De Straffer straft meedogenloos. De straffer straft op elke mogelijk denkbare gruwelijke manier. Jij bent De Straffer. Jij straft mensen. Niet door een tik op de vingers met een liniaal, zoals in de goede oude tijd op de basisschool gebeurde. Nee, De Straffer straft met wapens. Of beter: hij doodt 95% van de slechteriken met wapens en straft de overige 5%. En die 5% is er nog even ietsje erger aan toe dan die 95%. Want, beste lezers, een straf van De Straffer is erger dan de dood. Anno 2004 kwam het spelletje The Punisher uit. Zoals een te kleine groep van jullie om het niet uit te leggen misschien wel weet, is dit een stripfiguur van Marvel dat samen met zijn vriendjes allerlei dolle avonturen doormaakt. Deze avonturen bestaan zoal uit: de autopletter aanzetten, de piranha's voeren en indiaantje spelen. Want, beste lezers, De Straffer is me er eentje zeg! Hij is zelfs in aanraking geweest met de politie, net als ik toen ik in Polen te hard reed. Eigenlijk is er helemaal geen reden om grappen te maken. Ik wil het namelijk hebben over games en geweld. “Houd je bek!” “Rot eens op, dit kennen wel al,” hoor ik menig lezertje reeds verontwaardigd vanachter zijn toetsenbord schreeuwen. Oké, ik zal dit keer eens geen moralistisce, semi-intellectueel betoog trachten te schrijven. Vooraf wil ik slechts één ding zeggen, voordat ik gewoon wat scènes uit The Punisher beschrijf. The Punisher heeft in de VS namelijk geen Adults Only rating gekregen. Dat wil ik echt alleen maar zeggen. Goed, dan volgt nu het beschrijvende gedeelte. Bij de autoreparateur/schrootverwerker kun je één iemand martelen door zijn hoofd voor een schuurmachine te houden. Als je doorzet, verpulver je zijn hoofd. In hetzelfde level kun je een oude man in een autopletter gooien en hem fijnknijpen. In de dierentuin houd je iemand boven de piranha's als marteling en kun je hem erin gooien. In datzelfde level kun je ook iemand offeren zoals de inca's het deden: het hart eruit rukken. Daar krijg je overigens punten voor, in tegenstelling tot wanneer je iemand dood maakt nadat je hem hebt ondervraagd. Waar je ook punten voor krijgt is het opsluiten van iemand in een grafkist en er een granaat ingooien. Het meest gruwelijke en aanstootgevende wat ik tot nog toe in het spel tegenkwam zat in hetzelfde level. Het deed me zelfs een beetje denken aan Auschwitz, dat ik twee keer bezocht heb en waarover ik veel heb gelezen. Je kunt iemand ondervragen door hem in een verbrandingsoven op te sluiten, deze dicht te doen en de hendel gereed te houden. Hij schreeuwt om genade en schopt tegen de deur om eruit te komen. Deze ondervraging is moeilijk te controleren, dus in de meeste gevallen zal hij sterven. Al levend wordt hij in een verbrandingsoven, vlak voor je ogen, verbrand en wat rest is een verkoold lijk. Een conclusie ofzo is niet nodig bij dit stukje. Er zullen er wel meerdere bij passen maar daar heb ik nu geen zin in. Bedenk maar je eigen conclusie. On a side note: ik vind het best leuk om te spelen en het is een redelijk spel.