Op het eerste gezicht zijn er niet gigantisch veel veranderingen doorgevoerd. Nog steeds staan de arcade- en World Tour-modi centraal in het hoofdmenu. Je kunt bovendien je eigen poppetje weer tot in de details aanpassen. Zoals het een sportspel betaamt, is er ook een aantal nieuwe spelers toegevoegd. Hiertoe behoren onder meer Juan Martín del Potro, Fernando Gonzalez en Caroline Wozniacki.

Verdienstelijke Move-besturing

Wel maakt Virtua Tennis 4 volop gebruik van nieuwe technologie. Zowel 3D als de bewegingsgevoelige besturingen worden ondersteund. Het spel is te besturen met de Kinect, Move en heeft ook Wii MotionPlus-ondersteuning. Hoewel de Move- en Kinect-besturingen niet foutloos zijn, steken ze zeker goed in elkaar. Move mag in dezen de handen als winnaar omhoog steken, want Virtua Tennis 4 reageert stukken beter op de accessoire voor PlayStation 3 dan op Kinect. De bewegingsgevoelige accessoires registreren alle verschillende slagen, of het nu gaat om top spin of een subtiele lob. Het is een goed teken dat het maken van een dropshot – de moeilijkste slag binnen het tennis – meer oefening vereist dan andere ‘simpelere’ slagen. De timing moet perfect zijn, anders komt de bal niet over het net of sla je 'm te diep. Lopen gebeurt zo goed als automatisch, waardoor je, je alleen maar hoeft te richten op de slagen.

Geen service and volley

Voor het maken van een volley moet je echter wel bewegen. Zet één stap naar voren en Roger Federer loopt naar het net toe. Ook hier is timing weer van belang. Vaak komt het voor dat je na een slag naar voren wilt lopen, maar dat de tennisser pas na de volgende slag de aanval zoekt. Vervelend, want het haalt de flow uit je aanval en het geeft de tegenstander de ruimte zich met één slag het voordeel in de rally te krijgen. Een haast kansloze missie aan het net is het gevolg.

Ook kon je bij de previewversie nog niet voor een serve and volley-tactiek kiezen, want na een service is het onmogelijk om gelijk naar het net te lopen. Maar we kunnen het spel natuurlijk ook met normale controllers spelen. Gelijk merk je dat je een Virtua Tennis-titel aan het spelen bent. Het spel speelt nog steeds als een echte arcadegame, iets waar de serie bekend om staat.

Power Shot

Sumo Digital heeft echter wel een ordinaire Power Shot aan de game toegevoegd. Boven in het scherm staat het zogenoemde Match Momentum-balkje. Naarmate een rally vordert, vult deze zich. Na het vollopen van de balk kun je een krachtschot inzetten. Gelukkig betekent dit lang niet altijd een winner, maar slechts het voordeel in een rally. Kans dus om je in een rally terug te vechten, hoewel binnen twee of drie slagen het punt vaak toch wel geforceerd wordt.Sega heeft overigens nog een ludieke manier bedacht om het balkje sneller vol te laten lopen. Door de echte speelstijl van een tennisser te hanteren, gaat het een stuk sneller. Als je met Roger Federer technisch en aanvallend speelt, kun je daardoor veel sneller gebruik maken van het krachtschot dan wanneer je vanaf de baseline slechts een verdedigende houding aanneemt.

Bordspel   

De carrièremodus is overigens ook aangepakt. Tijdens de World Tour-modus werk je met je eigengemaakte tennisser in vier seizoenen naar het hoogtepunt, een Grand Slam-toernooi, toe. Je begint in Tokio, reist door Azië en vervolgens trek je over andere continenten om uiteindelijk de beste tennisser van de wereld te worden. In de nieuwe opzet van de World Tour-modus gaat het niet om simpelweg te stijgen in de ranglijst en je tennisvaardigheden te verbeteren in minigames. Het gaat nu meer om het opbouwen van een reputatie en het omgaan van je rol als sportidool. Door je tussen de fans te scharen en mee te doen aan liefdadigheidsacties stijgt je status en word je populairder. De hele World Tour-modus is meer lineair en heeft een bordspelachtige opzet. Toch belooft Sumo Digital ons meer vrijheid dan dat het er in eerste instantie uitziet. Hoe we dat voor ons moeten zien, is nog even de vraag.