Als klein jongetje kwam ik ooit bij de dokter met een rare bobbel op de bovenkant van m’n linkerhand. Het ging om een soort slijm dat tussen de kapsels van m’n pols ontsnapt was, en de dokter zou het wel even voor me weghalen. Twee minuten later was ik pardoes van de doktersbank afgedonderd en lag ik met pijn aan m’n kop een meter lager op de grond. De naald waarmee de dokter het slijm weg probeerde te zuigen deed het bloed naar m’n hoofd stijgen en zorgde ervoor dat ik flauw was gevallen. In de wetenschap dat ik toen, zoveel jaar geleden, m’n mannelijkheid verloor bij de dokter-met-slappe-hand, startte ik Hospital Tycoon op met niets minder dan wraakgevoel. Medici en ik, het gaat wel samen!

Dit wrede en kwaadaardige gevoel vervalt echter direct als je de nieuwste game van Deep Red Games opstart. Hospital Tycoon is namelijk een cartoonesk aandoende tycoongame, waarin je een ziekenhuis vol verrassingen onder je hoede mag nemen. De verrassingen zijn er in de vorm van patiënten, eigen personeel en externe factoren, zoals inspectiediensten.

Allereerst de patiënten. Wanneer de zieke mensen je ziekenhuis binnenstromen, moeten ze zich aanmelden bij de receptie voordat ze doorverwezen worden naar de verkennende dokters. Je kunt de personen aanklikken om te zien wat er met hem of haar mis is. Een groot hart geeft aan hoe lang ze nog te leven hebben en hoe langer het duurt voordat ze geholpen worden, des te kritieker de situatie wordt. Lang niet alle ziektes zijn in het ziekenhuis direct bekend en dus is het aan de gladde dokters om een diagnose te stellen. Na de diagnose wordt de patiënt of doorverwezen of word je op de hoogte gebracht van missende apparatuur om de patiënt te kunnen helpen. In het laatste geval is het je taak om via enkele simpele menuutjes aan de eisen te voldoen, door bijvoorbeeld een nieuwe operatiekamer plus benodigde snufjes te bouwen.

De ziektes van de patiënten zijn niet alledaags. Zo lopen er al vrij snel mensen met een soort ontploffend hoofd door je ziekenhuis heen, die met aapachtige geluiden je aandacht trekken. Het blijkt dat ze continu moeten niezen en dat ze door het niezen ook helemaal door elkaar worden geschud. Tevens komt er een sonische straling vrij als ze hun substantie op je los kledderen. Andere ziektes die je mag verwachten zijn zombie-achtige aandoeningen en verdraaide golfsticks in en om het gezicht. De bizarheid maakt het spel lekker komisch, wat versterkt wordt door de simpele, plastic graphics.

De tweede factor van betekenis is het eigen personeel. Je breidt de werknemersschare gedurende het spel uit door allerlei specialisten aan te nemen die de steeds verder gaande ziektes kunnen bestrijden. De mensen hebben ieder een eigen willetje en in het scherm waar je nieuw personeel kunt huren, kun je direct zien of iemand gemotiveerd of lui en aardig of vervelend is. Vervelende doktoren slaan namelijk hun assistentes in Hospital Tycoon en aardige doktoren worden verliefd op de vrouwelijke schoonheden (of andersom). De wereld is zo simpel.

Omdat eens in de zoveel tijd de inspectie langs komt en ook de status van je ziekenhuis in het algemeen (aangeduid met een sterrensysteem) afhangt van hoe je personeel acteert, is het zaak de touwtjes stevig in handen te houden. In de gespeelde previewversie was het nog moeilijk om uit te vinden hoe je de werknemers precies in toom kunt houden, daar het enkel mogelijk was om wat prille missies uit het spel te spelen.

Ook is het mogelijk om als een waar marketing manager de aantrekkelijkheid van het ziekenhuis in de gaten te houden. Patiënten willen namelijk niet alleen goed behandeld worden, de gehele ervaring moet als positief ervaren worden. Zo richt je jezelf naast de medische kant ook op het opfleuren van de wachtruimten met televisies, het schoonhouden van de toiletten en het plaatsen van voldoende koffieautomaten en vuilnisbakken. De opties die je voor dit alles hebt zijn niet Simsiaans groot, maar lijken afdoende om je ziekenhuis een eigen stijl te geven.

Over het algemeen voelt Hospital Tycoon aan als een leuke game. De game is met opzet gigantisch simpel gehouden, door grote iconen met op het eerste gezicht niet bizar veel verschillende opties in het ‘dashboard’ te verwerken. Ook kun je op een tamelijk laag niveau de game doorlopen, bijvoorbeeld door één patiënt een tijdje te volgen middels een first-person standpunt. De vrolijke graphics komen zo nog meer naar voren. Geluidstechnisch werkt het geheel momenteel nog redelijk op de zenuwen, aangezien er maar weinig geluiden verwerkt zijn, de muziek zich herhaalt en de patiënten om de haverklap hun aapachtige ‘hatsjoes’ eruit gooien.

De previewversie is echter veel te karig om een oordeel van waarde over Hospital Tycoon te vellen. Dit komt door de summiere inhoud en de nog ruimschoots aanwezige bugs, waaronder het niet kunnen verschuiven van de camera. Onze interesse is in ieder geval gewekt en we zullen in het tweede kwartaal van dit jaar zien of Deep Red Games de game diepgaand en afwisselend genoeg weet te maken.