Springen, rennen, racen, schieten… verzin het en het is te doen in LittleBigPlanet 2. Want wat doe je als ontwikkelaar wanneer je al een succesvolle level-editor in het eerste deel hebt toegevoegd? De overtreffende trap zoeken natuurlijk. Waar het eerste deel al heel veel opties gaf om de meest bizarre creaties te maken, daar hoef je het nu niet meer alleen bij platformen te houden. Je eigen versie van Space Invaders maken? Geen probleem. Micro Machines nabootsen met racende Sackboys? Je doet het in een handomdraai.

Directe controle

Er zitten een paar nieuwe elementen in dit vervolg die het toevoegen van meerdere genres in een level zo makkelijk maken. Allereerst is er de optie om specifieke objecten een eigen besturing mee te geven. Zo kun je bijvoorbeeld een auto maken en de controller hiervoor herprogrammeren. Op deze manier hoef je niet langer Sackboy lastige schakelaars over te laten halen om een auto vooruit te laten gaan, iets wat vaak resulteerde in een onnauwkeurige, hobbelige rit. Nu kun je gewoon een knop programmeren om direct gas te geven (bijvoorbeeld R2) en dat maakt het maken en spelen van een level een stuk minder frustrerend en gevarieerder. Doordat er nu ook een script is te maken voor de camera, is het mogelijk een level laten beginnen als top-down racer, over te gaan naar een platformer die van rechts naar links beweegt en te eindigen met een echte klassieke shoot’em up.

Een andere goede toevoeging is de microchip. Deze is op elk object te plakken en dient als printplaat. Alle bewegingen die dit object moet maken, gedrag dat het moet vertonen of dingen die het moet zeggen, zijn hier in te stellen. Zo hoeven niet alle kleine objecten die aan een groter object vastzitten aparte knoppen en schakelaars te krijgen. Waar een ingewikkeld figuur in het eerste deel vaak helemaal onder de knopjes zat die verschillende bewegingen of geluiden voor moesten stellen, daar zit nu alles netjes in de chip verstopt.

Sackboy krijgt gezelschap

Maar er is meer. Zo zijn er nu ook door de computer gestuurde personages genaamd ‘Sackbots’ aanwezig. Deze zijn compleet aan te passen naar de smaak van de speler. Ze kunnen dingen zeggen (ja, LittleBigPlanet 2 heeft volledig ingesproken stemmen), bewegen of bijvoorbeeld elektrisch geladen worden om zo als ‘schokkende’ vijand te dienen. Koppel dit aan de aanpasbare camera en het feit dat je deze keer ook cinematics kunt maken en je begrijpt dat LittleBigPlanet 2 naast een virtuele apenkooi ook nog eens een indirect vervolg op The Movies is. Er zullen talloze spelers zijn die liever complete films met Sackboy en de Sackbots maken, dan dat ze ook maar één level zullen creëren.

Des te meer reden dus om al het materiaal dat spelers maken duidelijker beschikbaar te stellen voor de (ongetwijfeld) grote community. Online kan er naar levels gezocht worden door clips te bekijken en er komt een browser met de game die het zoeken naar levels nog makkelijker maakt. Daarnaast zitten er applicaties voor mobiele telefoons aan te komen. De LittleBigPlanet-website krijgt om het plaatje compleet te maken een make-over waarbij elke speler een eigen pagina krijgt waarop activiteiten worden afgebeeld. Ook houdt een soort Twitter-feed in-game (die vast ook op diverse profielsites geplaatst kan worden) bij wat jij en je vrienden precies ontgrendelen of doen in LittleBigPlanet 2.

Grijphaak

En zo zijn er nog veel meer details die ons zonder moeite overtuigen van het bestaansrecht van dit vervolg. Nieuwe voorwerpen zorgen voor een nog gevarieerdere gameplay. Zo heeft Sackboy nu een grijphaak waarmee hij zich als een dolle naar allerlei objecten kan schieten. Dit zorgt er niet alleen voor dat spelers zich veel creatiever door een level heen kunnen bewegen, maar dat er ook opnieuw nagedacht moet worden over het ontwerpen van levels: met een grijphaak kan Sackboy immers veel gemakkelijker op meer locaties komen. Volgens Media Molecule zijn er nog veel meer voorwerpen op komst.

Als klap op de vuurpijl zijn alle 2,3 miljoen gemaakte levels uit het origineel nog gewoon speelbaar in dit vervolg. Je zou verwachten dat je hierdoor vastzit aan de besturing uit het eerste deel, die volgens velen te zweverig en onprecies was. De levels moeten immers speelbaar blijven. Maar daar heeft Media Molecule omheen gewerkt: spelers kunnen zelf hun controle over Sackboy helemaal aanpassen. Geen behoefte aan al die oude levels? Stel Sackboy dan zo in dat hij meer gewicht heeft en sneller weer met beide benen op de grond staat. Het is het zoveelste voorbeeld van het feit dat de speler de baas is in LittleBigPlanet 2. Media Molecule levert de middelen en onze fantasie moet de rest doen.