In navolging van mijn nostalgische trip down Memory Lane (en dat afschuwelijke gedrocht van een Wing Commander: Arena) ben ik weer eens in mijn immer groeiende spellencollectie gedoken, om vervolgens met een stoffige witte neus én een schijfje met daarop Freelancer erop terug te komen. Ik ga niet opnieuw met de loftrompet lopen zwaaien wat spacesims betreft, dat weten jullie nu wel. Nee, ik wil mijn gal – in positieve zin - kwijt over de laatste (letterlijk laatste…) titel van Digital Anvil. Freelancer dus.

Voor de niet ingewijden: Freelancer was een handelssimulatie in de ruimte. Denk aan een opvolger van klassieker Elite, of liever gezegd, Privateer. Of, als je het dichterbij de planeet aarde wil hebben: een soort van Sid Meier's Pirates. Weliswaar zonder ge'argh'. In tegenstelling tot die games zat hier weer een leuk verhaal in. Toen de Western Alliance haar nederlaag tegen de Eastern Coalition (De Starlancer-spelers herkennen dit vast nog wel) zag aankomen, besloot zij een deel van haar bevolking in te vriezen en in vijf grote schepen naar de Sirius-sector te sturen.

800 jaar na de aankomst van het eerste schip hebben de kolonisten een bloeiende samenleving opgebouwd die wordt gedomineerd door vier grote machtsblokken die zijn ontstaan uit vier van de schepen: House Liberty (VS), House Bretonia (Engeland), House Kusari (Japan) en House Rheinland (Duitsland). Van het vijfde schip, de Hispania is nooit meer wat vernomen. Naast de vier grote machtblokken zijn er nog talloze organisaties, piratengroepen en corporaties, die allemaal meer of minder invloed hebben op het universum van Freelancer. En vooruit, er zitten ook piraten bij. Kun je toch nog een beetje 'arghen'!.

Wat men wilde bereiken met Freelancer is dat het genre nu eindelijk toegankelijker werd voor het grote publiek. Geen geklungel met je genotsknots: gewoon lekker de muis in handen nemen en vliegen maar! Of je nou wat missies wil volgen, of gewoon maar wat rond wil gaan vliegen en het eerste de beste transportschip vernietigen, het kon allemaal. Was je meer van het voorzichtigere type, dan kon je ook voor kiezen om gewoon de handel in te gaan. Zo kon je diamanten bij de Duitsers voor 300 credits per stuk kopen, om ze vervolgens voor meer dan 1200 credits bij de Amerikanen verkopen. Dat is nog eens dik verdienen!

Hoewel Freelancer ook voor die tijd geen hoogstaande graphics had, valt het nu allemaal nog verrassend goed te doen.

Echter, lang van de singleplayer heb ik nooit kunnen genieten. Vanwege een format (de savegames stonden achteraf gezien op C:\Mijn documenten\My Games\Freelancer, laat ik nou net de C:\ schijf leeg moeten gooien. Afschuwelijke plek om die bestanden te plaatsen trouwens!) heb ik de singleplayer helaas niet af kunnen maken. Ik denk dat ik daar ook nooit meer aan ga beginnen. Multiplayer daarentegen heb ik toentertijd vreemd genoeg nooit geprobeerd, en dat was dus ook de reden dat ik onlangs besloot het spel weer te gaan spelen. En eigenlijk viel me dat honderd procent mee!

Ruimteschipje hierboven kost wat, maar dan heb je ook wat

Freelancer wordt zowaar nog veel gespeeld. Er zijn nog steeds een flink aantal servers die van tijd op tijd gewoon volledig vol zitten. Echt massive multiplayer online kun je het niet noemen met maximaal 128 man, maar dat het tof is om te spelen op dedicated servers (waardoor het persistent gedeelte toch een beetje van toepassing is), ja, dat zeker. Natuurlijk zit je nog steeds met de random missies die het spel een beetje saai maakte na een tijdje (elke factie heeft altijd dezelfde eentonige opdrachten, zoals: vernietig alle vijandige schepen, of: vermoord dat persoon en straal zijn bezittingen op). En wie herinnert zich de constant herhalende zin “"We don't run the place, but we have an understanding with the people who do" niet?!

De bar. Vol met missies, het laatste nieuws en constant dezelfde drie zinnen die je overal in het universum hoort.

Maar ach, heb je zin om een beetje rond te vliegen, hier en daar een andere speler het leven zuur te maken (door hem bijvoorbeeld steeds te vernietigen terwijl hij opstijgt van een planeet, kan hij geen kant op, haha!) of gewoon je ruimtescheepje op te pimpen met allerlei vette guns, dan heb je aan Freelancer nog steeds een goede. Voor twee euro bij de plaatselijke speelgoedwinkel (die van het olifantje Toy Toy bijvoorbeeld) kun je eigenlijk geen betere deal wensen.

En ook al is Freelancer geen échte klassieker geworden. En ook al is het het genre er al helemáál niet toegankelijker op geworden (daarvoor blijft het toch een beetje een niche), één ding kunnen we wel zeggen: de multiplayer servers doén het tenminste nog. Daar kan Electronic Arts nog wat van leren.