Momenteel werkt men bij Rockstar San Diego hard aan een opvolger op Midnight Club, de goed onthaalde PS2 racegame van dezelfde ontwikkelaar die toen nog onder de naam Angel Studios opereerde. Rockstar San Diego voelt zich, mede dankzij de Midtown Madness reeks, als een vis in het water met racegames in grote, interactieve steden. Wij bekeken alvast of de ontwikkelaar met het tweede deel in de Midnight Club reeks wederom een racegame van formaat weet af te leveren.

Daar waar we in het originele spel nog in twee steden mochten racen, London en New York, staan in dit tweede deel een drietal steden voor je klaar. Dit keer krijgen we Los Angeles, Parijs en Tokio voor onze kiezen, alwaar we de nodige gevaarlijke, illegale street-races mogen ondernemen. De bedoeling is om zo snel mogelijk van de ene naar de andere checkpoint te racen, maar doordat de races zich in complete steden afspelen en niet op een afgebakend parcours, ben je vrij in de route die je neemt. Door op zoek te gaan naar snellere, alternatieve routes kan je dus een aardige voorsprong verkrijgen op je tegenstander. Het is zelfs mogelijk om shortcuts door gebouwen te nemen om zo net dat beetje tijd te winnen.

De titel verraad het enigszins al, maar Midnight Club 2 speelt zich 's nachts af en in de vroege avond. De steden waarin je rijdt zijn gigantisch groot en bestaan uit tientallen verschillende steegjes (handig voor short-cuts), verhogingen en andere objecten die je ruim gelegenheid geven stunts uit te halen. Voor zover ik tijdens de testsessie kon beoordelen is er veel aandacht aan de karakteristieken van elke stad gewerkt en zal je veel van de bekende plekjes zoals de Eifeltoren en het Parlement tegenkomen.

De racemonsters die je tot je beschikking krijgt variëren van Ferrari's en Porsches tot supersnelle race-motoren. Hoewel de auto's duidelijk herkenbaar zijn heeft men niet de officiële namen van de vehikels in het spel zitten wat waarschijnlijk noodzakelijk was gezien de gevoeligheid van illegale streetraces. In totaal zullen 28 verschillende auto's van de partij zijn. Ook nieuw in dit tweede deel is de toevoeging van motoren die natuurlijk flexibeler zijn, maar ook een stuk kwetsbaarder.

Dat Rockstar claimt de snelste (semi-realistische) racer ooit te hebben gemaakt, is naar mijn ervaring een terechte opmerking aangezien de snelheden af en toe buiten proporties zijn. Een reactievermogen van Woody Woodpecker zou niet misstaan. Gelukkig is het wel mogelijk om superscherpe bochten te nemen met een paar honderd kilometer per uur. Niet realistisch, maar wel erg leuk.