Battleblock Theater is de derde game van ontwikkelaar The Behemoth, die onder andere verantwoordelijk is voor Castle Crashers. Herkenbaar is de extreem simpele tekenfilmachtige stijl en de absurde verhaallijn, maar verder is het een totaal ander spel dat vooral elementen leent van de platformer Super Meat Boy. Dit wordt gecombineerd met een simpel vechtsysteem waarbij je kunt slaan en een speciale aanval kunt uitvoeren. In de singleplayer levert dat degelijke gameplay op, maar vooral in de multiplayer werkt die combinatie erg goed.

Gekte

De singleplayercampaign start dus met een absurd verhaal dat door een hysterische voice-over wordt ingeleid. Met een boot vol stokpopfiguren ram je tegen een eiland en kom je terecht in een gevangenis die bewaakt wordt door politiekatjes. Zij dwingen je om diamanten te verzamelen door verschillende platformlevels uit te spelen. Daarmee kun je je vrienden bevrijden (die dan speelbaar worden) en nieuwe vaardigheden aanschaffen zoals ontploffende frisbees en vuurballen.

Maar eigenlijk gaat het niet om het vechten in de singleplayer, maar om de platformactie. Levels zijn opgebouwd uit verschillende blokken, die elk weer een obstakel vormen. Denk aan vuurblokken die je hard omhoog schieten, kleverige blokken, warpblokken, waterblokken waarin je verdrinkt, ijsblokken die glad zijn en dodelijk schietende blokken. Net als in Super Meat Boy is je doel om veilig het einde te bereiken door zo behendig mogelijk te springen en obstakels handig te gebruiken. Tegelijkertijd moet je diamanten verzamelen en vijandjes verslaan. In essentie lijkt het dus erg veel op Super Meat Boy, maar door het verzamelen van voorwerpen en de tegenstanders zit er minder vaart in het spel.

Ook omdat de besturing vrij ongemakkelijk aanvoelt en gevoelsmatig niet direct reageert, is het in je eentje minder leuk. De puzzels steken gelukkig wel goed in elkaar, maar missen toch wat variatie en uitdaging. Dat komt omdat je feitelijk niet dood kunt gaan en telkens terug wordt gezet naar het laatste checkpoint. En hoewel de campaign met ruim 80 levels genoeg te bieden heeft, is de invulling niet toereikend genoeg om lang te blijven boeien. Gelukkig maakt de coöp-modus een hoop goed. Omdat je elkaar kunt helpen (of in de weg kunt staan) haal je veel meer uit Battleblock Theaters wereld, die uitnodigt om te experimenteren. Jammer genoeg kunnen slechts twee mensen de coöperatieve modus spelen, terwijl de rest van de multiplayer met maximaal vier man kan. En met vier mensen blijkt het uiteindelijk het leukste te zijn.

Arena

Dit komt vooral dankzij Arena-modus. Je beslecht hierin met maximaal vier man tegen (of met) elkaar de strijd in kleine partygames. Er zitten een paar herkenbare modi in waarbij je bijvoorbeeld als eerste een level moet uitspelen, een soort Deathmatch en King of the Hill. Deze zijn erg leuk, vooral omdat de ongemakkelijke besturing hier juist voor gekke en hilarische situaties zorgt. De meest geslaagde minigames zijn echter de absurde spelletjes zoals Horse, waarbij je een vierkant paard van de tegenstander moet jatten en naar je eigen stal moet rijden.

Samen met het basketbalachtige spelletje Ball is dat de meest chaotische en hilarische multiplayervariant. Vooral de absurde situaties die ontstaan en de oneerlijke, maar daardoor grappige overwinningen en nederlagen die daaruit volgen, maken de multiplayer het spelen waard. Net als Mario Party is het een game die je er even bij pakt om lekker aan te kloten, zonder dat het uitmaakt wie er wint. Het gaat om het plezier en de multiplayer van Battleblock Theater garandeert dat.

Op zichzelf biedt de game reeds genoeg levels en modi, maar er is ook een vrij uitgebreide leveleditor aanwezig. Het is dezelfde editor die de ontwikkelaars hebben gebruikt. Daardoor werkt ‘ie uitstekend, zijn er genoeg opties beschikbaar en is er tevens de mogelijkheid om levels te delen. Voor een Xbox Live Arcade-spel is Battleblock Theater dus een zeer compleet spel en wat dat betreft is het ook zeer geslaagd. Als de besturing net even wat nauwkeuriger was en de levels iets gevarieerder, was het echt een geduchte concurrent van Super Meat Boy geweest. Nu haalt het dat niveau niet, maar voor een avondje met vrienden is het een game die zeer zeker de moeite waard is.