Wanneer de promotiecampagne rond een spel met name gericht is rond het vrouwelijk schoon, gaan er bij ons enkele alarmbellen rinkelen. Vaak duidt dit erop dat het spel op andere vlakken tekort schiet en dat men daar met wat rondborstige lustobjecten de aandacht van af wil leiden. SBK-07: Superbike World Championship probeert de aandacht op zich te vestigen met pitspoezen. Zo kunnen bezoekers van de website van het spel hun favoriete pitspoes kiezen en zijn menu’s en laadschermen opgeleukt met foto’s en bewegende beelden van deze dames. Geheel in lijn van BMX XXX en Pocket Pool zou je denken: dat wordt vast een kutgame. Gelukkig stuurde Take Two ons een previewversie om het tegendeel te bewijzen. Want buiten het pitspoesgeneuzel lijkt SBK-07 een behoorlijk accurate simulatie van het Superbike-gebeuren te zijn. Het spel is een vervolg op het vorig jaar verschenen Superbikes: The Riding Challenge en pakt veel van de problemen van zijn voorloper aan. Zo staan er nu 23 motoren te ronken bij aanvang van de race, tegenover de schamele acht uit het eerste deel. Ook qua licenties pakt men flink uit; waren in The Riding Challenge alleen de motoren voorzien van de officiële naam en uiterlijk, nu heeft men ook de rechten op de teams en coureurs weten te bemachtigen.  SBK 07 biedt een weelde aan instelmogelijkheden die het mogelijk maken het spel zo eenvoudig of realistisch te maken als je zelf wilt. Standaard zijn twee niveau’s gedefinieerd, namelijk arcade en simulatie, maar je kunt ook je eigen niveau instellen en zelf kiezen op welk terrein je hulpmiddelen wil en wat je juist graag zelf wil doen. De hulpmiddelen in SBK-07 zijn anders van aard dan in veel andere racegames. Het spel bevat geen rem- en stuurhulp die ervoor zorgen dat je vrijwel moeiteloos de bochten door komt. Je zult altijd nog zelf moeten remmen en sturen, het spel zorgt er alleen voor dat je wat krachtiger remt, niet in de slip raakt en wat minder snel een schuiver maakt. Hierdoor heb je op het laagste niveau nog steeds het gevoel zelf te presteren, in plaats van dat het spel voor je rijdt. Het simulatieniveau is er eentje voor de echte bikkels en vergt opperste concentratie. Je moet de bochten ideaal nemen, anders verlies je te veel snelheid of beland je vrijwel zeker in de grindbak. Je moet in simulatiemode ook zelf de positie van de rijder op je motor besturen, om te voorkomen dat je te pas en te onpas wheelies maakt en over de kop op het asfalt belandt. Wat ook enige oefening vergt is dat je je voor- en achterrem apart kunt activeren. Het remmen met je achterwiel zorgt er voor dat je heel snel in een slip raakt en biedt vooral uitkomst in noodsituaties, wanneer je anders zondermeer de grindbak in belandt. Want wanneer je in simulatiemode eenmaal van de weg raakt, kun je alleen nog heel langzaam terugrijden, terwijl je in arcademode zo even terug de weg op rijdt.  Voor wie het makkelijker aan wil doen biedt het arcadeniveau de uitkomst. Iedereen zou hiermee in principe uit de voeten moeten kunnen en daarmee werkt ontwikkelaar Milestone het grootse manco van The Riding Challenge weg. Deze voorloper van SBK-07 was namelijk te moeilijk voor de meeste mensen die gewoon even op de motor wilde stappen en weg wilden racen. Met het arcadeniveau haal je vrij simpel prima rondetijden en heb je slechts twee analoge stickjes nodig om je motor volledig te besturen. Qua spelmodes biedt SBK-07 wat je zou kunnen verwachten: een enkele race tegen een aantal computertegenstanders, racen tegen de tijd, één raceweekend of een heel kampioenschap. Daarnaast is er een multiplayermode die alleen splitscreen voor twee spelers ondersteunt. Je kunt samen geen heel kampioenschap of weekend afwerken, maar wel een enkele race of racen tegen de tijd. Het aantal computergestuurde tegenstanders ligt in multiplayer wel fors lager, op 6 in plaats van 22. SBK-07 lijkt een aardig motorracegame te worden voor het Playstation 2-publiek, die door Namco’s MotoGP-reeks alweer een tijdje in de steek worden gelaten. Het spel biedt tegelijk genoeg voor zowel arcade- als simulatiefanaten. Het is alleen jammer dat het spel zo nodig opgeleukt moet worden met vrouwelijk schoon om de boel te verkopen. Neem nu de laadschermen. Het laden van een race of zelfs een menu duurde in de previewversie nog behoorlijk lang. Je krijgt op deze laadschermen steeds weer dezelfde vrouwen te zien, terwijl wat nuttige informatie over het parcour, de race en dergelijke welkom was geweest. Het vrijspelen van plaatjes van ‘grid girls’ is ook zoiets; als je als motorracegame serieus wil worden genomen, moet je die onzin toch echt laten voor wat het is. Voor mooie vrouwen bied het internet al jaren een veel beter alternatief dan een motorracespelletje.