Alhoewel, eigenlijk mag je The 3rd Birthday niet zomaar onder de Parasite Eve-paraplu scharen. De setting en hoofdpersonages komen weliswaar overeen, maar Square-Enix heeft meerdere malen te kennen gegeven dat het spel zeker niet het derde deel is. Gek, aangezien zo het beetje naamsbekendheid dat de serie eind jaren negentig heeft opgedaan teniet wordt gedaan. Hoe dan ook, wij hoeven ons geen zorgen te maken over tegenvallende verkoopcijfers en benaderen The 3rd Birthday dus zoals het hoort; als een frisse, nieuwe titel.

Douchen

In The 3rd Birthday staat chaos centraal. Gemuteerde monsters, de Twisted, hebben New York overgenomen en zaaien daar dood en verderf. In elke straat zul je wel zo'n lelijk mormel tegenkomen. Zo'n beetje alle overlevenden worden daardoor afgeschrikt, maar zoals gebruikelijk bevestigen uitzonderingen de regel. Aya Brea is in The 3rd Birthday de excentriekeling. Ze waagt zich als oorlogsveteraan in de strijd. Ze moet ook wel, aangezien ze lid is van de CTI, een instantie die de monsters onderzoekt en tegelijkertijd probeert te verdrijven.

Dapperheid komt met de jaren, zou Aya waarschijnlijk zelf stellen. Op papier is ze bijna veertig jaar en dan schrik je niet meer op van een monstertje hier of daar. Door een of andere celconstructie is ze lichamelijk echter nog steeds een jonge godin. Dat maakt de nu al beruchte douchescène er natuurlijk een stuk aantrekkelijker op. Maar, misschien nog wel belangrijker, hierdoor is zij de enige die gebruik kan maken van de zogeheten Overdrive-vaardigheid. Dit is een complex gebeuren, waarmee ze schijnbaar kan switchen tussen het heden en verleden, maar het is vooral handig om de lichamen van anderen over te nemen. Haar vaardigheden en uiterlijk behoudt ze, terwijl haar levensbalkje en vierde wapen afhankelijk is van het lichaam dat ze overneemt. Ideaal voor een actieheldin, dus.

Tactisch vernuft

Door deze vaardigheid is The 3rd Birthday meer dan een simpel derdepersoons schietspel. Dit gaat vooral op wanneer je het tegen eindbazen moet opnemen. Deze vereisen vaak een specifieke aanvalsmethode. Eentje is bijvoorbeeld overal onkwetsbaar, behalve op zijn rug. Dit betekent dat je jezelf door middel van Overdrive razendsnel achter de Twisted positioneert en hem zo schade kunt toebrengen. Draait hij zich vol woede om en probeert hij je dood te slaan, dan switch je simpelweg naar een ander lichaam. Je ontwijkt zo de klap en als je goed timet, heb je zijn rug onmiddellijk weer in je vizier.

Het lijkt misschien een soort vals spelen, maar zo komt het zeker niet over. Integendeel. De moeilijkheidsgraad van The 3rd Birthday ligt namelijk dusdanig hoog dat je er wel gebruik van móet maken om verder te komen. Bovendien dwingt de vaardigheid dat je omgevingen anders dan normaal benadert. Je kunt wel achter een muurtje schuilen en vandaar de Twisted kapotschieten, maar het loont zich veel meer om slim in te spelen op het hoogteverschil in een omgeving. De context, in dit geval de omgeving, is dus minstens zo belangrijk als je schietvaardigheden. Het leveldesign is zo ingericht dat het een uitdaging op zich is om hier zo goed mogelijk gebruik van te maken. Ben je niet zo'n tactisch wonder, dan is het handig om medestanders op dezelfde vijand te laten focussen als jijzelf. Dit doe je door te richten, maar even te wachten met schieten. Zo'n comboaanval richt uiteraard veel meer schade aan, al ben je tijdens het richten wel een stuk kwetsbaarder.

Progressie

Alhoewel we enkel de eerste twee hoofdstukken hebben doorlopen, is nu al duidelijk dat Square-Enix een flinke vinger in de pap heeft. Naarmate je meer vijanden verslaat, word je sterker en verdien je geld om aan nieuwe uitrustingen en wapens te spenderen. In dat opzicht vertoont het spel aardig wat trekjes van een rollenspel. Zeker in combinatie met de Overdrive-vaardigheid zorgt dit voor meer diepgang dan je in eerste instantie zou verwachten. Je bepaalt in zekere zin zelfs je eigen speelstijl door een uitgebalanceerde set aan speciale krachten samen te stellen en zo vernuftig mogelijk gebruik te maken van de omgeving. 

Juist doordat The 3rd Birthday niet alle conventies van shooters en horrorgames volgt, is het zo'n interessant project. Het is daarom te hopen dat Square-Enix' marketing ditmaal wel op orde heeft. Anders is het spel waarschijnlijk hetzelfde lot beschoren als de Parasite Eve-spellen. Dat resulteert dan wel in een fraaie cultstatus, maar The 3rd Birthday lijkt vooralsnog meer te verdienen.