Grofweg kun je zeggen dat Heroes over Europe zich wat meer focust op de actie en de presentatie, terwijl in IL-2 het realisme iets meer gewicht in de schaal legt. De menuschermen bij IL-2 zijn bijzonder sober aangekleed, met sierlijke letters en serene muziek. Heroes over Europe laat zich net als zijn voorganger Heroes of the Pacific inspireren door reclame- en propaganda-uitingen van tijdens de Tweede Wereldoorlog, met veel getekende illustraties, grappige slogans en korte promofilmpjes die een wat laconiek tijdsbeeld schetsen. Ook kent Heroes een verhaallijn waarbij de piloten voorafgaand aan de missies wat over zichzelf vertellen. Tijdens de missies wordt via de onderlinge communicatie met andere vliegers, hun persoonlijkheid verder uitgediept. In IL-2 staan de vliegtuigen en de gevechten centraal, maar ben je zelf een naamloze entiteit.

De vleeskeuring

We speelden van Heroes een uitgebreide, nagenoeg voltooide previewversie. Van IL-2 hebben we de onlangs verschenen demoversie aan de tand gevoeld. Gelukkig is de missie die in de IL-2 demo voorhanden is, gebaseerd op hetzelfde gevecht als een van de eerste missies uit Heroes. Beter zijn games zelden te vergelijken. Het gaat hier om het bombardement op Dover, waarbij je een vloot bommenwerpers die onderweg is naar de Engelse havenstad moet onderscheppen. Het is opvallend hoe in beide games de haven in Dover er hetzelfde uitziet, met in de buurt de witte krijtrotsen, waarachter het licht glooiende, typisch Engelse landschap zich voor kilometers uitstrekt.

Visueel presteert IL-2 net iets beter dan Heroes. Het kleurschema van IL-2 voelt wat subtieler, je hebt meer het gevoel dat de zon écht schijnt, met wolken die een prachtige schaduw op het landschap laten vallen. Het landschap in Heroes oogt wat matter. Ook is de zichtwijdte in IL-2 een stuk groter, wat het gevoel versterkt dat het landschap écht uitgestrekt is. In Heroes zijn de glooiingen in het landschap lichtelijk overdreven, waardoor de wereld iets meer aanvoelt als een miniatuurversie van de werkelijkheid, terwijl je bij IL-2 meer het idee krijgt dat alles de juiste schaalverhouding heeft. Steden zijn iets groter, bomen clusteren wat mooier tot bossen en alle huisjes staan netjes langs een weggetje, waar ze in Heroes nog wel eens midden in de wei staan. Maargoed: uiteindelijk vlieg je toch veelal op enkele honderden meters boven dat landschap, dus zo nauwkeurig zul je het alleen waarnemen wanneer je een recensent bent die het idee heeft opgevat beide games eens te vergelijken.

Het innerlijk

Dan de gameplay. Heroes over Europe is duidelijk het meest actiegericht, maar ook het meest toegankelijk. De missies zijn zorgvuldig opgezet en loodsen je stap voor stap langs de verschillende doelen. Tussendoor wordt er veel geleuterd via de radiocommunicatie om zo het vliegen van A naar B wat dragelijker te maken. Echt veel ruimte om je eigen plan te trekken biedt Heroes echter niet. Daarvoor lijkt IL-2 een betere kandidaat. Je wordt geconfronteerd met hordes vijanden en meerdere doelen, en moet zelf zien uit te vinden waar je je prioriteiten wil leggen.

De arcade-insteek van Heroes komt het sterkst naar voren vanwege de toevoeging van de Ace Kills, een manier om met één enkele burst een vijandig vliegtuig aan gort te schieten. Om deze uit te voeren dien je vlakbij de vijand te vliegen en hem enige tijd in het vizier te houden. Zodra een metertje is volgelopen kun je de Ace Kill-modus activeren en vertraagt het spel tijdelijk. Je krijgt een close-up te zien van de vijand, waarbij de zwakke plekken van het vliegtuig zijn gemarkeerd. Lukt het je die te raken, dan zul je een kort filmpje zijn waarin het vliegtuig zich de grond in boort. Dergelijke arcade-achtige gekkigheid zul je in IL-2 niet tegenkomen. Voor sommigen zullen de Ace Kills de broodnodige variatie zijn om het almaar vliegen en schieten wat op te breken, bij anderen doet het pijn in hun vliegershart.

Qua besturing is IL-2 het meest realistisch. Op de laagste stand qua realisme ontlopen beide games elkaar nauwelijks. Je houdt je vliegkist moeiloos in de lucht en ook het maken van loopings en andere capriolen is een eitje. In Heroes is er nog één hogere stand, die vergelijkbaar is met de middelste stand van IL-2. Je vliegtuig hangt wat minder stabiel in de lucht en je zult wat meer rekening moeten houden met bijvoorbeeld je snelheid om bepaalde manoeuvres uit te halen. IL-2 kent ook nog een simulatiestand en dat is toch echt een ander paar mouwen. Het is misschien geen flightsim zoals vroeger op de PC, maar het gedrag van je vliegtuig is wel een stuk onvoorspelbaarder. Je komt vrij gemakkelijk in een tollende beweging terecht waar je nauwelijks nog uit komt en turbulentie zorgt ervoor dat nauwkeurig mikken een aardige klus is. Voor een consolevliegspel lijkt het de lat in ieder geval wat hoger te leggen.

En we gaan daten met...

Ze verschijnen twee weken na elkaar en lijken op het oog maar weinig te verschillen. Toch liggen Heroes over Europe en IL-2 net ver genoeg uit elkaar om elk hun eigen doelgroep aan te spreken. Heroes is geschikt voor in principe elke gamer die van actiegames houdt. Het kent wat meer spektakel, typische arcade-elementen om de boel wat gevarieerder te houden en een verhaal dat je iets meer betrekt bij de gevechten. Ook is het geheel dankzij de aankleding wat luchtiger. IL-2 is meer voor de serieuze vliegfanaten. Het kent wat minder poespas, maar ziet er wel beter uit en is, op de simulatiestand, behoorlijk realistisch. Nu maar hopen dat de rest van beide games ook luchtwaardig is.