Dat dat een lastig streven is, moge duidelijk zijn. UFC Undisputed 3 is en blijft een MMA-spel, en ook in dit deel betreft het dus twee halfnaakte mannen die het in een kooi tegen elkaar opnemen. Het verschil met eerdere delen lijkt daarom op het eerste gezicht nihil. En dat is het ‘m juist, want de charme van UFC Undisputed 3 schuilt in de diepgang die verborgen blijft achter het simpel ogende concept. Wie de tijd neemt om UFC Undisputed 3 werkelijk onder de loep te leggen, zal verbaasd zijn over de mate van nieuwe content en de vele fikse verbeteringen.

PRIDE

Dat wordt het best geïllustreerd door de meest opvallende nieuwe optie in het spel. Ditmaal kun je de game namelijk ook in de PRIDE-modus spelen. PRIDE, een concurrerende Japanse vechtsportorganisatie die later werd opgekocht (en opgedoekt) door Zuffa, het moederbedrijf van UFC, stond bekend om zijn regels in de ring - of ja, eerder het gebrek eraan. Zo mochten vechters tegenstanders die op de grond lagen tegen het hoofd schoppen (de soccerkick) en duurde rondes twee keer zo lang als in de UFC (tien minuten). Het waren gouden en bloederige tijden voor de MMA-fanaticus.

In UFC Undisputed 3 is de PRIDE-modus daarom een spectaculaire toevoeging. Daarnaast is het PRIDE-gevoel fenominaal in de game verwerkt en betreden vechters de ring in hun vorm van weleer. Daarbij lijkt alles te kloppen, van de foute entrees van vechters (incluis discolichten en belabberde dansmoves) tot het enerverende commentaar van de Nederlandse MMA-legende Bas Rutten. Mede daarom hebben we tijdens de previewsessie meer tijd doorgebracht in de touwen van PRIDE dan in  de Octagon van de UFC.

De PRIDE-modus maakt gevechten mogelijk die nostalgische tijden doen herleven, maar dat maakt het niet enkel een leuke extra voor de fans. In de PRIDE-modus zijn spectaculaire knock-outs bijna een zekerheid, wat logischerwijze appelleert aan iedereen die van een robbertje vechten houdt. Bij ontwikkelaar Yuke’s lijken ze prima door te hebben wat de charme van een sport als MMA is. Het draait grotendeels om onvoorspelbaarheid: op ieder moment kan een gevecht omslaan. Omdat de PRIDE-regels meer manieren om een gevecht te beëindigen toestaan (hoewel elleboogstoten op het hoofd niet in PRIDE en juist wel in de UFC mogen), komt dat ‘onheilspellende gevoel’ nu nog beter uit de verf.

Geperfectioneerd

Minder opzichtig, maar niet minder belangrijk, zijn de gameplay-aanpassingen die Yuke’s heeft doorgevoerd. Zo is het nu mogelijk vechters uit te schakelen door herhaaldelijk tegen de binnen- of buitenkant van het dijbeen te schoppen. Ook de torso kan nu met bodyshots bewerkt worden totdat een vechter het opgeeft. Het lijken wellicht kleine aanpassingen, maar ze kunnen van groot belang zijn bij gevechten tegen bepaalde tegenstanders. Zo is het nu veel verleidelijker als light heavyweight-kampioen Jon Jones veel legkicks uit te delen: met zijn ellenlange benen (het bereik van vechters speelt voor het eerst een rol in de ring) is het mogelijk bepaalde vechters in één ronde het zwijgen op te leggen. Dat is bijvoorbeeld tegen opdringerige types als boksers een doeltreffende tactiek.

De meest opvallende aanpassingen treffen we in het grondvechten. Het als een malle draaien met de pookjes is nu enkel nodig om takedowns te verdedigen of ze kracht bij te zetten. Het submitten van de tegenstander gebeurt nu op dezelfde manier als in concurrent EA MMA: door je rechterpookje rustig te draaien dien je de ‘sweet spot’ te vinden in een cirkel op het scherm, terwijl je tegenstander die plek juist probeert te verplaatsen.

De gameplay van UFC Undisputed 3 is door alle aanpassingen (en geloof ons, vele blijven er in deze preview ongenoemd) minder statisch geworden. Je hebt meer mogelijkheden om een gevecht te beëindigen, wat vooral tijdens de speelsessies tegen een menselijke opponent tot verhitte gevechten leidt. Overigens is het mogelijk om de game te spelen met een versimpelde besturing. Het nadeel is wel dat diezelfde besturing het zogenaamde passeren van de guard (doorbreken van iemands verdediging op de grond) heel gemakkelijk maakt. Daardoor riekt het een beetje naar vals spelen.

Buiten de ring

In de carrièremodus is het nog steeds mogelijk je zelfgemaakte vechter naar de top te trainen, maar gelukkig ben je daar in dit deel minder tijd aan kwijt. Als je een gevecht accepteert, zie je namelijk hoeveel acties (‘actions’) je kunt ondernemen. Als dat er twee zijn, betekent dat bijvoorbeeld dat je één action kunt gebruiken om je gameplan aan te passen en eentje om een nieuwe move te leren in een van de vele gyms. Dat houdt dus in dat het trainen, wat in het voorgaande deel een ware doorn in het oog was, nog steeds belangrijk is, maar minder tijd in beslag neemt. Voor je het weet is het tijd voor je eerste gevecht in de UFC.

Het kan eigenlijk niet meer fout gaan met UFC Undisputed 3. Laten we immers niet vergeten dat de game ook nog eens twee nieuwe gewichtsklassen krijgt (eindelijk, Jose Aldo!), wat het totaalaantal vechters naar 150 tilt. We hopen enkel dat de online modus, die we niet hebben kunnen testen, minder vaak aan vertraging onderhevig is. Ook vragen we ons af hoe het zit met de online modi als zodanig. Het wordt echt tijd voor een tournament-modus die je online kunt spelen, maar we troffen ‘m aan niet in de menu’s. Het zou een smetje zijn op wat verder zowel kwantitatief als kwalitatief een voortreffelijke ervaring lijkt te worden.