Wat Nintendo als geen ander weet, is hoe het een platformer in elkaar moet zetten. Dat is inmiddels wel duidelijk na de vele delen in de Mario-serie. Ook dit deel in de Super Mario Bros.-reeks speelt soepel en voelt onmiddelijk aan als een tweede natuur. Natuurlijk helpt het dat ondanks de vernieuwingen er niet enorm veel aan het decennia-oude concept is getoornd. Nog steeds gaan we van links naar rechts en ontwijken we obstakels, springen we in buizen en stampen we op vijanden. Het spel voelt daarmee onmiddellijk aan als een jas die fijn is meegegroeid met ons uitdijend lichaam en niet als een te kort leren jackie dat totaal uit de tijd is.

Een tropische vakantie

In het eerste, tropisch ogende level dat we spelen, moeten we vooral terugdenken aan Super Mario Sunshine. De kleuren spatten van het beeld af en in combinatie met de munten die in overvloed aanwezig waren, is het level een feest voor het oog. Het grote aantal munten in het spel zorgt echter soms wel voor inflatie, waardoor de waarde van elk verzameld muntje gevoelsmatig steeds minder wordt. Zelfs al tijdens de eerste paar speelsessies voelt het verzamelen van munten als een vermoeiende taak aan. Het lijken misschien woorden van een verwende rijkaard, maar zelf beroep ik me op het oeroude gezegde: overdaad schaadt.

Toch is de focus op de munten zeker niet slecht en biedt het juist ook leuke nieuwigheden. Zo is het gooien van gouden vuurballen, die blokken niet in waardeloze brokjes doen veranderen, maar in een rits gouden munten, een zeer leuke toevoeging. Het speelt enorm in op zowel de jager als de verzameler in ons allen. Alles kapotmaken en dan de beloning oprapen. Sowieso is dit iets wat New Super Mario Bros. 2 goed doet. Er is constant actie en het is constant mogelijk om levels volledig uit te pluizen op zoek naar een grote munt.

 

Klassieke kracht

Waar Nintendo dus nieuwe paden verkent met deze Mario, grijpt het ook terug naar enkele klassieke elementen uit het verleden. Wat dacht je van vliegen door keihard te rennen om de P-meter te vullen? Juist, een vertrouwd onderdeel dat nu weer helemaal terug is. Het geeft je als speler daarbij ook het gevoel dat er meer te halen is, want de levels zijn niet alleen horizontaal volgepakt, maar ook verticaal. Spelers moeten dus nog meer hun best doen om alles uit het spel te halen en tegelijkertijd zorgen dat ze niet het loodje leggen.

Met een maximum van 9999 muntjes per level is er inderdaad genoeg te halen. Tel daarbij op dat New Super Mario Bros. 2 het aantal verzamelde muntjes blijft bijhouden (het is mogelijk om er een miljoen te halen) en je de scores kan vergelijken via StreetPass, en het is duidelijk dat Nintendo ons wil uitdagen en dat onze Italiaanse loodgieter ergens een schuldje moet aflossen. De nieuwe Coin Rush-modus is daarmee het klapstuk in de bewijsvoering, gezien je daarin binnen een zo snel mogelijke tijd zoveel mogelijk munten moet verzamelen en dan als de brandweer het level dient af te sluiten.

De tijden lijken veranderd. Nobele jonkheren hebben plaatsgemaakt voor handige graaiers. Gelukkig voor ons lijkt het vooral toe te voegen aan de gameplay. New Super Mario Bros. 2 is een genot om te spelen en het is met smart afwachten hoe Nintendo de speler nu weer uitdaagt met sterk leveldesign. Zeker is dat de uitdaging van het verzamelen van zoveel mogelijk munten een grote rol gaat spelen. Voor wie daar minder in geïnteresseerd is en na een tijdje muntenmoe wordt, blijft er altijd nog de uitdaging van het redden van de prinses over. Ook niet verkeerd.