De ontwikkelaar kondigt namelijk trots aan dat The Darkness II naast een singleplayeravontuur ook een uitgebreide coöp-modus bevat. Onder de titel Vendettas kunnen spelers met zijn vieren aan de slag in de wereld rondom Jackie Estacado. Via een reeks missies vertelt de game een verhaal dat is vervlochten met het singleplayeravontuur, maar toch zodoende op zichzelf staat dat het een andere, meer komische kant belicht van de duistere gebeurtenissen.

In deze coöperatieve campaign wordt duidelijk dat einzelgänger Jackie ondanks zijn angstaanjagende gestalte toch een vijftal symphatisanten heeft weten te verzamelen in zijn strijd tegen The Brotherhood, de organisatie die uit is op Jackie’s krachten. Naast de volkomen doorgedraaide Johnny Powell – bekend uit eerdere trailers – krijgt Jackie nu assistentie van Inugami, Shoshanna, Jimmy Wilson en J.P. DuMond. Stuk voor stuk weten deze stukken tuig een fractie van de Darkness-superkracht te gebruiken, allemaal op hun eigen manier.

De Vier van Vendettas

Inugami bijvoorbeeld heeft de beschikking over een eeuwenoud Japans zwaard met mythische krachten, de Kusanagi. Dit combineert hij met de Swarm-kracht, waarmee Inugami tegenstanders tijdelijk kan verlammen voor hij ze in mootjes hakt. Dan is er Shoshanna, agente voor Mossad. Shoshanna heeft de krachten van The Darkness weten om te zetten in een mechanisch apparaat: een doodgewoon vuurwapen. Met de nadruk op dood. De duistere superkracht maakt het wapen loeisterk; geen overbodige luxe in haar jacht op de kwaadaardige Brotherhood.

Jimmy Wilson hanteert een even conventioneel, doch iets ouder wapen: een vlijmscherpe hakbijl. De eeuwig benevelde en onverstaanbare Schot heeft geen flauw idee hoe hij eraan komt, maar het ding is omgeven door Dark Essence, zeg maar de concrete vorm waarin de Darkness-krachten zich tonen. En als laatste is er de mysterieuze. J.P. DuMond. Deze medicijnman en dokter is de slimste van het stel en kan met zijn kennis van het mystieke een allesverslindend zwart gat produceren waar zelfs Brotherhood-agenten niet tegen zijn opgewassen.

Omdat deze vier personages slechts beperkte krachten hebben, voelt spelen in de coöp-modus als een licht vereenvoudigde ervaring van de singleplayer van The Darkness II. Waar Jackie Estacado een alleskunner is, betekenen de beperkingen in Vendettas dat elk personage een andere manier van spelen met zich meebrengt. Met hun zwaard en bijl zijn Inugami en Jimmy Wilson bijvoorbeeld meer geschikt voor close combat, terwijl Shoshanna en J.P. DuMond het moeten hebben van de lange afstand.

Lichtallergie

Overeenkomsten met Jackie Estacado zijn er echter ook. Net als de hoofdpersoon kan zijn bende coöp-assistenten bijzonder slecht tegen licht. Tijdens het spelen is het ook in Vendettas zaak om lichtbronnen zo snel mogelijk uit te schakelen of te omzeilen, want speciale wapens en krachten zijn compleet nutteloos wanneer in een lumineuze omgeving. Nu The Darkness II met The Brotherhood ook een vijand herbergt die weet hoe het licht in kan zetten als wapen, wordt deze kwinkslag ook in de coöperatieve speelstand uitgebuit. Het bepaalt hoe je lichtgranaten strooiende vijanden te lijf gaat, hoe je je door levels beweegt en hoe snel je je door levels beweegt.

Die levels zijn zo guur en deprimerend als je kan verwachten van The Darkness II. Het universum is – net als in de comic – gebouwd op de duistere zijde van de samenleving. Deze wereld van criminaliteit leidt het Vendettas-viertal langs industriegebieden en bloedarme gedeeltes van een nachtelijk New York, terwijl alles even cartoonesque in beeld wordt gebracht als in de singleplayer.

Hoe het verhaal binnen die omgeving in elkaar steekt is voorlopig nog een raadsel. De verschillende levels die ons werden getoond, delen de kenmerkende in game-manier van een verhaal vertellen – à la Half-Life – maar verklapten verder niet veel meer dan dat ze net even iets anders in elkaar steken dan het hoofdverhaal zelf. Niet alleen zien we andere gebeurtenissen, ook brengt het commentaar van de verschillende personages tijdens het spelen een vrolijke noot tussen alle misère die we in de singleplayer nog niet zijn tegengekomen.

Campaign en Hit List

Naast de campaign-voor-twee bevat Vendettas ook Hit List, wat in principe een losse verzameling coöp-missies is. Door stukken campaign en Hit List-missies uit te spelen, worden nieuwe missies ontgrendeld zodat spelers met zijn tweeën steeds meer van het Darkness-universum kunnen doorkruisen. Vooraf aan zo’n missie zien we telkens de vier personages aan een pokertafel zitten, terwijl ze ingelicht worden door een aan Jackie gerelateerde maffioso. Hoewel het in principe een veredeld keuzemenu is voor welk personage je wil gebruiken in de missie, brengen de gesprekken aan deze pokertafel de nodige hilariteit met zich mee. Bijvoorbeeld wanneer Jimmy Wilson zich met zijn onverstaanbare Schotse accent in een gesprek probeert te mengen.

Is zulke humor een toevoeging aan verder zo duistere game? Of beter gezegd, is Vendettas in zijn geheel een waardig onderdeel van The Darkness II? Het is onder andere afhankelijk van hoe Digital Extremes de wat willekeurige cast aan figuren in het verhaal weet in te passen. Gaat dat te geforceerd of ongeloofwaardig, dan is Jackie Estacado misschien toch gewoon beter af in zijn eentje.