasiewereld der games soms ook niet.

Daar komt Tim, de hoofdpersoon uit de game Braid, achter. Hij kijkt terug op zijn leven dat hij zelf heeft laten gaan door verkeerde keuzes in zijn huwelijk te maken en door de realiteit voor zichzelf weg te stoppen. In de fantasiewereld die Tim vervolgens vanuit zijn huis betreedt, kan hij de tijd wel terugspoelen. Op deze manier weet Braid een interessante paradox op te wekken: het verhaal gaat over een verleden dat Tim emotioneel pijnigt doordat hij keuzes niet meer terug kan draaien, terwijl de gameplay juist draait om het volop manipuleren van tijd.

Braid verscheen in 2008 al als downloadbaar spel op de Xbox 360 en begin 2009 ook nog op de PC. Het spel werd universeel met lof overladen. Vlak voor kerst verscheen Braid eindelijk ook op het PlayStation Network. En hoewel de game geen spat veranderd is, willen we toch nog eens vertellen wat Braid zo briljant maakt. Al was het maar om ook elke PlayStation 3-bezitter te wijzen op het bestaan van dit pareltje.

Tijdmanipulatie

Braid draait om puzzels waarbij tijdmanipulatie telkens het centrale element is. Op elk gewenst moment kan Tim de tijd helemaal terugdraaien, waardoor platformen zich in omgekeerde volgorde bewegen en de beestjes die Tim heeft uitgeschakeld herrijzen uit de dood. Het ingenieuze van het spel is dat sommige objecten niet gevoelig zijn voor de tijdmanipulatie. Stel je voor dat je van wolkje naar wolkje moet springen, maar het gat tussen de wolken is net te groot. Er is echter één wolk die niet terugbeweegt als je de tijd manipuleert. Draai de tijd terug en kien het precies zo uit dat dit wolkje tussen de andere wolken uitkomt en je kunt verder springen.

Het voorgaande voorbeeld is nog maar een zeer simpele puzzel in Braid. Elke wereld kent namelijk een eigen variatie op de gameplay die de basisformule in een heel nieuw licht zet. Zo is er een wereld waarin je je eigen schaduw het traject kunt laten afleggen dat jij hebt gelopen, terwijl jijzelf verder kunt gaan met je eigen acties. In een andere wereld krijg je een ring waarmee je de tijd in een bepaald stuk van het level kunt vertragen. We gaan natuurlijk niet alle puzzels verklappen, maar er is er geen één die niet ronduit briljant is. Overigens kun je deze puzzels, als ze je teveel frustreren, ook overslaan. Dit doe je door simpelweg door de spelwerelden heen te wandelen en de puzzelstukjes die je pakt bij het voltooien van een puzzel, te laten voor wat te zijn. Je lost dan echter niet de legpuzzels op die bij elke wereld horen en die samen het laatste, geniale slotlevel vrijspelen.

Oplossing binnen handbereik

Braid behoort met zijn ingenieuze gameplay tot één van de beste puzzelspellen ooit gemaakt. De oplossing is altijd logisch en binnen handbereik, maar pas als je heel diep hebt nagedacht en de spelmechanieken werkelijk goed doorziet. Het is een spel dat, ook al is het kort, telkens nieuwe dingen op je afgooit en die vervolgens briljant inzet in een level. Een spel waarbij niet één puzzel voorkomt die goedkoop aanvoelt of te veel lijkt op een vorige puzzel.

Audiovisueel gezien schittert Braid als een diamant. De game is in de basis een eenvoudig 2D-spel. Echter, de achtergronden ogen als schilderijen, terwijl over alle objecten een cartoonesk en Mario-achtig sausje is gegoten. Bovendien wordt het geheel vergezeld door prachtige klassieke achtergrondmuziek. Met weinig technische toeters en bellen heeft Braid het voor elkaar gekregen om één van de mooiste downloadbare titels ooit te zijn. En zonder twijfel ook één van de beste.