Dit deel staat in het teken van de nieuw ontwikkelde Unleashed-engine. Hiermee hoopt men Sonic weer op het rechte pad te brengen. Je zult weer als vanouds loopings maken, vijanden bespringen en als een straaljager door de levels knallen. In Unleashed zal het beeld in tegenstelling tot Sonic Adventure regelmatig wisselen tussen 2D en 3D. Een leuke touch die zorgt voor wat visuele variatie. Uiteraard is Dr. Eggman weer de grote boosdoener die jou en de rest van de wereld wil vernietigen.

Nieuw in dit deel is de aanwezigheid van dag- en nachtlevels. De daglevels speel je met Sonic. Hij heeft naast een paar nog snellere sportschoentjes ook de beschikking over een paar nieuwe bewegingen. Zo kun je met een quick step heel snel naar links of rechts uitwijken om te voorkomen dat je obstakels raakt. Of je gebruikt de speed drift om zonder snelheidsverlies door bochten te manoeuvreren. Ook de grind rails uit Sonic Adventure zijn in Unleashed weer aanwezig, zodat je naar hartenlust over de buizen kunt suizen.

Dat ook de mensen bij Sega weleens andere games spelen blijkt uit de implementatie van quick-time events. Tijdens grote sprongen moet je soms bepaalde knoppencombinaties indrukken die op je scherm verschijnen. Dit voelt toch een beetje overbodig aan. Omdat andere spellen zo'n systeem in hun spel stoppen betekent dit toch niet dat het daarom ook in een Sonic-spel thuishoort?

In de nachtlevels bestuur je Sonic in een weerwolfachtige vorm. Hier heb je grote, scherpe klauwen en een soort elastische armen. De klauwen zijn uitermate geschikt om grote groepen slechteriken van tafel te vegen en met behulp van verschillende combo's flink huis te houden. Deze weerwolf-Sonic is wel een stuk minder snel aangelegd, wat zorgt voor een heel ander soort gameplay. De nadruk ligt hier dan ook op de wisselwerking tussen vechten en het oplossen van simpele puzzels. Puzzels waarbij je bijvoorbeeld in een klein gebied drie verschillend gekleurde voorwerpen op drie schakelaars moet leggen om verder te mogen. Het spelen met een weerwolf lijkt ons eveneens een overbodig element te zijn. Toch typisch dat de momenten dat je met weerwolf-Sonic speelt helemaal niet aanvoelen als een Sonic-spel. Wat ons betreft hadden ze dat personage achterwege mogen laten en zich volledig concentreren op de kwaliteit van de turbo-actie van de blauwe egel.

Als Sonic op volle kruissnelheid door de omgevingen rent is het toch wat lastig om echt van de waanzinnig mooie details te genieten. Gelukkig kun je, indien je dat wilt, op ieder moment even gas terugnemen of stoppen om alles van wat dichterbij te bekijken. Maar de echte adrealinekick krijg je natuurlijk als je Sonic met rokende sneakers door de geluidsbarrière laat knallen, dáár ligt de grote kracht van Sonic. We begrijpen dan ook niet waarom Sega per se tegenwicht wil bieden aan die hogesnelheidspret door je het halve spel te laten spelen met een veel trager personage. Voor sommigen zal dat misschien een welkome afwisseling zijn, anderen zullen het echt onbegrijpelijk vinden dat de flow van het spel op zo'n manier bruut onderbroken wordt. We zullen nog even af moeten wachten of Sega's beslissing goed uitpakt.