Eén ding heeft de game alvast voor op de film en dat is de leeftijdsgrens. De film is straks toegankelijk voor twaalf jaar en ouder, de game mag je pas spelen wanneer je achttien jaar of ouder bent. Een waterdicht argument voor een goede game is het natuurlijk niet, maar een game waar Wolverine de hoofdrol in speelt hoort gewoon een achttien-plus-sticker te krijgen. Waar of niet?

Het verhaal achter X-Men Origins: Wolverine behelst de ontstaansgeschiedenis van de superheld. Wolverine is namelijk niet altijd de trotse bezitter van een onverwoestbaar skelet en dito klauwen geweest. Pas op latere leeftijd worden deze wapens aan het lichaam van Logan, de oorspronkelijke naam van Wolverine, toegevoegd tijdens een geheim wapenprogramma van het Amerikaanse leger, Weapon X genaamd. Na de pijnlijke transformatie van gewone sterveling naar supermutant duurt het nog een hele tijd voordat Wolverine zich aansluit bij de X-Men. Tijdens deze periode maakt hij behoorlijk wat vrienden en bovenal vijanden en dat alles levert genoeg voer op voor een behoorlijk gewelddadige game.

De basis van X-men Origins: Wolverine speelt als een 3D action-game, maar daar omheen heeft Raven Software behoorlijk wat extra's toegevoegd. De ontwikkelaar heeft zich tijdens de ontwikkeling van het spel laten inspireren door een heel scala aan toppers, waardoor de gameplay behoorlijk wat variatie biedt. Zo fungeerden God of War, Devil May Cry en volgens de makers zelfs een beetje Super Smash Bros als voorbeeld. Vooral de eerste twee titels hebben hun sporen duidelijk nagelaten op de gameplay van het spel. Wolverine is namelijk net als Kratos en Dante een eenzame vechter. Het was dus belangrijk om de actie- en vechtscènes snel en eenvoudig te maken. De speler moet het idee hebben dat hij op ieder gewenst moment de meest waanzinnige combo's uit zijn mouw kan schudden en dat lijkt vooralsnog prima in het spel te lukken.

Naast de standaard driedimensionale actie voert het spel ook wat side-scrolling momenten op, afgewisseld met zogenaamde cinematic scenes. In eerste instantie wou Raven op deze plekken quick time events gebruiken, maar de ontwikkelaar vond dit toch te statisch. Tijdens de cinematic events krijg je weinig bewegingsvrijheid, maar kun je wel bepalen welke acties je uitvoert. Als voorbeeld kregen we een scène te zien waarbij Wolverine achterop een vrachtwagen door een tunnel rijdt. Tijdens de wilde rit komen er van alle kanten vijanden op Wolverine af, waarbij je dus zelf mag kiezen hoe je de tegenstanders uitschakelt. Je zou de cinematic scenes dus het beste kunnen vergelijken met een on-rails shooter.

Tijdens al deze actie zal Wolverine nooit het loodje leggen, want dankzij zijn adamantium-skelet en zijn kracht om zichzelf te genezen is hij in feite onsterfelijk. Aangezien sommige gamers het slecht trekken wanneer een game-personage niet dood kan  (doet Prince of Persia een belletje rinkelen?), heeft Activision hiervoor een oplossing bedacht. Om zijn lichaam te regenereren, heeft Wolverine namelijk tijd nodig. Hoe meer schade zijn lichaam oploopt, hoe meer tijd het kost om weer boven jan te komen. Heeft zijn lichaam teveel schade opgelopen, dan kan Wolverine besprongen worden door meerdere vijanden en wordt hij uiteindelijk gevangen gezet. Door deze simpele oplossing hoeven gamers niet bang te zijn dat het spel te eenvoudig wordt.

Naast zijn roestvrijstalen skelet krijgt Wolverine ook nog wat extra vaardigheden mee, te weten zijn Feral Sense en Feral Rage. De Feral Rage is een soort overdrive-modus waarin Wolverine bijna niet te stoppen is en nog eenvoudiger zijn dodelijke combo's uit zijn mouw schudt. Er zijn trouwens verschillende combo's mogelijk, maar de beweging die toch de meeste indruk bij ons achterliet was er eentje waarbij je de vijand met één houw van je klauwen ontdoet van zijn hoofd. De Feral Sense is bedoeld als zesde zintuig en zorgt ervoor dat je bijvoorbeeld verborgen gangen en zwakke plekken bij eindbazen kan zien.

De eindbazen uit X-Men Origins: Wolverine verdienen trouwens nog een extra vermelding. Althans, eentje zeker. Als afsluiter kregen we namelijk een gevecht tussen Wolverine en een reusachtige Sentinel zien. Nou ja, gevecht. Je ziet hoe Wolverine met duizelingwekkende snelheid richting de aarde suist en met zijn klauwen eerst door het hoofd van de tientallen meters hoge Sentinel knalt. Enkele seconden en een hoopje zielig staal later krabbelt Wolverine uit de eens zo machtige Sentinel, terwijl je ondertussen ziet hoe zijn lichaam weer regenereert na deze gewelddadige ontmoeting. Een scène die ongetwijfeld voor kippenvel zorgt bij de echte Wolverine-fan en meteen illustreert dat X-Men Origins: Wolverine een game is om in de gaten te houden.